II SA/Go 648/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.M. i J.M. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia przywrócić termin do usunięcia braków formalnych skargi. UZASADNIENIE K.M. i J.M., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 listopada 2020 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez: a) podanie numerów PESEL każdego ze skarżących, b) złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz c) złożenie jednego odpisu skargi, własnoręcznie podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Odrębnym zarządzeniem z dnia 9 listopada 2020 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżących do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 500 zł, również pod rygorem odrzucenia skargi. Oba powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 13 listopada 2020 r. Wpis sądowy został uiszczony na rachunek Sądu w dniu 19 listopada 2020 r. W tym samym dniu pełnomocnik poinformował Sąd drogą elektroniczną, że od dnia 14 listopada 2020 r. przebywa na kwarantannie, nie może opuszczać miejsca pobytu, ani kontaktować się z innymi osobami, w związku z czym nie jest w stanie wywiązać się z nałożonych przez Sąd obowiązków. Dodatkowo pełnomocnik przesłał "Informację o pobycie na kwarantannie" w dniach od 14 listopada 2020 r. do 30 listopada 2020 r. Następnie, w dniu 10 grudnia 2020 r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Uzasadniając wniosek pełnomocnik wskazał, że w dniach od 14 listopada 2020 r. do 30 listopada 2020 r., w związku z zagrożeniem epidemiologicznym, przebywał na całodobowej kwarantannie domowej, natomiast w kolejnych dniach zachorował na COVID 19 i w dniach od 24 listopada 2020 r. do 7 grudnia 2020 r. przebywał w szpitalu, co potwierdza załączona Karta informacyjna leczenia szpitalnego wystawiona przez Szpital [...] spółka z o.o. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Wedle art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a nadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 2 i 4 p.p.s.a.). Instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminowi procesowemu, gdy strona nie ponosi winy w tym uchybieniu. W świetle orzecznictwa administracyjnego przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. Nie jest możliwe przywrócenie terminu, gdy z okoliczności sprawy będzie wynikało, że strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. W niniejszej sprawie skarżący K. i J.M. reprezentowani są przez profesjonalnego pełnomocnika, który na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 9 listopada 2020 r. został wezwany do usunięcia w terminie braków formalnych złożonej skargi poprzez podanie numerów PESEL skarżących, nadesłanie stosownego pełnomocnictwa oraz nadesłanie jednego odpisu skargi celem doręczenia uczestnikom postępowania. Wezwanie powyższe zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 13 listopada 2020 r., a zatem ostatnim dniem, w którym należało wywiązać się z nałożonych przez Sąd obowiązków był 20 listopada 2020 r. (piątek). W terminie otwartym do usunięcia braków skargi pełnomocnik poinformował Sąd o przebywaniu od dnia 14 listopada 2020 r. na kwarantannie domowej, która – zgodnie z przedłożoną "Informacją o pobycie na kwarantannie", miała zakończyć się w dniu 30 listopada 2020 r. We wniosku z 9 grudnia 2020 r. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi pełnomocnik wskazał, że z uwagi na zachorowanie na COVID 19, w dniach od 24 listopada 2020 r. do 7 grudnia 2020 r. przebywał w szpitalu. Okoliczność tę potwierdza załączona do wniosku Karta informacyjna leczenia szpitalnego. Wniosek o przywrócenie terminu, wraz z dokumentami uzupełniającymi braki formalne skargi, został złożony osobiście przez pełnomocnika w siedzibie Sądu w dniu 10 grudnia 2020 r., a zatem w ciągu siedmiu od dnia, w którym ustała przyczyna, dla której uchybiono terminowi, za który to dzień, zdaniem Sądu, należy uznać 7 grudnia 2020 r., kiedy pełnomocnik opuścił szpital. Składając wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik dopełnił również obowiązku wynikającego z art. 87 § 2 p.p.s.a. i uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Sąd uznał bowiem, że pozostawanie w kwarantannie oraz konieczność leczenia szpitalnego związanego z zachorowaniem na COVID 19 w okresie pandemii należy uznać za zdarzenie, którego nie sposób wcześniej przewidzieć. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.