I SA/Wa 960/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Lenart Asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2008 r. sprawy ze skargi M.C. i W.Z. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania wg właściwości oddala skargę. UZASADNIENIE Minister Skarbu Państwa, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r. uchylił postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...], przekazujące według właściwości Ministrowi Skarbu Państwa sprawę dotyczącą stwierdzenia nieważności zaświadczenia Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...] maja 1998 r. potwierdzającego M. C. i W. Z. prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Z uzasadnienia postanowienia organu odwoławczego wynika, że postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. Wojewoda [...] wystąpił do Ministra Skarbu Państwa z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania w celu ewentualnego stwierdzenia nieważności zaświadczenia Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...] maja 1998 r. potwierdzającego prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W przedmiotowej sprawie Minister Skarbu Państwa uznał się za organ niewłaściwy rzeczowo do rozpatrzenia wniosku Wojewody [...] o przeprowadzenie postępowania w celu ewentualnego stwierdzenia nieważności zaświadczenia Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...] maja 1998 r. Organ powołał się przy tym, na rozstrzygnięcie Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] lutego 2008 r., znak [...] dotyczące sporu o właściwość pomiędzy Wojewodą [...] a Ministrem Skarbu Państwa w sprawie stwierdzenia nieważności zaświadczeń dotyczących rekompensaty za tzw. mienie zabużańskie. W skardze na postanowienie Ministra Skarbu Państwa M. C. i W. Z. podniosły, że Minister przetrzymał akta sprawy prawie rok czekając na rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zaistniałego na tym tle między nim a Wojewodą. Sprawa skarżących nie została rozstrzygnięta merytorycznie a akta były odsyłane od jednego organu do drugiego bez jakiegokolwiek ustosunkowania się do treści znajdujących się w nich dokumentów. W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego Postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżone postanowienie Ministra Skarbu Państwa, mimo błędnego uzasadnienia, jest zgodne z prawem. W rozpoznawanej sprawie M. C. i W. Z. skierowały w dniu 23 listopada 2005 r. do Wojewody [...] wniosek o ujawnienie w rejestrze osób uprawnionych, iż wybierają świadczenie pieniężne jako formę należnej rekompensaty. W toku rozpoznawania tego wniosku Wojewoda [...] uznał, że zachodzi przesłanka stwierdzenia nieważności zaświadczenia Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...] maja 1998 r. wymieniona w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Uznał również, ze Minister Skarbu Państwa jest organem właściwym do stwierdzenia nieważności tego zaświadczenia i postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] przekazał temu organowi do załatwienia według właściwości "sprawę dotyczącą rekompensaty za mienie pozostawione przez S. P. na dawnych Kresach Wschodnich". Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 65 § 1 kpa. W ocenie Sądu w sprawie brak jest podstaw do zastosowania trybu określonego w art. 65 § 1 kpa. Zgodne z treścią tego przepisu jeżeli organ administracji publicznej do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia na które służy zażalenie. W rozpatrywanej sprawie podaniem jest wniosek M. C. i W. Z. z dnia 17 listopada 2005 r. o ujawnienie w rejestrze osób uprawnionych, iż wybierają świadczenie pieniężne jako formę należnej rekompensaty za nieruchomość pozostawioną poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 169, poz. 1418 ze zm.) wojewódzkie rejestry zawierające dane o ujawnienie, których ubiegają się skarżące prowadzą wojewodowie. Tak więc wniosek M. C. i W. Z. został wniesiony do organu właściwego. Natomiast organ ten rozpoznając przedmiotowy wniosek doszedł do przekonania, że zaświadczenie wydane w dniu [...] maja 1998 r. przez Kierownika Urzędu Rejonowego w G. na podstawie art. 212 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami dotknięte jest przesłanką nieważności wymienioną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, a właściwym do stwierdzenia nieważności tego zaświadczenia jest Minister Skarbu Państwa. Dlatego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. przekazał sprawę temu organowi do załatwienia według właściwości. Zgodnie z art. 157 § 2 kpa postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że wniosek o stwierdzenie nieważności zaświadczenia z dnia 5 maja 1998 r. przez strony nie został złożony. Natomiast organ prowadzający rejestr osób uprawnionych, o jakim mowa w art. 19 ustawy z 8 lipca 2005 r., nie jest stroną uprawnioną do żądania stwierdzenia nieważności aktu administracyjnego o jakim stanowi powołany art. 157 § 2 kpa. Z tych względów brak było podstaw do wydania postanowienia z dnia [...] czerwca 2007 r. przez Wojewodę [...] z powołaniem art. 65 § 1 kpa. Tak więc postanowienie to zapadło z naruszeniem art. 65 § 1 kpa co uzasadniło jego uchylenie. Dlatego zaskarżonym postanowieniem Minister Skarbu Państwa zasadnie uchylił postanowienie Wojewody [...] i postanowienie to, chociaż błędnie uzasadnione, odpowiada prawu. W tej sytuacji skarga kwestionująca postanowienie Ministra Skarbu Państwa jest nieuzasadniona. Oceniając zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia Sąd nie rozstrzygał problematyki właściwości organu do stwierdzenia nieważności zaświadczenia Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...] maja 1998 r. gdyż pozostaje to poza granicami tej oceny. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.