II SO/Wa 31/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. J. o wymierzenie Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w [...] grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 18 lipca 2020 r. (dot. decyzji SP) postanawia 1) wymierzyć Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w [...] grzywnę w wysokości 200,00 zł (słownie: dwieście złotych); 2) zasądzić od Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] na rzecz wnioskodawcy – P. J., kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r. P. J. (dalej: "wnioskodawcą"), reprezentowany przez adwokata wniósł, za pośrednictwem platformy e-PUAP, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w [...] (dalej: "organ") za nieprzekazanie skargi z dnia 18 lipca 2020 r. w sprawie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. o udostępnienie odpisu decyzji dot. nieodpłatnego przekazania środków trwałych, o której mowa w punkcie 4.2 kod 5 Informacji dodatkowej za rok 2019. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, że w dniu [...] lipca 2020 r. złożył do organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a dokładnie domagał się odpisu decyzji dot. nieodpłatnego przekazania środków trwałych, o której mowa w punkcie 4.2 kod 5 Informacji dodatkowej za rok 2019. Informacja miała być udostępniona za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej. Wnioskodawca podniósł, że organ był zobowiązany udostępnić informację publiczną bez zbędnej zwłoki, jednakże nie później niż w ciągu 14 dni od daty złożenia wniosku, czyli do [...] lipca 2020 r. Organ obowiązku nie wykonał. Pełnomocnik wskazał, że w związku z tym skarżący wniósł skargę na bezczynność, którą organ otrzymał w dniu 18 lipca 2020 r. Pismem z dnia 9 września 2020 r. Sąd doręczył Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w [...] doręczył odpis wniosku z dnia [...] sierpnia 2020 r. o wymierzenie organowi grzywny i zobowiązał do nadesłania odpowiedzi na wniosek wraz z odpisem dla wnioskodawcy w terminie 14 dni. Pismem z dnia 15 września 2020 r. Sąd zwrócił się do pełnomocnika wnioskodawcy o nadesłanie skargi na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w przedmiocie ww. wniosku wraz z urzędowym poświadczeniem przedłożenia do organu w terminie 7 dni. W odpowiedzi, w dniu 15 września 2020 r. pełnomocnik wnioskodawcy, za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej przesłał do Sądu skargę z dnia 18 lipca 2020 r. wraz z urzędowym poświadczeniem przedłożenia do organu. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, pismem z dnia 28 września 2020 r. organ, reprezentowany przez adwokata wniósł o nieuwzględnienie wniosku wnioskodawcy o ukaranie grzywną, zasądzenie od wniosku na rzecz organu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa adwokackiego wedle norm przepisanych i dopuszczenie dowodu z wydruku ze skrzynki odbiorczej e-PUAP organu, na okoliczność, że w okresie od [...] do [...] lipca 2020 r. nie odnotowano wpływu pisma pochodzącego od wnioskodawcy bądź jego pełnomocnika. Wskazał, także że z załączonych do wniosku o ukaranie grzywną dokumentów nie wynika, aby wnioskodawca (bądź jego pełnomocnik) złożył do organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej, kiedy i w jakiej formie ani by dysponował dowodem złożenia takiego wniosku i jego skutecznego doręczenia organowi. Te same uwagi odnoszą się do złożenia skargi na bezczynność. Dalej pełnomocnik podniósł, że organ dokonał sprawdzenia platformy e-PUAP jak i skrzynki mailowej i nie znalazł żadnego wniosku pochodzącego od wnioskodawcy (jego pełnomocnika) ani wiadomości o tytule zgodnym z żądaniami. Na dowód czego organ do odpowiedzi na wniosek załączył wydruki z poczty mailowej i platformy e-PUAP od [...] do [...] lipca 2020 r. Ponadto organ zaznaczył, że skoro wnioskodawca nie złożył zgodnie z powołanymi przepisani wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz skargi na bezczynność organu, to nie doszło do wszczęcia postępowania na żądanie strony, a tym samym do powstania sytuacji, w której organ musiałby działać zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. Organ wskazał także, że wnioskodawca, aby skorzystać z uprawnienia do wniesienia skargi do Sądu na bezczynność powinien wszcząć procedurę wniesienia ponaglenia, uregulowaną w art. 37 K.p.a. W odpowiedzi na odpowiedź organu na wniosek o ukaranie grzywną pełnomocnik wnioskodawcy pismem z dnia 2 października 2020 r., za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej podniósł, że rozważania organu o ponagleniu są po pierwsze niezasadne, a po drugie nie mają żadnego związku ze sprawą. Pełnomocnik wnioskodawcy zaznaczył, że twierdzenie organu, że w okresie od [...] lipca 2020 r. do [...] lipca 2020 r. nie otrzymał żadnej wiadomości podlegać będzie ocenie Sądu. Zdaniem pełnomocnika wnioskodawcy z załączonych wydruków do odpowiedzi na wniosku nie wynika w żadnej mierze, że dotyczą one elektronicznej skrzynki podawczej na platformie e-PUAP organu. Pismem z dnia 28 października 2020 r. Sąd zwrócił się do pełnomocnika wnioskodawcy o