III SA/Gd 459/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na stanowisko służbowe postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. UZASADNIENIE W dniu 19 listopada 2009 r. Dyrektor Izby Celnej wydał decyzję o przeniesieniu z dniem 23 listopada 2009 r. inspektora celnego W. W. ze stanowiska służbowego w Urzędzie Celnym w G. na takie samo stanowisko do Izby Celnej w G. W dniu 30 listopada 2009 r. Dyrektor Izby Celnej mianował W. W. na stopień młodszego aspiranta celnego w korpusie aspirantów Służby Celnej. W lipcu 2010 r. W. W. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W skardze domagał się uchylenia decyzji (aktu mianowania). Jednocześnie wniósł wniosek "o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celej z dnia 19 listopada 2009 r., w przedmiocie mianowania funkcjonariusza służbowego w korpusie Służby Celej". W uzasadnieniu skarżący wskazał, że zgodnie z wyjaśnieniami organu i art. 189 ustawy o Służbie Celnej wystąpił z pozwem do sądu powszechnego żądając nakazania organowi oświadczenia woli o zmianie aktu mianowania w ten sposób, że nada skarżącemu stopień w korpusie oficerów młodszych Służby Cywilnej. W związku z brakiem opłaty od pozwu zarządzeniem Sądu Rejonowego w G. z dnia 9 lipca 2010 r. zwrócono pozew skarżącemu. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 lipca 2010 r. Skarżący podał, że nie wniósł opłaty w związku z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2010 r. II PZP 5/10, zgodnie z którą w sprawie dotyczącej mianowania funkcjonariusza celnego na stopień służbowy na podstawie art. 223 ustawy o Służbie Celnej droga przed sądem powszechnym jest niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Jak stanowi art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyn uchybienia terminu (art. 87 ust. 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu i równocześnie dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 ust. 2 i 4 p.p.s.a.). Co istotne w myśl postanowień art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynności są przedmiotem skargi. Ten ostatni przepis koresponduje z art. 54 § 1 p.p.s.a., który przewiduje, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działania lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zdaniem Sądu znaczenie ma także fakt, że skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Przyjmując za słuszną argumentację skarżącego, należy podkreślić, że jak wynika z jego oświadczeń, zarządzenie o zwrocie pozwu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącemu w dniu 16 lipca 2010 r. Wniosek zaś wraz ze skargą został wysłany w dniu 23 lipca 2010 r. (data stempla pocztowego) bezpośrednio do Sądu. Następnie w dniu 29 lipca 2010 r. Sąd przekazał skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu Dyrektorowi Izby Celnej. W orzecznictwie powszechnie podzielane jest stanowisko, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio od sądu administracyjnego za datę wniesienia skargi należy przyjąć datę przesłania tej skargi przez sąd do organu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2009 r. II OSK 1918/08, baza Lex nr 527759; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 września 2010 r. III SA/Łd 427/09, baza Lex nr 523501). Podobnie zdaniem sądu należy traktować wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożonego wraz ze skargą bezpośrednio do sądu. Za datę złożenia tego wniosku należy przyjąć datę nadania wniosku przez sąd administracyjny do organu. W rozpatrywanej sprawie jest to dzień 29 lipca 2010 r., nastąpiło więc uchybienie 7 dniowemu terminowi wskazanemu w art. 87 § 1 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 88 w związku z art. 87 § 1 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.