VII SA/Wa 1698/11

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. K. i J. K. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy umorzenia opłaty legalizacyjnej postanawia: 1. przyznać skarżącym J. K. i J. K. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, 2. odmówić przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. UZASADNIENIE J. i J. K. w piśmie z dnia 13 października 2011r. wniesionym w sprawie VII SA/Wa 1698/11 zawarli wniosek o ustanowienie adwokata. W związku z powyższym przy pismach z dnia 21 października 2011 r. przesłano skarżącym urzędowe formularze wniosku o przyznanie prawa pomocy. W dniu 3 listopada 2011 r. wpłynęły wnioski skarżących złożone na odrębnych formularzach. J. K. w złożonym formularzu wniósł o ustanowienie radcy prawnego. J. K. w złożonym formularzu nie wskazała zakresu żądania, wobec czego pismem z dnia 8 listopada 2011 r. wezwana została do jego oznaczenia. W dniu 22 listopada 2011 r. do sprawy wpłynął formularz, w którym jako wnioskodawcę wskazano J. K., a zakres żądania wniosku obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Pod tym formularzem podpisał się również J. K., wobec czego uznano, że zarówno J. K., jak i J. K. wnoszą o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, stosownie zaś do art. 246 § 1 pkt 2 przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z wniosku złożonego na urzędowym formularzu w dniu 22 listopada 2011 r. skarżący posiadają dom o powierzchni 157 m2 i nieruchomość rolną (1,63 ha). J. i J. K. utrzymują się ze świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości 2215 zł miesięcznie. Biorąc pod uwagę sytuację finansową J. i J. K. uznano, że uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, skarżący nie są bowiem w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z uzyskiwanych dochodów. Brak jest natomiast podstaw do zwolnienia wnioskodawców z kosztów sądowych. Pamiętać należy, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy musi być rozpatrywana w dwóch aspektach, z jednej strony z uwzględnieniem wysokości wymagalnych kosztów sądowych, z drugiej strony - możliwości finansowych strony. Skarżący uiścili wpis od skargi w wymaganej wysokości 200 zł, natomiast wysokość innych wpisów, które mogłyby się w tej sprawie pojawić w związku z ewentualnym wnoszeniem przez stronę środków odwoławczych od wydawanych w niej orzeczeń wynosiłaby 100 zł. Pozwala to na przyjęcie, iż J. i J. K. są w stanie ponieść pozostałe koszty sądowe w niniejszej sprawie. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).