II SA/Bk 623/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania do ponownego rozpatrzenia sprawy wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. UZASADNIENIE A. R. (dalej powoływany także jako: "Skarżący"), łącznie ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania do ponownego rozpatrzenia sprawy wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał, iż ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ I instancji, w przypadku pozytywnego orzeczenia WSA w Białymstoku, spowoduje nieważność tego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy podnieść należy, iż wskazane wyżej przesłanki nie zachodzą, przede wszystkim ze względu na charakter będącego przedmiotem zaskarżenia do tutejszego Sądu rozstrzygnięcia – decyzji kasacyjnej - uchylającej decyzję organu I instancji i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zgodnie bowiem z ugruntowanym stanowiskiem doktryny, jak również orzecznictwem sądów administracyjnych, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W rzeczywistości problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, itp. (por. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 295). Stąd nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich, ponad wszelką wątpliwość, nie wywołuje zaskarżona decyzja, albowiem nie nakłada ona na Skarżącego żadnych uprawnień bądź obowiązków. Zaskarżona decyzja nie jest aktem administracyjnym podgalającym wykonaniu, a zatem nie ma możliwości wstrzymania jej wykonania (zob. postanowienie NSA z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 6/11, LEX nr 953125). W doktrynie przedmiotu przyjmuje się jednocześnie, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (J.P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Warszawa 2006 r. s. 188-189.) Zatem to Skarżący winien wykazać okoliczności uzasadniające powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego w niniejszej sprawie nie uczynił. Ewentualna konieczność stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przez organ I instancji ponownie rozpatrującego sprawę, w sytuacji uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji przez Sąd, nie może być postrzegana jako niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków dla Skarżącego. Dlatego też, Sąd uznał za zasadne, odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.