I SAB/Wa 435/11
Sądy administracyjne2011-12-14
Sygnatura
I SAB/Wa 435/11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2011-12-14
Rodzaj
Wyrok WSA w Warszawie
Sędziowie
Marta Kołtun-Kulik
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E. T. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do wydania rozstrzygnięcia w sprawie wniosku z dnia [...] listopada 1998 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...], nr [...] (obecnie nr [...]) obręb [...] – w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącego E. T. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
UZASADNIENIE
E. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...], nr [...] (obecnie nr [...]) obręb [...].
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy B. P., Z. T., H. M. i M. M. pismem z dnia [...] listopada 1998 r. wystąpili z wnioskiem o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...], nr [...] (obecnie nr [...]) obręb [...], objętą działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze W. (Dz. U. Nr 50, poz. 279).
Decyzją z dnia [...] października 2009 r., nr [...] Wojewoda Mazowiecki uchylił w całości decyzję Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] odmawiającą przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Przy piśmie z dnia [...] grudnia 2009 r. akta administracyjne dotyczące niniejszej sprawy zostały zwrócone Prezydentowi W.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] Wojewoda Mazowiecki, po wniesieniu zażalenia przez E. T. na niezałatwienie sprawy w terminie, uznał je za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi W. nowy termin załatwienia sprawy do dnia [...] września 2011 r. Jednocześnie organ stwierdził, że niezałatwienie sprawy w terminie nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze skarżący wskazał, że mimo wyznaczenia przez organ wojewódzki dodatkowego terminu rozstrzygnięcia sprawy, Prezydent do dnia wniesienia skargi nie wydał decyzji, a ponadto nie podjął jakichkolwiek działań bezpośrednio zmierzających do wydania rozstrzygnięcia w sprawie rozpoznania wniosku o odszkodowanie, w szczególności nie zlecił rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenia operatu szacunkowego.
W odpowiedzi na skargę Prezydent wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w toku postępowania zgromadzono szereg materiałów mających na celu określenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki określone w art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). Wyjaśnił, że w chwili obecnej trwa analiza zgromadzonej dokumentacji, jednak ze względu na złożony charakter postępowania oraz bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwości rozpatrzenia wniosku w terminie przewidzianym w Kpa, o czym strony zostały poinformowane pismem nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie.
Zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "p.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 Kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 Kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.
Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.
Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem Prezydent W. po wydaniu ostatecznej decyzji z dnia [...] października 2009 r., nr [...], do dnia wyrokowania, nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Zdaniem Sądu był to czas aż nadto wystarczający dla rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...]. Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że Prezydent nie wywiązał się z ustawowego obowiązku rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki.
Sąd uwzględnił jednak fakt, że organ podejmował czynności w sprawie, tj. zwracał się do odpowiednich jednostek organizacyjnych Urzędu Miasta W. oraz Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego o przesłanie dokumentacji niezbędnej do rozpoznania wniosku, jak również powiadomił strony o przyczynach zwłoki i nowym terminie załatwienia sprawy.
Z tego względu Sąd uznał, że zaistniała bezczynność, jakkolwiek naganna chociażby z uwagi na termin jaki upłynął od [...] grudnia 2009 r., kiedy to Prezydent otrzymał sprawę wraz z aktami administracyjnymi do ponownego rozpatrzenia, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie przepisów art. 35 Kpa można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu (vide: wyrok WSA w Poznaniu z 18.08.2011 r., sygn. akt II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z 11.08.2011 r., sygn. akt II SAB/Gd 30/11 – dostępne w CBOSA). W niniejszej sprawie z uwagi na skomplikowany charakter sprawy oraz podejmowane czynności nie można było orzec o bezczynności organu z rażącym naruszeniem prawa.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.