nadesłanie w terminie 7 dni oryginału UPP w formacie źródłowym, potwierdzającego złożenie skargi do organu oraz o nadesłanie wniosku o udostępnienie odpisu decyzji dot. nieodpłatnego przekazania środków trwałych, o której mowa w punkcie 4.2 kod 5 Informacji dodatkowej za rok 2019 wraz z urzędowym poświadczeniem przedłożenia do organu. Pismem z dnia 28 października 2020 r. Sąd doręczył pełnomocnikowi organu odpis skargi wraz z odpisem UPP nadesłanych przy piśmie z dnia 15 września 2020r. Pismem z dnia 28 października 2020 r. Sąd wezwał pełnomocnika wnioskodawcy do nadesłania w terminie 7 dni wniosku o udostępnienie odpisu decyzji dot. nieodpłatnego przekazania środków trwałych, o której mowa w punkcie 4.2 kod 5 Informacji dodatkowej za rok 2019 wraz z UPP do organu oraz oryginału UPP w formacie źródłowym, potwierdzającego złożenie skargi do organu. W odpowiedzi pismem z dnia 28 października 2020 r., za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej pełnomocnik wnioskodawcy przesłał ww. wniosek wraz UPP. Pismem z dnia [...] listopada 2020 r. pełnomocnik organu poinformował, że otrzymanie z Sądu i od pełnomocnika wnioskodawcy potwierdzenia nadania przedmiotowych wniosków i skarg na platformę ePUAP , pozwoliło na wyjaśnienie sprawy. Pełnomocnik wskazał, że po zapoznaniu się z danymi zawartymi na tych potwierdzeniach ustalono, że z niewiadomych przyczyn wnioski i skargi pochodzące od P. J. i jego pełnomocnika trafiły do tzw. skrytki domyślnej i nie były widoczne dla osób obsługujących skrzynkę. Na dowód pełnomocnik przedłożył wydruki ze skrzynki ePUAP organu. Pełnomocnik wskazał, że w związku z tymi ustaleniami organ rozpoznał wnioski i nadał skargom na przewlekłość bieg. Ponadto organ podniósł, że nie doszło do rażącej bezczynności organu w sprawie z uwagi na brak winy organu w nieotwarciu i niezapoznaniu się z wnioskami obywatela. Nadzwyczajna sytuacja stanu epidemicznego, która w związku z rzeczowymi kompetencjami PIS, nakłada na jej organy szczególne obowiązki w tym czasie, które z uwagi na ochronę zdrowia i życia ludzkiego powinny mieć pierwszeństwo przed innymi sprawami. Pełnomocnik organu podniósł równie, że składanie w czasie epidemii wniosków o dostęp do informacji publicznej polegającego na żądaniu różnych dokumentów i informacji w znacznych ilościach w zakresie nie powiązanym ze sobą, nie związanych z dającym się sprecyzować dobrem publicznym, którego ochronie miałoby służyć pozyskiwanie informacji, należy ocenić pod kątem nadużycia prawa przez obywatela. W odpowiedzi na ww. pismo organu, pismem z dnia 17 listopada 2020 r. pełnomocnik wnioskodawcy wskazał, że do skrzynki domyślnej trafiają wszystkie pisma nadsyłane z wykorzystaniem formularza pisma ogólnego do podmiotu publicznego, a taki formularz był wykorzystywany za każdym razem. Pełnomocnik wnioskodawcy wyjaśnił też, że złożył wniosek o udostępnienie zaledwie dziesięciu zwięzłych i krótkich informacji publicznych (dziesięciu dokumentów). Argumenty organu o nadużyciu prawa procesowego pełnomocnik uznał za nieuprawnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek o wymierzenie Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w [...] grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49 a stosuje się odpowiednio (art. 54 § 1a p.p.s.a). Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli skarga została wniesiona: 1) w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej organu, o którym mowa w §1 – organ ten przekazuje sądowi skargę i odpowiedź na skargę do jego elektronicznej skrzynki podawczej; 2) w postaci papierowej – organ przekazuje sądowi skargę i odpowiedź na skargę w takiej postaci (art. 54 § 2a p.p.s.a). W przypadku gdy akta sprawy, której dotyczy skarga, są prowadzone przez organ w postaci elektronicznej, organ ten: 1) przekazuje sądowi akta sprawy wraz z informacją o dokumentach, których treść nie jest w całości dostępna w aktach sprawy prowadzonych w postaci elektronicznej, oraz o sposobie i dacie ich przekazania sądowi do jego elektronicznej skrzynki podawczej, a w przypadku gdy ze względów technicznych nie jest to możliwe – na informatycznym nośniku danych; 2) przekazuje sądowi dokumenty z akt sprawy, których treść nie jest w całości dostępna w aktach sprawy prowadzonych w postaci elektronicznej, wskazując na elektroniczne akta sprawy przekazane sądowi w sposób, o którym mowa w pkt 1 (art. 54 § 2b p.p.s.a). W przypadku gdy akta sprawy, której dotyczy skarga, są prowadzone przez organ, o którym mowa w § 1, w postaci papierowej, organ ten przekazuje sądowi akta sprawy oraz, jeżeli taka istnieje, zapisaną na informatycznych nośnikach danych dokumentację elektroniczną, której treść nie jest dostępna w postaci papierowej. (art. 54 § 2c p.p.s.a). