II OZ 1305/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 czerwca 2014 r., sygn. akt III SAB/Lu 146/14 oddalające wniosek J. H. o wyłączenie sędziów: Grażyny Pawlos – Janusz, Małgorzaty Fity i Jacka Czai od rozpoznawania sprawy w sprawie ze skargi J. H. na przewlekłość postępowania Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie w przedmiocie zażalenia skarżącego z dnia [...] listopada 2013 r. na bezczynność Starosty Włodawskiego polegającą na niedoręczeniu skarżącemu decyzji z dnia [...] maja 2013 r., znak: [...] postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 9 czerwca 2014 r. sygn. akt II SAB/Lu 146/14 oddalił wniosek J. H. o wyłączenie o wyłączenie sędziów: Grażyny Pawlos – Janusz, Małgorzaty Fity i Jacka Czai od rozpoznawania sprawy ze skargi J.H. na przewlekłość postępowania Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie w przedmiocie zażalenia skarżącego z dnia [...] listopada 2013 r. na bezczynność Starosty Włodawskiego polegającą na niedoręczeniu skarżącemu decyzji z dnia [...] maja 2013 r., znak: [...]. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że pismem z dnia 10 maja 2014 r. J. H. wniósł o wyłączenie od rozpoznawania niniejszej sprawy sędziów: NSA Grażynę Pawlos-Janusz, WSA Małgorzatę Fitę i WSA Jacka Czaję. W dniu 26 maja 2014 r. w pisemnych oświadczeniach wyżej wskazani sędziowie wyjaśnili, iż nie znajdują podstaw do wyłączenia ich od orzekania w przedmiotowej sprawie oraz, że nie łączą ich ze skarżącym więzy, o którym mowa w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej też jako ,,p.p.s.a."). Ponadto wskazali, że w sprawie nie zachodzi także żadna inna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności w orzekaniu w niniejszej sprawie. Sąd wskazał, że przesłanki wyłączenia sędziego z mocy ustawy wskazane są w art. 19 p.p.s.a. Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W ramach rozpatrywanej sprawy, w oświadczeniu złożonym w związku z wnioskiem skarżącego Grażyna Pawlos-Janusz, Małgorzata Fita i Jacek Czaja stwierdzili, że brak jest podstaw do wyłączenia od rozpatrywania sprawy. W ocenie Sądu I instancji wniosek J. H. o wyłączenie sędziów nie odpowiada przesłankom wynikającym z powyższych przepisów, ponieważ nie wskazał on jakiejkolwiek przyczyny, która uzasadniałaby ten wniosek. Okoliczność, że w przekonaniu skarżącego skład sędziowski "wydaje w całości fałszywe orzeczenia niezgodne z treścią złożonych skarg na wskazane organy", a w związku z tym działa na jego niekorzyść, nie stanowi podstawy wyłączenia sędziów. Sytuacja taka nie może być oceniana jako okoliczność mogąca wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziów w danej sprawie. Nie zachodzą również przyczyny opisane w art. 18 p.p.s.a. powodujące wyłączenie sędziów z mocy ustawy Na powyższe postanowienie J. H. wniósł zażalenie, w którym domagał się jego zmiany i wyłączenia wskazanych we wniosku o wyłączenie sędziów od ,,orzekania". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 § 1 p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Niezależnie jednak od przyczyn wymienionych powyżej, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego, o czym stanowi art. 19 wskazanej ustawy. Zaznaczyć przy tym należy, że podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być jedynie gołosłowne twierdzenia i subiektywne odczucia strony skarżącej. Konieczne jest wskazanie konkretnych okoliczności, czy to wymienionych enumeratywnie w art. 18 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też innych, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności tego sędziego zgodnie z treścią art. 19 tejże ustawy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie w odniesieniu do wskazanych przez skarżącego sędziów, tj.: Grażyny Pawlos – Janusz, Małgorzaty Fity i Jacka Czai, ani we wniosku o wyłączenie sędziego, ani też w rozpoznawanym zażaleniu nie można dopatrzeć się przesłanek, które uzasadniałyby ich wyłączenie. Przesłanką taką nie może być wyłącznie subiektywne przekonanie skarżącego o zasadności złożonego wniosku, oparte na bezpodstawnych oskarżeniach, które jest wynikiem wydania przez sędziów niekorzystnego dla strony rozstrzygnięcia. W związku z tym, w okolicznościach niniejszej sprawy oraz wobec treści złożonych przez wyżej wskazanych sędziów oświadczeń uznać należy, że Sąd I instancji w sposób właściwy ocenił, iż w sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o ich wyłączenie. Zarzuty podniesione w niniejszym zażaleniu nie mają usprawiedliwionych podstaw, a zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 czerwca 2014 r. jest prawidłowe. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił oddalić zażalenie.