II SAB/Wa 516/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Asesor WSA Michał Sułkowski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 października 2022 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w W. na bezczynność [...] sp. z o.o. w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że [...] sp. z o.o. w [...] dopuściła się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku Fundacji [...] z siedzibą w [...] z dnia [...] kwietnia 2022 r.; 2. stwierdza, że bezczynność, o której mowa w punkcie 1 nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od [...] sp. z o.o. w [...] na rzecz strony skarżącej Fundacji [...] z siedzibą w [...] kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była skarga Fundacji [...] z siedzibą w [...] na bezczynność [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy: Pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. Fundacja [...] z siedzibą w [...] (zwana dalej: fundacja, skarżąca), zwróciła się do [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] (zwana dalej: spółka, organ) w trybie przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 ze zm., zwana dalej: u.d.i.p.) o udostępnienie następującej informacji publicznej – informacji o wszystkich przedsięwzięciach (projektach/zadaniach/świadczonych usługach itp.) prowadzonych przez spółkę od roku 2007, w których spółka otrzymała środki publiczne, ze wskazaniem - dla każdego przedsięwzięcia: a) nazwy przedsięwzięcia i daty podpisania umowy dotyczącej przekazania środków publicznych (jeśli została podpisana umowa), b) nazwy organu/urzędu/instytucji przekazującego środki publiczne, c) kwoty oraz daty przekazania środków publicznych, d) celu, na jaki zostały przekazane środki publiczne. Jednocześnie fundacja wniosła o przesłanie wskazanych informacji na wskazany adres poczty elektronicznej lub adres poczty tradycyjnej. Następnie wobec braku działania organu na opisany wyżej wniosek, fundacja pismem z dnia [...] lipca 2022 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania jej wniosku z dnia [...] kwietnia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżąca wniosła o: orzeczenie bezczynności organu; zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku poprzez udostępnienie wnioskowanej przez fundację informacji publicznej w całości oraz zasądzenie na rzecz fundacji kosztów postępowania, według norm przepisanych. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie: 1. art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek; 2. art. 10 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych udostępniana jest na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Uzasadniając złożoną skargę fundacja wskazała, że termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., po 14 dniach od złożenia wniosku. Pomimo upływu tego terminu organ nie udzielił żadnej odpowiedzi na przedmiotowy wniosek, co czyni skargę zasadną i konieczną. W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek organ pismem z dnia [...] sierpnia 2022 r. przekazał skarżącej informacje na temat, którymi dysponował. Jednocześnie stwierdził, że w jego ocenie spółka nie jest ujęta w kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej. Dodatkowo sposób sformułowania pytania wskazuje, że fundacja zwraca się do facto o przekazanie informacji o funkcjonowaniu spółki, a nie o wykonywaniu zadań publicznych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi w całości podnosząc, że jest podmiotem komercyjnym, który nie wykonuje zadań publicznych. Nadto zakres żądanych informacji wskazuje, że nie dotyczą one zadań publicznych, a celem fundacji jest pozyskanie informacji o kontraktach zawartych przez spółkę, a nie realizowanych przez nią zadaniach publicznych. Spółka podała także, że w dniu [...] sierpnia 2022 r. przekazała fundacji zestawienie danych objętych wnioskiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, zwana dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśli art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje również bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w ustawie. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, zwana dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśli art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje również bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w ustawie. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Ponadto sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.). Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej zachodzi zatem w sytuacji, w której podmiot ten w ustawowo określonym terminie nie podejmie żadnej z przewidzianych prawem czynności, to jest nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) albo nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej bądź decyzji o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.) albo też nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Przedmiotem wniesionej w niniejszej sprawie skargi jest bezczynność organu polegająca na nieudostępnieniu skarżącej, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, żądanych przez nią we wniosku z dnia [...] kwietnia 2022 r. informacji o wszystkich przedsięwzięciach (projektach/zadaniach/świadczonych usługach itp.) prowadzonych przez spółkę od roku 2007, w których spółka otrzymała środki publiczne, ze wskazaniem - dla każdego przedsięwzięcia: a) nazwy przedsięwzięcia i daty podpisania umowy dotyczącej przekazania środków publicznych (jeśli została podpisana umowa), b) nazwy organu/urzędu/instytucji przekazującego środki publiczne, c) kwoty oraz daty przekazania środków publicznych, d) celu, na jaki zostały przekazane środki publiczne Oceniając, czy organ pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu ww. wniosku, należało ustalić, czy jest on podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, a także czy żądane przez skarżącego opracowanie stanowi informację publiczną. Z perspektywy oceny, czy [...] sp. z o.o. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, najistotniejsze znaczenie ma fakt, że spółka ta, wykonując przedsięwzięcia, finansowane ze środków publicznych, wykonuje (w tym zakresie) zadania publiczne w rozumieniu art. 4 u.d.i.p. W konsekwencji podmiot ten jest zatem (w zakresie objętym wnioskiem) zobowiązany do udzielenia informacji publicznej w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej. Projekty/zadania/świadczone usługi, które mają zostać zrealizowane i sfinansowane ze środków publicznych, podlegają ujawnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów, realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. c u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym: treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej. Pojęcie "danych publicznych" nie zostało w ustawie zdefiniowane. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie jedynie do przykładowego wymienienia danych, którym ten status może być przyznany. W doktrynie przyjmuje się, że w świetle ujętego w art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. wyliczenia uprawnione jest twierdzenie, że dane publiczne stanowi treść zawarta w stanowisku wyrażonym przez organy władzy publicznej, bez względu na formę wyrazu, miejsce publikacji, czy też zakres podmiotów, których dotyczy (por. M. Bidziński, M. Chmaj, P. Szustakiewicz: Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz, wyd. Beck z 2018 r.). Także w orzecznictwie dominuje stanowisko, według którego informacją publiczną jest treść dokumentów, wystąpień, opinii i ocen dokonywanych przez podmioty zobowiązane do ich udostępnienia, bez względu na to do kogo są kierowane, kto je wytworzył oraz jakiej sprawy dotyczą (por. wyroki WSA w Warszawie: z 16 lipca 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 721/08, publ. OwSG 2009, nr 5, poz. 35; z 14 czerwca 2006 r. sygn. akt II SAB/Wa 192/05, publ. Legalis; z 21 czerwca 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 90/17, publ. Legalis). Ważne jest, by wskazane dokumenty służyły realizowaniu przez organ zadań publicznych. Przechodząc do oceny prawnej skargi podkreślenia wymaga, że z uwagi na wykonywanie zadań publicznych w znaczeniu wykorzystywania środków publicznych, [...] sp. z o.o. była zobowiązana do udzielania informacji publicznej, gdyż w tym zakresie dysponowała środkami publicznymi. Zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego, gdyż informacji tej udzielił z uchybieniem terminu, tj. dopiero w dniu [...].08.2022r. Spółka zaznaczyła w piśmie, że przekazuje wszystkie informacje, jakimi dysponuje. Sąd zaznacza, że w trybie u.d.i.p. nie jest możliwe prowadzenie postępowania dowodowego na temat, czy udzielone informacje są pełne i wyczerpujące albo czy satysfakcjonują wnioskodawcę. W tym stanie sprawy Sąd, działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w punkcie 1 wyroku stwierdził, że [...] sp. z o.o. dopuściła się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącej. Oceniając, czy brak działania miał charakter kwalifikowany tj. czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd uznał, że w niniejszej sprawie sytuacja taka nie zaistniała. Brak jest podstaw do przyjęcia, że działanie organu było związane z jego złą wolą oraz, że wywołało dla strony wyjątkowo dotkliwe skutki: wynikało bowiem ono z odmiennego, błędnego poglądu prawnego na temat istnienia podstawy do udzielenia żądanych informacji. Z tych względów orzeczono jak w punkcie 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania w kwocie 100 zł, obejmujących wpis sądowy od skargi, Sąd orzekł w punkcie 3 wyroku na podstawie art. 200, art. 205, art. 209 p.p.s.a.