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.). Przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek przekazania sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę ma charakter bezwzględny. Wskazania wymaga przy tym, że w sprawie niniejszej, w odniesieniu do terminu, w którym powinno nastąpić przekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, zastosowanie znajduje przepis szczególny, tj. art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1429). Przedmiotem skargi z dnia 18 lipca 2020 r. była bowiem bezczynność "Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]" w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z powołanym przepisem przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Ustawodawca postanowił zatem, że w przypadku spraw dotyczących informacji publicznej podmiot, do którego wpłynęła skarga skierowana do sądu administracyjnego, obowiązany jest przekazać ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. nakazuje przyjąć, że grzywna, o której mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco-restrykcyjny. Na przyjęcie tylko dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 p.p.s.a. nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednakże "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (tak T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2005, s. 259; v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OZ 621/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W sprawie niniejszej ustalono, że skarga P. J. wpłynęła do organu w dniu 18 lipca 2020 r. Ustaleń tych nie zmieniają wyjaśnienia organu, że trafiła ona do skrzynki domyślnej. W sprawie jest bezsporne, że organ, nie wypełnił ustawowego obowiązku i nie nadesłał do Sądu skargi P. J. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. Do dnia 3 sierpnia 2020 r. organ obowiązany był skargę przekazać. . Sąd stwierdził, że zaszła podstawa do wymierzenia organowi grzywny. Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku poprzednim wyniosło zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2020 r. (M. P. z 2020 r., poz. 174) 4918,17 zł. (art. 154 § 6 p.p.s.a.). Wymierzając grzywnę w wysokości 200,00 złotych, Sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności tej sprawy, a także sytuację epidemiologiczną w kraju i nałożone obowiązki na organ w celu zapobiegania, przeciwdziałania i zwalczania zakażenia wirusem SARS-CoV-2 oraz rozprzestrzeniania się choroby wywołanej tym wirusem (COVID– 19). Należy także zwrócić uwagę, że organ nadal, do dnia 3 grudnia 2020 r. nie przekazał do Sądu skargi P. J. z dnia 18 lipca 2020 r. Z tych przyczyn, w ocenie Sądu, wymierzenie grzywny w wysokości 200,00 złotych jest adekwatne do stwierdzonego naruszenia przez organ ustawowego obowiązku. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji, obejmujących kwotę wpisu sądowego od wniosku, opłatę skarbową od pełnomocnictwa oraz koszty zastępstwa procesowego orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1, oraz art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 i art. 206 p.p.s.a. Sąd zasądził łącznie koszty postępowania w wysokości 357 zł, na które składa się wpis sądowy od wniosku w wysokości 100 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 240 zł, odpowiadające połowie stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c, rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2018 r., poz. 1800). W realiach niniejszej sprawy Sąd obniżył wysokość wynagrodzenia adwokata, ustanowionego w sprawie, wynikającej z § 14 ust. 1 pkt lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, ponieważ, zgodnie z art. 206 p.p.s.a. sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Nie ulega wątpliwości, że na podstawie tego przepisu wojewódzki sąd administracyjny działa w ramach uznania, dokonując oceny na tle konkretnych okoliczności, czy występują szczególnie uzasadnione względy przemawiające za odstąpieniem od zasądzenia kosztów postępowania w całości lub w części. "Uzasadniony przypadek", o którym mowa w art. 206 p.p.s.a. nie jest ograniczony tylko do sytuacji częściowego uwzględnienia skargi. W ocenie Sądu możliwe jest zastosowanie tego przepisu nawet w sytuacji uwzględnienia skargi w całości. Art. 206 p.p.s.a. dotyczy kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw, o czym mowa w art. 205 p.p.s.a., obejmuje on swoim zakresem także miarkowanie wysokości wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika procesowego. Określając wysokość wynagrodzenia takiego pełnomocnika sąd uwzględnia zarówno stopień zawiłości sprawy jak i nakład pracy pełnomocnika, przyczyniający się do wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym, jak i wyjaśnienia istotnych zagadnień prawnych, które mogą budzić wątpliwości judykatury bądź doktryny. Biorąc pod uwagę, że tożsame działania podjęte były w innych sprawach wnioskodawcy zasadnie jest miarkowanie wysokości wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika. Ustalając kwotę wynagrodzenia pełnomocnika wnioskodawcy, Sąd wziął pod uwagę fakt wniesienia przez P. J., w imieniu którego działa ten sam zawodowy pełnomocnik, dziesięciu wniosków o wymierzenie temu samemu organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w sprawach dotyczących nieprzekazania skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy. Powyższe skutkowało zastosowaniem miarkowania wynikającym z art. 206 p.p.s.a.