II OZ 1002/08

SENTENCJA Dnia 8 października 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 8 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Gl 1007/07, o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi B. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzewa bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Gl 1007/07, odmówił B. N. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzewa bez zezwolenia W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.), skargę B. N. z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400,00 zł, po uprzednim bezskutecznym wezwaniu do jego zapłaty. Wezwanie, dwukrotnie awizowane (pierwsze awizo w dniu 12 marca 2008 r., powtórne w dniu 19 marca 2008 r.), Sąd I instancji uznał za skutecznie doręczone w dniu 26 marca 2008 r., co oznaczało, że wyznaczony termin upłynął w dniu 2 kwietnia 2008 r. Odpis powołanego postanowienia skarżąca odebrała w Urzędzie Pocztowym w dniu 8 maja 2008 r. Pismem z dnia 14 maja 2008 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W jego uzasadnieniu wskazała, iż przyczyną nieodebrania wezwania do uiszczenia wpisu, a w konsekwencji nieopłacenia należnej opłaty sądowej była choroba, która zmusiła ją do wyjazdu na leczenie. Zarządzeniem z dnia 23 maja 2008 r. skarżąca wezwana została do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez m.in. uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 400,00 zł. Ponadto skarżąca zobowiązana została do uprawdopodobnienia wskazanej we wniosku przyczyny uchybieniu terminu przez nadesłanie np. dowodu leczenia, również w terminie siedmiu dni, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu. Skarżąca uiściła wpis sądowy, nadto przesłała wystawione w dniu 11 czerwca 2008 r. zaświadczenie z Przychodni nr [...][...] Sp. z o.o. Poradnia Zdrowia [...] w T. informujące, iż skarżąca leczona była w tamtejszej placówce, pozostając pod jej kontrolą od 14 września 2005 r., przerywając ją samowolnie w dniu 7 listopada 2007 r. Dalej w zaświadczeniu wskazano, iż w latach 1997-1998 skarżąca przebywała w szpitalu [...]. Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu doszedł do przekonania, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przedstawione we wniosku okoliczności niedostatecznie uprawdopodobniają, iż do uchybienia terminu do dokonania żądanej czynności procesowej doszło bez winy skarżącej. Nadesłanie jedynie zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego fakt leczenia się przez skarżącą w poradni zdrowia [...] oraz jej pobyt w zakładzie [...] we wcześniejszych latach, a zatem w innym okresie, niż ten jaki był przewidziany na odebranie korespondencji sądowej i uiszczenie wpisu, nie świadczy o braku możności dokonania powyższych czynności w zakreślonym terminie. Skarżąca przede wszystkim nie uprawdopodobniła, by w okresie po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi istniały obiektywne przeszkody, np. natury zdrowotnej, uniemożliwiające wykonanie jej w wyznaczonym terminie zarządzenia. Skarżąca o fakcie niedochowania należytego terminu pisze ogólnie: "zachorowałam i musiałam wyjechać na leczenie, co nie pozwoliło mi odebrać zawiadomień potwierdzanych pismem". Takie wyjaśnienie, w ocenie Sądu I instancji, nie może zostać uznane za wystarczające do uprawdopodobnienia braku winy w przekroczeniu terminu. Nie podano bowiem zarówno przyczyny, jak i charakteru choroby, ani też daty wyjazdu i powrotu z leczenia. Skarżąca nie uwiarygodniła, że jej nieobecność była spowodowana okolicznościami nadzwyczajnymi, nagłymi czy nie dającymi się przewidzieć. Strona przewidując swą nieobecność pod wskazanym adresem winna wykazać dbałość o swoje interesy i zapewnić sprawny przepływ informacji z Sądu. Niepodjęcie wezwania Sądu, a co za tym idzie niezastosowanie się do niego, jest niczym innym jak wynikiem zaniedbania własnych spraw i niedostateczną starannością w ich prowadzeniu, a zatem nie może stanowić o braku winy po stronie skarżącej. Sąd I instancji podkreślił, że skarżąca nie określiła zarówno daty, jak i sposobu ustania przyczyny uchybienia terminu do dokonania wymaganej czynności. Wychodząc jednakże naprzeciw stronie skarżącej, Sąd przyjął, iż datą tą jest dzień doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. 8 maja 2008 r., tak więc można było uznać, że skarżąca nadając wniosek o przywrócenie terminu w placówce pocztowej w dniu 14 maja 2008 r. dochowała przewidzianego terminu do wniesienia wniosku. B. N. pismem z dnia 16 lipca 2008 r. wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 26 czerwca 2008 r., w którym zakwestionowała skuteczność doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Wskazuje, że można jedynie domniemywać, czy awiza zostały zostawione w skrzynce pocztowej i że nie zachowano odpowiedniej staranności przy doręczaniu awiza. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 86 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002.153.1270 ze zm.), dalej P.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu (art.87 § 1 i 2 P.p.s.a.). Brak winy w uchybieniu stanowi konieczną i podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swe interesy. Zgodzić należy się z Sądem I instancji, że okoliczności niniejszej sprawy uniemożliwiają przyjęcie braku winy skarżącej przy uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. W istocie bowiem przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności jak słusznie podkreślono w zaskarżonym postanowieniu nie uprawdopodabniają zaistnienia przesłanek z art. 86 § 1 P.p.s.a. Natomiast okoliczności powołane w zażaleniu na postanowienie Sądu I instancji opierające się na domniemaniu, że awiza nie zostały pozostawione w skrzynce pocztowej skarżącej, nie stanowią okoliczności podważającej zasadność podjętego w zaskarżonym postanowieniu przez Sąd I instancji rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.