III SA/Kr 813/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi C. K. na akt Prezydenta Miasta z dnia 23 października 2009r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokat E. U. z Kancelarii Radców Prawnych i Adwokatów [...] s.c. przy ul. [...] w K, kwotę 360 zł (słownie: trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2010r., sygn. akt III SA/Kr 3/10 referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego C. K. adwokata, którego miała wyznaczyć Okręgowa Rada Adwokacka. Pełnomocnikiem skarżącego została adwokat E. U. Postanowieniem z dnia 15 lipca 2011r., sygn. akt III SA/Kr 813/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę C. K. na akt Prezydenta Miasta z dnia 23 października 2009r. Nr [...] o odmowie przyznania skarżącemu lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy. Pismem z dnia 18 sierpnia 2011r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów świadczonej pomocy prawnej z urzędu, które nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wymienione w tym artykule przepisy o opłatach za czynności adwokatów znajdują się w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). Wysokość stawek przysługujących adwokatom z tytułu reprezentowania stron w postępowaniu przed sądami administracyjnymi została ustalona w § 18 cyt. rozporządzenia. W przedmiotowej sprawie adwokat E. U. reprezentowała C. K. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie oraz w postępowaniu zażaleniowym wszczętym na skutek zażalenia skarżącego na postanowienie tut. Sądu z dnia 29 marca 2010r., sygn. akt III SA/Kr 3/10 o zawieszeniu postępowania sądowego. Dlatego też na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącego kwotę 360 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Z kolei zgodnie z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.