I OSK 3457/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędziowie: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka Sędzia del. WSA Anna Wesołowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 maja 2018r., sygn. akt III SA/Łd 304/18 w sprawie ze skargi H. L. na decyzję [...] w [...] z dnia [...] lutego 2018r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wyrokiem z 25 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu skargi H. L. na decyzję [...] w [...] w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] z [...] stycznia 2018 roku. Wyrok ten wydany został w następującym stanie faktycznym i prawnym : Wnioskiem z [...] stycznia 2018 roku H. L. wystąpiła o przyznanie dodatku mieszkaniowego. [...] decyzją z [...] stycznia 2018 roku orzekł o przyznaniu skarżącej dodatku mieszkaniowego w kwocie [...] zł miesięcznie, na okres od [...] lutego 2018 roku do [...] lipca 2018 roku. Skarżąca wniosła od tej decyzji odwołanie, w którym zarzuciła nieuwzględnienie faktu, że zajmowany przez nią lokal nie jest wyposażony w instalację doprowadzająca gaz przewodowy. W ocenie skarżącej oznacza to, że powinien jej zostać przyznany ryczałt na zakup opału. Decyzją z [...] lutego 2018 roku [...] w [...] utrzymało w mocy decyzję [...]. Organ odwoławczy wyjaśnił, że budynek, w którym skarżąca zamieszkuje jest wyposażony w instalację doprowadzającą gaz przewodowy, a jej lokal może być do niej podłączony. Fakt, że skarżąca z własnej woli nie jest podłączona do tej instalacji i z niej nie korzysta, nie może skutkować przyznaniem jej ryczałtu na zakup opału. Skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję wyjaśniając, że zgodnie z art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 180, dalej "ustawa z 21 czerwca 2001 roku") ryczałt na zakup opału przysługuje stronie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, jeżeli zajmowany przez nią lokal nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem. Tym samym użyty w powołanym przepisie spójnik "lub" oznacza, iż jeżeli lokal wnioskodawcy nie jest wyposażony w choć jedną z wymienionych w nim instalacji, ustalając wysokość należnego dodatku mieszkaniowego organ jest zobowiązany uwzględnić ryczałt na zakup opału. Wskazała także, że właścicielem przedmiotowego lokalu jest od [...] kwietnia 2017 roku i objęła w posiadanie lokal już po fakcie odłączenia instalacji gazowej, co miało miejsce w 2003 roku. Wskazała nadto na wydany w jej sprawie, w analogicznym stanie faktycznym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 listopada 2017 r., III SA/Łd 912/17. Opisanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzje organów obu instancji. Wyjaśnił, że art. 6 ust. 7 ustawy z 21 czerwca 2001 roku wiąże przyznanie ryczałtu na zakup opału z brakiem wyposażenia lokalu mieszkalnego w instalację gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem. Taka sytuacja występuje w przypadku skarżącej. Jej lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem. Tylko budynek mieszkalny w którym znajduje się lokal skarżącej jest wyposażony w taką instalację. Skoro jednak z przepisu wprost wynika że chodzi w tym przypadku o lokal mieszkalny, a nie o budynek mieszkalny, to nie mają racji organy obu instancji odmawiając skarżącej przyznania ryczałtu na zakup opału, zwłaszcza, że jak podnosi skarżąca taki ryczałt był jej dotychczas przyznawany. Nie zgadzając się z powyższym wyrokiem [...] wniosło skargę kasacyjną zarzucając sądowi pierwszej instancji : 1. naruszenie prawa materialnego to jest : a. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych poprzez niewłaściwe zastosowanie, gdyż dokonano oceny dowolnej, która nie przystaje do stanu faktycznego i prawnego, nadto dokonano wykładni normy prawa contra legem przy zastosowaniu kryterium słuszności, b. art. 6 ust. 7 ustawy z 21 czerwca 2001 roku przez błędną wykładnię, bowiem rezygnacja z odbioru gazu ziemnego czy też brak urządzeń do odbioru gazu ziemnego bądź zasklepienie instalacji gazowej albo odcięcie od instalacji gazowej danego lokalu mieszkalnego nie oznacza braku wyposażenia lokalu mieszkalnego w instalację doprowadzającą gaz przewodowy z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, bowiem stanowi właśnie wyposażenie lokali mieszkalnego w instalację, co wyklucza możliwość przyznania ryczałtu na zakup opału stanowiącego część dodatku mieszkaniowego. 2. naruszenie przepisów postępowania to jest a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie bowiem nie miało miejsce naruszenie prawa materialnego i nie było podstaw do uchylenia decyzji ostatecznej i decyzji ją poprzedzającej, b. art.- 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 153 p.p.s.a. przez przedstawienie oceny prawnej niespójnej w zakresie własnych rozważań, schematyzm uzasadnienia brak odniesienia się do orzecznictwa sądów administracyjnych, brak wskazań, co do dalszego postępowania. [...] wniosło o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi ewentualnie o uchyleniu zaskarżonego wyroku w całości przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania, oraz orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga kasacyjna jest niezasadna. Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie stwierdzono żadnej z przesłanek nieważności wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., wobec czego rozpoznanie sprawy nastąpiło w granicach zgłoszonych podstaw i zarzutów skargi kasacyjnej. Skoro w niniejszej sprawie pełnomocnik – na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. – zrzekł się rozprawy, a strona przeciwna w ustawowym terminie nie zawnioskowała o przeprowadzenie rozprawy, to rozpoznanie skargi kasacyjnej nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a. Stan faktyczny przyjęty za podstawę orzekania przez organy i przez sąd pierwszej instancji nie był sporny. Z niekwestionowanych przez organ twierdzeń Skarżącej wynika, że jej lokal nie jest wyposażony w instalację gazową. Okoliczność ta wynika również ze złożonego przez skarżącą wniosku o dodatek mieszkaniowym w którym wskazane zostało, że w lokalu nie ma instalacji gazowej. Z akt administracyjnych wynika również, że na wysokość opłat za mieszkanie skarżącej składa się m.in. opłata za ciepłą wodę i centralne ogrzewanie. Skarżąca opłaca również rachunki za prąd. Nie wynika jednak z akt administracyjnych by skarżąca ponosiła jakiekolwiek opłaty w związku z dostawą do jej mieszkania gazu. Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego, który nie był kwestionowany przez skarżące kasacyjnie [...] nie wynika również, by skarżąca zrezygnowała z odbioru gazu ziemnego bądź też by doprowadziła do zasklepienia instalacji gazowej albo jej odcięcia. Podsumowując, z niekwestionowanego przez organy [...] stanu faktycznego sprawy wynika, że lokal mieszkalny skarżącej nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą gaz przewodowy z zewnętrznego źródła. Istotę sporu w niniejszej sprawie stanowiła wykładnia art. 6 ust. 7 ustawy z 21 czerwca 2001 roku. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, osobie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego przyznaje się ryczałt na zakup opału stanowiący część dodatku mieszkaniowego. Z brzmienia powyższego przepisu wynika, że dla przyznania ryczałtu na zakup opału wystarczające jest, by lokal mieszkalny nie był wyposażony w jedną z wymienionych w nim instalacji : instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, instalację ciepłej wody, lub instalację gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym. Sąd pierwszej instancji prawidłowo zatem uznał, że skoro lokal mieszkalny Skarżącej nie jest wyposażony w instalację gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza tymże lokalem, a skarżąca jest uprawniona do dodatku mieszkaniowego, to w świetle art. 6 ust. 7 ustawy z 21 czerwca 2001 roku przysługuje jej prawo do ryczałtu na zakup opału. Podniesione zatem w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia prawa materialnego, to jest art. 6 ust. 7 ustawy z 21 czerwca 2001 roku uznać należało za niezasadne. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia w tym miejscu, że znane mu są poglądy wyrażone w przywołanym przez [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 25 września 2008 roku III SA/Łd 09/08 i oddalającym wniesioną w stosunku do tego wyroku skargę kasacyjną wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2009 roku, I OSK 16/09. Spór w sprawie zakończonej przywołanymi przez [...] wyrokami dotyczył jednak innego stanu faktycznego. Z uzasadnienia obu wyroków wynika, że w budynku, w którym znajdowało się mieszkanie strony w ramach modernizacji zainstalowano instalację ciepłej wody w 2007 roku. Pion ciepłej wody przeprowadzony został również przez łazienkę strony. Strona ta jednak nie przeprowadziła odpowiedniej modernizacji swojego lokalu mieszkalnego, tak by móc korzystać z instalacji ciepłej wody. W niniejszej sprawie brak jest natomiast jakichkolwiek ustaleń faktycznych pozwalających na uznanie, że to skarżąca zrezygnowała z odbioru gazu ziemnego z zewnętrznego źródła. Wyrok z 27 marca 2014 roku, sygn. akt. I OSK 1543/13 dotyczył natomiast kontroli zgodności z prawem decyzji wydanej w postępowaniu wznowieniowym. Jak wynika z uzasadnienia tego wyroku, w toku postępowania wznowieniowego ustalono, że zarówno budynek jak i lokal skarżącego wyposażony został w instalację doprowadzającą energię cieplną. Sąd kasacyjny uznał zatem za prawidłowe stanowisko, że faktyczne niekorzystanie przez skarżącego z tejże instalacji, nie może stanowić przesłanki dla zastosowania art. 6 ust. 7 ustawy z 21 czerwca 2001 roku. Należy zwrócić uwagę w tym miejscu, że wbrew twierdzeniom skarżącego kasacyjnie, sąd pierwszej instancji nie uznał, by rezygnacja z odbioru gazu ziemnego czy też brak urządzeń do odbioru gazu ziemnego bądź zasklepienie instalacji gazowej albo odcięcie od instalacji gazowej danego lokalu mieszkalnego oznaczało, że spełnione są warunki zastosowania art. 6 ust. 7 ustawy z 21 czerwca 2001 roku. Uznanie zarzutu naruszenia prawa materialnego to jest art. 6 ust. 7 ustawy z 21 czerwca 2001 roku skutkowało uznaniem za niezasadne powiązanego z nim zarzutu naruszenia art. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, jak również zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że organy naruszyły prawo materialnego odmawiając zastosowania art. 6 ust .7 ustawy z 21 czerwca 2001 roku, w konsekwencji prawidłowo zastosował 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.. W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wyjaśnił jaka jest podstawa prawna jego rozstrzygnięcia, przedstawił stan sprawy, zarzuty podniesione w skardze, oraz stanowisko [...]. Wskazał również, że organy nie mają racji, odmawiając skarżącej przyznania ryczałtu na zakup opału. Oznacza to, że rozpoznając ponownie sprawę organy związane są wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez sąd pierwszej instancji. W konsekwencji również zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. uznać należało za niezasadny. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku oddalając skargę kasacyjną.