III SA/Lu 1085/14

SENTENCJA Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - w zakresie wniosku B. B. z dnia 3 grudnia 2015 r. o zmianę wskutek zmiany okoliczności sprawy prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/Lu 1085/14 odmawiającego przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. postanawia: odmówić zmiany prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/Lu 1085/14. UZASADNIENIE W dniu 3 grudnia 2015 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy zaznaczając w nim, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten jest kolejnym (drugim) wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożonym w sprawie niniejszej. Pierwszy wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych skarżący złożył na urzędowym formularzu w dniu 22 stycznia 2015 r. W związku z pierwszym wnioskiem o prawo pomocy, postanowieniem z dnia 4 marca 2015 r., referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Na skutek wniesionego sprzeciwu postanowienie powyższe utraciło moc, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie ponownie rozpatrując wniosek postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2015 r. odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie to uprawomocniło się w związku z oddaleniem zażalenia skarżącego przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. akt II GZ 277/15. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., co do zasady nie ogranicza strony co do ilości wniosków o przyznanie prawa pomocy, jakie może składać w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie jednak z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Stąd kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożony w tym samym co poprzednio zakresie, należy potraktować jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 kwietnia 2015 r. Stosownie do art. 165 p.p.s.a, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Pod pojęciem "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie, jednakże muszą to być takie zmiany okoliczności, które uzasadniają zmianę rozstrzygnięcia wydanego w sprawie. Jeżeli brak jest podstaw do stwierdzenia, że okoliczności sprawy uległy zmianie, kolejny wniosek tej samej strony, dotyczący przyznania prawa pomocy w tym samym zakresie, nie może zostać uwzględniony. Stwierdzić należy, że zakres żądania wniosku o prawo pomocy z 3 grudnia 2015 r. jest tożsamy z żądaniem zawartym w pierwszym wniosku o prawo pomocy z 22 stycznia 2015 r. W obu wnioskach skarżący domagał się przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Rozpatrując ponowne żądanie skarżącego zwolnienia od kosztów sądowych, stwierdzić należy, że okoliczności sprawy nie uległy zmianie, bowiem skarżący nie wykazał, by pogorszyła się jego sytuacja materialna. We wniosku o prawo pomocy z 3 grudnia 2015 r., skarżący podał, tak jak poprzednio, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada dom o pow. [...] m2 i nieruchomość rolną o pow. [...] ha. Podobnie jak w pierwszym wniosku, skarżący wniosek uzasadnił tym że jest osobą chorą, ma trudności finansowe, a pomieszczenie które zajmuje, wymaga remontu. Wskazał również, że za energię elektryczną opłacił kwotę [...] zł. Jednocześnie podał, że obecnie pobierana przez niego emerytura wynosi ok. [...]zł netto, jest więc nieco wyższa w stosunku do wykazywanej poprzednio kwoty [...] zł. W świetle powyższego, brak jest podstaw do uznania, że sytuacja materialna skarżącego uległa pogorszeniu do tego stopnia, że poniesienie w niniejszej sprawie kosztów sądowych spowoduje uszczerbek jego utrzymania koniecznego. W związku z tym nie można przyjąć, że nastąpiła zmiana okoliczności sprawy uzasadniająca zmianę wydanego prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 kwietnia 2015 r. Z tych względów oraz na podstawie art. 165, art. 167a § 1 i art. 258 § 1 p.p.s.a. należało orzec, jak na wstępie.