II SAB/Wa 108/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.) Sędzia WSA Andrzej Kołodziej Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ewy Pisuli-Dąbrowskiej od orzekania w sprawie II SAB/Wa 108/08 ze skargi A. K. na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. w przedmiocie wydania decyzji w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 27 października 2008 r. A. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wyłączenie sędziego Ewy Pisuli-Dąbrowskiej od orzekania w sprawie z jego skargi na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w W. w przedmiocie wydania decyzji w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że ww. sędzia, orzekając wcześniej w innej sprawie, gdzie był stroną, "kierowała się innymi wskazaniami niż przepisy ustawowe i konstytucyjne", i dlatego "skarżący skierował wobec Pani Sędzi wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego". W dniu 19 listopada 2008 r. sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska złożyła pisemne oświadczenia, że po jej stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wyłączające ją od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SAB/Wa 108/08 oraz, że nie istnieją także inne okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości, co do jej bezstronności. Oświadczenie to znajduje się w aktach sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 18 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach, w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3). Jednocześnie zgodnie z treścią art. 19 powołanej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 cytowanej ustawy). Powołany przepis art. 19 reguluje przypadek wyłączenia sędziego ze względu na istnienie przesłanki o tzw. względnym charakterze. Oznacza to konieczność oceny każdego konkretnego przypadku. Ustawodawca, posługując się bowiem pojęciem "okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnione wątpliwości do co bezstronności", nałożył na sąd obowiązek zbadania, czy owa okoliczność w danej sprawie rzeczywiście istnieje. Wobec braku w tym zakresie kryteriów ustawowych, sąd musi kierować się zasadami doświadczenia życiowego, mając na uwadze fakt, że – zgodnie z art. 21 i art. 22 § 2 cytowanej ustawy - przede wszystkim do sędziego należy ocena, czy będzie mógł obiektywie i bez skrępowania rozpoznać sprawę i wydać w niej orzeczenie. Jednocześnie ustawa nakłada także określony obowiązek na stronę postępowania w postaci konieczności uprawdopodobnienia przyczyny wyłączenia. Rozpoznając sprawę należało ustalić, czy zachodzą takie okoliczności, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości, co do wydania przez niego orzeczenia opartego na obiektywnych przesłankach. W ocenie Sądu, podnoszone przez skarżącego okoliczności nie wywołują uzasadnionej wątpliwości, co do bezstronności sędziego w niniejszej sprawie. Należy bowiem stwierdzić, że wydanie przez sędziego orzeczenia w innym postępowaniu sądowoadministracyjnym, z którym skarżący się nie zgadza, nie może wskazywać na brak bezstronności sędziego. Podniesiona przez skarżącego okoliczność, że Pani Sędzia "kierowała się innymi wskazaniami niż przepisy ustawowe i konstytucyjne", w innej sprawie, gdzie skarżący był stroną, jest podstawą do wniesienia przez niego stosownego środka zaskarżenia od wydanego orzeczenia, ale nie stanowi okoliczności do wyłączenia sędziego w innej sprawie. Ocena wydawanych przez sędziego orzeczeń pod względem ich zgodności z przepisami prawa procesowego, albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji, tj. Naczelnego Sądu Administracyjnego, w ramach kontroli instancyjnej. Stronie postępowania sądowoadministracyjnego przysługują bowiem środki odwoławcze, za pomocą których możliwe jest kwestionowanie orzeczeń sądu. Natomiast sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziego nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 sierpnia 1996 r., sygn. akt I PO 8/96, OSNAP 1997 r. nr 4, poz. 59). Reasumując, należy stwierdzić, iż skarżący nie uprawdopodobnił, że istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego Ewy Pisuli-Dąbrowskiej w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.