II SA/Kr 1371/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie WSA Aldona Gąsecka-Duda Mariusz Kotulski / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2009 r. sprawy ze skargi Szpitala Specjalistycznego im. [ ] w N. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 19 czerwca 2009 r. nr [....] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu skargę oddala UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta N. decyzją z dnia 29 czerwca 2007r., znak: [...] nakazał zarządcy Szpitalowi Specjalistycznemu im. [...] w N. wyłączyć z użytkowania budynek mieszkalny zlokalizowany na nieruchomości przy ul. [...] w N. w terminie do 30 listopada 2007r. Wobec uchylania się przez zobowiązanego od wykonania wskazanego powyżej obowiązku, PINB wszczął postępowanie egzekucyjne, wystawiając w dniu [...] lutego 2009r. tytuł wykonawczy nr [...] , doręczony zobowiązanemu w dniu 3 marca 2009 r. Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2009r., znak: [...] ,Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta N. nałożył na zobowiązanego - Szpital Specjalistyczny im. [...] w N. , grzywnę w wysokości 5000 złotych w celu przymuszenia go do wykonania obowiązku określonego w w/w tytule wykonawczym. Następnie postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2009r., znak: [...] , organ administracyjny - sprostował z urzędu błąd pisarski w w/w postanowieniu z dnia 6 kwietnia 2009r. Szpital Specjalistyczny im. [...] w N. , reprezentowany przez pełnomocnika M.R. wniósł zażalenie na postanowienie PINB z dnia 6 kwietnia 2009r., znak: [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , postanowieniem z dnia 19 czerwca 2009r., nr [...] , działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w związku z art. 18 i art. 23 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. z 2005r., Dz.U. nr 229, poz.1954 z p.zm.) stwierdził, że zażalenie Szpitala Specjalistycznego im. [...] w N. , reprezentowanego przez pełnomocnika M.R. , na postanowienie PINB z dnia 6 kwietnia 2009r. znak: [...] wniesione zostało z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniesiono, iż przedmiotowe zażalenie zostało złożone z uchybieniem terminu, przewidzianego do jego wniesienia w art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Rozpatrzenie zażalenia wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Organ odwoławczy wskazał również na fakt, iż pełnomocnik Szpitala Specjalistycznego im. [...] w N. - wraz z przedmiotowym zażaleniem nie złożył prośby o przywrócenie terminu na podstawie art. 58 k.p.a. W piśmie z dnia [...] 2009r. Szpital Specjalistyczny im. [...] w N. , reprezentowany przez pełnomocnika M.R. wniósł skargę na powyższe postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy organowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. z 2005r., Dz.U. nr 229, poz.1954 z p.zm.) i art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż postanowienie z dnia 6 kwietnia 2009r. zawierało dwa sprzeczne ze sobą określenia wysokości nałożonej grzywny, co spowodowało stan niepewności strony skarżącej do jakiej wysokości zobowiązania ma wnieść środek zaskarżenia. W związku z czym, po dokonaniu przez organ administracyjny sprostowania spornego postanowienia, strona skarżąca złożyła zażalenie. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 z póź. zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji (postanowienia). W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm. zwaną dalej w skrócie p.o.p.s.a ) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę należało uznać za niezasadną. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia należy w punkcie wyjścia przypomnieć, iż zgodnie z art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2005 roku, nr 229, poz. 1954 z późniejszymi zmianami) zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Zasadnicze znaczenie dla oceny, czy zażalenie na postanowienie zostało wniesione w przepisanym terminie ma zatem ustalenie daty jego doręczenia. Sposoby doręczania pism w trakcie postępowania egzekucyjnego, w tym i postanowienia, zostały określone w art. 39 - 49 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 18 ustawy egzekucyjnej . Zebrany w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że postanowienie PINB z dnia 6 kwietnia 2009 r., znak: [...] , którym organ ten nałożył na zobowiązanego grzywnę w celu przymuszenia go do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, zostało doręczone stronie w 7 kwietnia 2009 roku (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki). Przedmiotowe