I FSK 467/18
Sądy administracyjne2020-11-19
Sygnatura
I FSK 467/18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2020-11-19
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Roman Wiatrowski
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie kasacyjne
Treść orzeczenia
SENTENCJA
P O S T A N O W E N I E Dnia 19 listopada 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 października 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 1160/17 w sprawie ze skargi Powiatu T. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 kwietnia 2017 r. nr 0461-ITPP1.4512.186.2017.1 w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia 1) umorzyć postępowanie kasacyjne; 2) zwrócić Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.
UZASADNIENIE
1. Pismem z 12 listopada 2020 r. (data wpływu do Naczelnego Sądu Administracyjnego – 16 listopada 2020 r.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej cofnął skargę kasacyjną wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 18 października 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1160/17 wydanego w sprawie ze skargi Powiatu T. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 kwietnia 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
2. Z uwagi na to, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dla Naczelnego Sądu Administracyjnego wiążące, stosownie do art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd postanowił umorzyć postępowanie w niniejszej sprawie.
2.1. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.