II SA/Ke 715/11

SENTENCJA Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 8 listopada 2011 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla K. Z. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych. UZASADNIENIE K. Z. złożył w dniu 28.X.2011 r. formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1554 zł brutto (1301,34 zł netto) miesięcznie. Skarżący nie wykazał innego majątku poza współwłasnością domu około 72 m², częścią mieszkalną około 56 m² i działką rolną o powierzchni 3,13 ha. Wnioskodawca oświadczył, ze poniósł już znaczne koszty w związku z postępowaniami dotyczącymi jego nieruchomości. Zgodnie z art. 245 § 2 i 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń. W rozpatrywanej sprawie oceniając sytuację majątkową i życiową skarżącego, w tym: dochód, który wystarcza jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych, brak oszczędności oraz posiadanie jedynie nieruchomości, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.