II OZ 1044/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lipca 2007r. sygn. akt III SA/Kr 227/07 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zameldowania postanawia: - oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 18 lipca 2007r. sygn. akt III SA/Kr 227/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił K. P. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Wojewody M. z dnia [...]. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji podał, że podniesione we wniosku o przywrócenie terminu argumenty sprowadzają się w istocie do powołania się przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącej na nieznajomość przepisów prawa. Adwokat skarżącej podniósł bowiem, że działał zgodnie z obowiązującym kilka miesięcy wcześniej przepisem § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), który przewidywał wyjątek od zasady określonej w art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd I instancji stwierdził, iż wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006r. sygn. akt SK 11/05, który wyeliminował ten przepis z obrotu prawnego, zapadł ponad 10 miesięcy przed złożeniem skargi, zatem okoliczność ta nie uprawdopodabnia braku winy w uchybieniu terminu. Na powyższe postanowienie K. P. złożyła zażalenie, podnosząc, iż uchylony przez TK przepis nie znajdował się w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, lecz w innym akcie prawnym, a wzmiankowany wyrok TK nie był powszechnie znany. Pełnomocnik skarżącej pochodzi z "małego środowiska prawniczego", co stanowi, w jego ocenie, przesłankę do uznania, iż nieuiszczenie wpisu w wymaganym terminie, było niezawinione. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do regulacji art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Bezsporne jest, że skarga została wniesiona przez adwokata i nie została opłacona wpisem stałym w terminie otwartym do jej złożenia. Stwierdzić należy, iż w wyniku rozpoznania wniosku skarżącej K. P., Sąd I instancji zasadnie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Stosownie bowiem do art. 87 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strona powinna we wniosku uprawdopodobnić, że uchybienie terminu miało miejsce z przyczyn przez nią niezawinionych. W niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu takiego uprawdopodobnienia nie zawiera. Wniosek został natomiast oparty na twierdzeniu, iż w sposób niezawiniony uchybiono obowiązkowi zapłaty wpisu, a to ze względu na nieznajomość przez adwokata skarżącej zmiany przepisów w postaci wyeliminowania z obrotu prawnego § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy zauważyć, iż prezentowana we wniosku o przywrócenie terminu, a następnie w zażaleniu argumentacja nie może odnieść zamierzonego skutku, bowiem na profesjonalnych pełnomocnikach, bez względu na środowisko, w którym świadczą pomoc prawną, spoczywają jednakowe obowiązki, polegające m.in. na zapoznawaniu się ze zmianami w przepisach prawa. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.