rozstrzygnięcie zawierało prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie środku odwoławczym i terminie jego złożenia Zgodnie z brzmieniem powołanego wyżej art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, termin do wniesienia zażalenia na w/w postanowienie upływał zatem w dniu 14 kwietnia 2009 roku (wtorek). Zażalenie Szpitala Specjalistycznego im. [...] w N. zostało wniesione do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. - zgodnie z datą zamieszczoną na kopercie - w dniu 28 kwietnia 2009 roku, a zatem z 14-dniowym uchybieniem 7-dniowego terminu do jego złożenia. Wniesienie zażalenia po wskazanym wyżej terminie skutkować musiało więc pozostawieniem go bez rozpoznania, co organ odwoławczy stwierdził w drodze postanowienia (art. 134 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego). Nie można zgodzić się z poglądem wyrażonym w skardze, że bieg terminu do wniesienia zażalenia powinien być liczony od daty doręczenia stronie postanowienia z dnia 15 kwietnia 2009r. o sprostowaniu rozstrzygnięcia PINB z dnia 6 kwietnia 2009r. Kwestia powyższa została wyjaśniona w orzecznictwie sądowym, i tak np. Naczelny Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 7 lipca 1998 r., sygn. akt I SA/Po 1447/97, wyraził pogląd, iż w związku z tym, że Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje terminu, w którym organ bądź z urzędu, bądź na wniosek winien dokonać sprostowania decyzji czy postanowienia, termin do wniesienia odwołania od decyzji lub zażalenia na postanowienie organu I instancji, należy liczyć od daty doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia, a nie od daty doręczenia postanowienia o jego sprostowaniu. Podkreślić należy, iż wbrew twierdzeniu strony skarżącej, postanowienie PINB z 6.04.2009r. w sposób wyraźny, jednoznaczny i nie budzący żadnych wątpliwości nakładało na zobowiązanego grzywnę w wysokości [...] zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku i 68 zł opłaty za wydanie postanowienia. Również wezwanie do uiszczenia nałożonej grzywny wraz z opłatą - zawarte w postanowieniu - wskazuje poprawnie kwotę [...] zł. Jedynie w słownym wskazaniu tej kwoty wpisano [...] złotych. Nawet jeżeli skarżący miał wątpliwości co do wysokości kwoty jaką ma uiścić, to powinien w terminie przywidzianym ustawą wnieść zażalenie na otrzymane postanowienie wskazując powyższą nieścisłość. Jedynie w przypadku, gdy następuje uzupełnienie postanowienia co do rozstrzygnięcia, bądź co do prawa zażalenia - termin do wniesienia zażalenia biegnie od dnia doręczenia odpowiedzi. Natomiast w przypadku sprostowania oczywistej omyłki jest to postanowienie, na które służy odrębne zażalenie. Nie ma żadnych podstaw prawnych do wyczekiwania ze złożeniem zażalenia na postanowienie "główne" do czasu otrzymania postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki. Całkowicie błędne jest twierdzenie skarżącego zawarte w skardze, iż nie wiedział "od jakiej wysokości wnieść środek zaskarżenia". Jak w skazano wyżej wysokość grzywny została jednoznacznie wskazana, a samo zażalenie wnosi się nie od wysokości grzywny, lecz na postanowienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci grzywny. Zażalenie na otrzymane postanowienie należało wnieść w terminie wskazanym w pouczeniu o środku zaskarżenia. Co więcej z treści wniesionego w końcu zażalenia nie wynika, iż skarżący nie zgadza się z wysokością nałożonej grzywny, lecz "zaskarża przedmiotowe postanowienie w całości i wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia." W uzasadnieniu zażaleniu znalazła się argumentacja wskazująca, iż Szpital podjął działania w kierunku wykonania decyzji o wyłączeniu z użytkowania budynku mieszkalnego przy ul. [...] w N. W żaden sposób z uzasadnienia nie wynika, że jeżeli nałożona grzywna byłaby w niższej wysokości (np. 2000 zł), to skarżący nie składałby zażalenia. Wręcz przeciwnie, z treści uzasadniania zażalenia jasno wynika, iż skarżący w ogóle nie zgadza się z nałożeniem na niego grzywny celem przymuszenia wykonania obowiązku (niezależnie od wysokości), gdyż uważa że obowiązku tego nie wykonał nie z własnej winy. Zatem twierdzenia skarżącego są sprzeczne ze sobą i z zawartym w aktach sprawy stanem faktycznym. Zatem zasadnie organ II instancji stwierdził, że zażalenie wpłynęło z uchybieniem terminu do jego wniesienia i nie mogło być skuteczne. Wydaje się pożądane, aby skarżący w tego typu przypadkach korzystał z fachowej pomocy prawnej. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Sąd orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ).