II SA/Bd 632/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) asesor WSA Katarzyna Korycka Protokolant sekretarz sądowy Kamila Wesołowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2020 roku sprawy ze skargi G. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę [...](sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Prezydent M. T. decyzją z [...] grudnia 2019 r. nr [...] AG odmówił Skarżącej spółce Green Line Energy Sp. z o.o. z siedzibą w B. – B. (zwanej dalej "Skarżącą") wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą - budowa instalacji plazmowej w T. przy ul. [...], 26. W wyniku rozpatrzenia odwołania Skarżącej spółki Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Kolegium wskazało, że planowana inwestycja zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 41 i 46 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839) kwalifikuje się jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Wobec tego dla tego przedsięwzięcia obowiązkowe jest sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko. Kolegium podniosło, że w świetle art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisko i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020 r. poz. 283 z późn. zm., zwanej dalej "Uioś") przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko obowiązkowo przeprowadza się ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zgodnie natomiast z art. 77 Uioś jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji musi uzgodnić warunki realizacji przedsięwzięcia i uzyskać opinię odpowiednich do danego stanu faktycznego sprawy organów. W związku z powyższym Kolegium podniosło, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. (w skrócie "RDOŚ") postanowieniem z [...] października 2019 r. (znak [...]) odmówił uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia stwierdzając, że przedstawiony w raporcie opis przedsięwzięcia nie jest wystarczający do jednoznacznego określenia wpływu zamierzenia (lub jego braku) na środowisko, a tym samym określenia środowiskowych uwarunkowań. Inwestor był kilkukrotnie wzywany do uzupełnienia w zakresie doprecyzowania i uszczegółowienia procesu technologicznego. RDOŚ wskazał, że raport oddziaływania na środowisko powinien być rzetelny, spójny oraz wolny od niejasności i nieścisłości. Organ dokonał merytorycznej oceny przedłożonej dokumentacji i uznał, że przedłożony dokument cechuje się licznymi brakami merytorycznymi uniemożliwiającymi wydanie uzgodnienia w przedmiotowej sprawie. Kolegium wskazało na powody dla których RDOŚ odmówił uzgodnienia: braki formalne raportu, brak możliwości uzgodnienia przedsięwzięcia w wariancie alternatywnym (art. 81 ust. 1 Uioś) w kontekście przedstawienia przez Inwestora alternatywnych wariantów przedsięwzięcia bez ich analizy. Kolegium podniosło, że organ uzgadniający stwierdził m.in., że treść raportu nie spełnia wymogów art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. b Uioś albowiem w raporcie nie przedstawiono głównych cech charakterystycznych procesów produkcyjnych w szczególności w zakresie opisu procesu technologicznego oraz przedstawienia spójnego schematu technologicznego instalacji plazmowej. Według RDOŚ raport nie spełnia również wymogów określonych w art. 66 ust 1 pkt 5,6,6a i 7 Uioś, albowiem w raporcie nie przedstawiono analizy wariantowej. Odnosząc się do odwołania Skarżącej spółki, w którym Skarżąca m.in. powołując się na art. 77 ust. 1 pkt 1, ust. 3, ust. 4 i us.t 7 Uioś podniosła, że organ nie ma możliwości odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia - Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 77 ust. 7 Uioś na postanowienie organu uzgadniającego nie przysługuje zażalenie. Wobec tego zgodnie z art. 142 Kodeksu postępowania administracyjnego takie postanowienie strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Tymczasem w przedmiotowej sprawie inwestor w odwołaniu wniesionym od decyzji Prezydenta M. T. z [...] grudnia 2019 r. nie zaskarżył w sposób wyraźny postanowienia RDOŚ z [...] października 2019 r. Ponadto zdaniem Kolegium – gdyby nawet przyjąć, że przedmiotem zaskarżenia w ww. odwołaniu uczyniono także postanowienie RDOŚ, to i tak zarzut wadliwości tego postanowienia należałoby uznać za chybiony. RDOŚ jako organ wyspecjalizowany w dziedzinie ochrony środowiska, którego pracownicy dysponują wiedzą specjalistyczną – wszechstronnie i wnikliwie rozpatrzył materiał dowodowy. Kolegium wskazało, że negatywne stanowisko organu uzgadniającego skutkuje niemożnością wydania pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W skardze do sądu administracyjnego skarżąca Spółka wniosła o uchylenie decyzji Kolegium jak też poprzedzających tą decyzję: decyzji Prezydenta M. T. z [...] stycznia 2020 r. oraz postanowienia RDOŚ z [...] października 2019 r. Skarżąca zarzuciła: 1) brak rozstrzygnięcia co do istoty sprawy i pominięcie w decyzji organu II stopnia merytorycznego odniesienia się do zarzutu nr [...] w odwołaniu od decyzji z dnia [...] stycznia 2020 r. poprzez uznanie, iż skarżący nie zaskarżył postanowienia RDOŚ z [...] października 2019 r. w przedmiocie odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia, 2) rażące naruszenie art. 85 ust 2 Uioś w zw. z art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (w skrócie "k.p.a.") polegające na nieprawidłowości w sporządzaniu uzasadnieniu poprzez jego lakoniczność oraz brak merytoryczności oraz braki w prawidłowej konstrukcji uzasadnienia, 3) rażące naruszenie art. 104 § 2 k.p.a. tj, nierozstrzygnięcia co do istoty sprawy poprzez uznanie, iż Skarżąca co do zasady nie zaskarżyła postanowienia uzgadniającego, tj. RDOŚ z dnia [...] października 2019 r., 4) rażącą obrazę przepisów postępowania, która miała istotny wpływ na wydaną decyzję poprzez naruszenie dyspozycji: a. art. 6, 7, 8, 9, 10, 11 k.p.a. poprzez niezrozumiałe odstąpienie od konieczności wskazania merytorycznych przesłanek odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia budowy instalacji plazmowej przez Skarżącej, b. art. 11 k.p.a. poprzez nienależyte wyjaśnienie Skarżącej podstawy tak prawnej, jak i faktycznej decyzji, c. 77 §1 k.p.a. poprzez brak wszechstronnej oceny materiału dowodowego polegającej na pominięciu faktów mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. nieustaleniu w toku postępowania dowodowego przez organ, czy inwestycja miałaby wpływ na ludzi oraz środowisko i wydanie decyzji wyłącznie na podstawie postanowienia RDOŚ. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Nie jest sporne w sprawie, że wydane w sprawie postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z [...] października 2019 r. mogło być kwestionowane w ramach odwołania od decyzji organu I instancji. W przedmiotowym przypadku sporne jest natomiast, czy złożone przez Skarżącą odwołanie zawiera zaskarżenie postanowienia RDOŚ. Należy zauważyć, że przepisy k.p.a. nie zawierają szczegółowych wymagań odnośnie treści zażalenia. W rozdziale 11 k.p.a. - "Zażalenia" ustawodawca nie wskazał żadnych takich wymagań. W art. 144 k.p.a. wskazał jedynie, że "W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań". Oznacza to, że do zażaleń – w tym tych, o których mowa w art. 142 k.p.a., należy odpowiednio stosować odnoszący się do odwołań art. 128 k.p.a. zgodnie z którym "Odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Przepisy szczególne mogą ustalać inne wymogi co do treści odwołania." P. z przedmiotowej sprawie nie ma przepisu szczególnego określającego treść zażalenia na postanowienie RDOŚ oznacza to, że stosując odpowiednio art. 128 k.p.a. należy uznać, że zażalenie takie (zawarte w treści odwołania) nie wymaga ani szczegółowego określenia ani szczegółowego uzasadnienia. Dla uznania, że w odwołaniu kwestionowane jest niezaskarżalne odrębnym zażaleniem