VII SA/Wa 2079/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo [...] w S. na postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] czerwca 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej na rzecz skarżącego R. O. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo [...] w S. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. znak [...] Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] maja 2016 r. znak: [...] odmawiające stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. znak: [...], mocą którego wyraził zgodę na zastosowanie przy przebudowie mieszkania rozwiązań przeciwpożarowych o treści wskazanej w sprawie. Na wymienione postanowienie z dnia [...] czerwca 2016 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł R. O. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo [...] w S. Organ w odpowiedzi na skargę wskazał, że opierając się na przepisie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.), wydał postanowienie z dnia [...] września 2016 r. znak: [...], mocą którego uwzględnił skargę R. O. w całości, uchylając zaskarżone postanowienie II jak i I instancji oraz stwierdził nieważność postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. znak: [...]. Pismem z dnia 26 września 2016 r. skarżący zastępowany przez pełnomocnika r. pr. K. K. wniósł o umorzenie postępowania sądowego wskazując, że zaskarżona decyzja została w trybie autokontroli wyeliminowana z obrotu prawnego. Przy piśmie z dnia 18 października 2016 r. organ nadesłał kopię postanowienia z dnia [...] września 2016 r. znak: [...], a następie w piśmie z dnia 14 listopada 2016 r. wskazał, że ww. postanowienie nie zostało zaskarżone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy o p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Wskazać należy, iż postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Przy czym są to zdarzenia, które nie istniały przed wszczęciem postępowania. W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wskazanych okoliczności w niniejszej sprawie zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość, gdyż zaskarżone w sprawie postanowienie zostało w trybie art. 54 § 3 ustawy o p.p.s.a. wyeliminowane z obrotu prawnego. Rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu z dnia [...] września 2016 r. znak: [...] Sąd uznał za wypełnienie dyspozycji art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym organ, którego działanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Nie istnieje zatem w obrocie prawnym przedmiot niniejszej sprawy, tym samym postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji zapadło na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którymi zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., a do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie. Zasądzona kwota jest równowartością sumy kwoty uiszczonej tytułem wpisu od skargi (200 zł), opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenia radcy prawnego (480 zł), przyznanego zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804). Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 o ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.