Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SAB/Wa 103/08

Sądy administracyjne2008-09-12
Sygnatura
II SAB/Wa 103/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2008-09-12
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Andrzej Kołodziej

Rozstrzygnięcie

Umorzono postępowanie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 12 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Starosty N. w przedmiocie niewydania orzeczenia o wstrzymaniu wypłaty zasiłku dla bezrobotnych w związku z decyzją Starosty N. z dnia [...] października 2001 r. znak: [...] postanawia umorzyć postępowanie w sprawie. UZASADNIENIE W dniu [...] czerwca 2008 r. Z. L. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Starosty N., skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie niewydania orzeczenia o wstrzymaniu wypłaty zasiłku dla bezrobotnych w związku z decyzją Starosty N. z dnia [...] października 2001 r. znak: [...]. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2008 r. (data stempla pocztowego) skarżący oświadczył, że cofa skargę w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, tym samym jest ono skuteczne i wiąże Sąd. Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 1 ww. ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.