VII SA/Wa 1398/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Sp. j. w P. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2008 r. znak [...] w przedmiocie zobowiązania do przedłożenia opinii postanawia: odmówić C. Sp. j. w P. wstrzymania wykonania postanowienia Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2008 r. znak [...]. UZASADNIENIE W dniu 25 sierpnia 2008 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga C. Sp. j. w P. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2008 r. znak [...], utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] kwietnia 2008 r. w przedmiocie zobowiązania do przedłożenia opinii. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). W niniejszej sprawie skarżący nie przedstawił argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania kwestionowanego postanowienia, w szczególności nie wskazał, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). W treści skargi zawarto wyłącznie merytoryczne zarzuty wobec zaskarżonego rozstrzygnięcia, które zostaną rozpatrzone przez Sąd przy wydaniu orzeczenia kończącego postępowanie w niniejszej sprawie. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.