postanowienie wystarczy, że z treści odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z treści postanowienia. Brak jest przesłanek, aby wniesienie zażalenia – w braku przepisu szczególnego – miało podlegać większym rygorom, niż wniesienie odwołania. W przedmiotowej sprawie Skarżąca dostatecznie jasno w odwołaniu od decyzji Prezydenta wskazała, że kwestionuje postanowienie RDOŚ. W pkt 2 odwołania Skarżąca zarzuciła rażące naruszenie prawa materialnego "w szczególności poprzez bezprawne działania Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B., który w sposób rażący naruszył min. Art. 77 ust. 1 pkt 1, ust. 3, ust. 4 i ust. 7 ustawy (...) co przejawiało się m.in. wydaniem postanowienia wstępnego RDOŚ w B. w dniu [...] października 2019 r. w przedmiocie odmowy uzgodnień warunków realizacji przedsięwzięcia". W odwołaniu zatem dostatecznie jasno Skarżąca określiła jakie rozstrzygnięcie RDOŚ kwestionuje, w szczególności wskazując datę rozstrzygnięcia i jego sentencję. Zasadnie zatem Skarżąca podnosi, że Kolegium nie miało podstaw aby twierdzić, że nie doszło do złożenia zażalenia na postanowienie RDOŚ z [...] października 2019 r. Zasadnie także podnosi Skarżąca, że błędne jest stanowisko Kolegium, iż organ ten jest związany stanowiskiem RDOŚ. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, iż choć decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia uzależniona jest od niezaskarżalnego i istotnie kształtującego ją postanowienia regionalnego dyrektora ochrony środowiska w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia, w szczególności w przypadku odmowy uzgodnienia warunków jego realizacji, to jednak powinno ono podlegać wnikliwej kontroli organu odwoławczego. Nie można bowiem dopuścić do takiej sytuacji, że niezaskarżalne i nieweryfikowalne postanowienie wydane w postępowaniu akcesoryjnym będzie bezwzględnie dyktować wynik postępowania głównego. Wobec faktu, że organ pierwszoinstancyjny wydający rozstrzygnięcie w postępowaniu głównym jako związany tym postanowieniem, nie może go oceniać, to oczywistym jest, że do jego kontroli uprawnionym jest organ nadrzędny, rozpoznający odwołanie od decyzji głównej (vide: wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w: Warszawie z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt VIII SA/Wa 549/14 – Lex nr 1548189, Poznaniu z dnia 20 lutego 2014 r. sygn. akt IV SA/Po 1214/13 – Lex nr 1435772, Szczecinie z dnia 22 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Sz 998/17 – Lex nr 2429377, Olsztynie z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Ol 435/10 i z 9 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Ol 755/10, Warszawie z dnia 20 sierpnia 2014 r. sygn. akt VIII SA/Wa 548/14, wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2009 r. sygn. akt II OSK 1886/09 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Organ prowadzący postępowanie w tym przedmiocie winien zatem wnikliwie przeanalizować przesłanki, na których oparł się organ uzgadniający (w tym wypadku RDOŚ) w wydanym postanowieniu odmawiającym uzgodnienia decyzji środowiskowej, zwracając organowi uzgadniającemu uwagę na ewentualne braki lub błędy w przyjętych w jego stanowisku (postanowieniu) ustaleniach i ocenach. Uchylając się zatem w przedmiotowej sprawie od rozpatrzenia zakwestionowanego w odwołaniu od decyzji Prezydenta postanowienia RDOŚ z [...] października 2019 r. Kolegium naruszyło art. 142 k.p.a. co mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) należało orzec jak w pkt 1 sentencji wyroku. W ponownym postępowaniu Kolegium rozstrzygając sprawę powinno odnieść się do zawartego w odwołaniu zażalenia na postanowienia RDOŚ z [...] października 2019 r. stosownie do powyższego stanowiska Sądu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800), biorąc pod uwagę wysokość wniesionego wpisu oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.