I SA/Lu 370/09

SENTENCJA I SA/Lu 370/09 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 25 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]nr [...] w przedmiocie zgody na zmniejszenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie dopuszczalności skargi postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE I SA/Lu 370/09 UZASADNIENIE 1. Skarga na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] nie została podpisana. 2. Podpis skargi jest wymagany stosownie do art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – ustawa p.p.s.a. /. 3. Zgodnie z zarządzeniem z 29 czerwca 2009 r. skarżąca została pisemnie wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie z zakreśleniem terminu na wykonanie tego obowiązku oraz z pouczeniem o rygorze na wypadek niewykonania wezwania. Korespondencja została skierowana na adres wskazany w skardze. Zawierała pouczenie o art. 70 § 1 - § 2 ustawy p.p.s.a. 4. Wezwanie zostało zwrócone jako niepodjęte w terminie, po dwukrotnym awizowaniu i upływie terminu, stosownie do art. 73 § 1 - § 3 ustawy p.p.s.a., przy uwzględnieniu stanowiska prawnego zawartego w wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie P 13/05 / zwrócona korespondencja na k. 17 akt sądowych /. 5. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. 6. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie, pomimo prawidłowego wezwania do wykonania tego obowiązku, uzasadnia zastosowanie obligatoryjnego rygoru odrzucenia skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. 7. Skarga na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] nie została opłacona wpisem. 8. Opłacenie skargi wpisem jest wymagane stosownie do art. 220 § 1 i art. 230 § 1 - § 2 ustawy p.p.s.a. 9. Zgodnie z zarządzeniem z 2 lipca 2009 r. skarżąca została pisemnie wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...]. Wezwanie zawierało zakreślenie ustawowego terminu na opłacenie skargi wpisem oraz pouczenie o rygorze na wypadek pozostania bezczynnym. Korespondencja została skierowana na adres wskazany w skardze. Zawierała pouczenie o art. 70 § 1 - § 2 ustawy p.p.s.a. 10. Wezwanie zostało zwrócone jako niepodjęte w terminie, po dwukrotnym awizowaniu i upływie terminu, stosownie do art. 73 § 1 - § 3 ustawy p.p.s.a., przy uwzględnieniu stanowiska prawnego zawartego w wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie P 13/05 / zwrócona korespondencja na k. 17 akt sądowych /. 11. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. 12. W dotychczasowym postępowaniu sądowym został zrealizowany tryb z art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a., przewidziany dla uiszczenia wpisu od skargi. 13. Nieuiszczenie wpisu od skargi, pomimo prawidłowego wezwania do wykonania tego obowiązku, uzasadnia zastosowanie obligatoryjnego rygoru odrzucenia skargi stosownie do art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. 14. Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a., przy zastosowaniu art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a.