I SA/Gd 281/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 10 listopada 2020 r. sprawy ze skargi ,,A" na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 10 stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia oddala skargę. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 4 października 2019 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego pozostawił bez rozpatrzenia wniosek "A" Sp. z o.o. z dnia 17 czerwca 2019 r. o udzielenie ulgi w spłacie w postaci rozłożenia na raty zapłaty wszystkich zaległości Spółki w podatku akcyzowym wynikających z: - decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 maja 2019 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 24 sierpnia 2018 r. nr [...]L określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za wrzesień 2016 r. w wysokości 20.783,00 zł; - decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27maja 2019 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego dnia 24 sierpnia 2018 r. nr [...] określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za sierpień 2016 r. w wysokości 23.461,00 zł; - decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 maja 2019 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 24 sierpnia 2018 r. nr [...] określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za kwiecień 2016 r. w wysokości 36.976,00 zł; - decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 maja 2019 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia 24 sierpnia 2018 r. określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za kwiecień 2016 r. w wysokości 28.051,00 zł. Spółka pismem z dnia 25 października 2019 r. złożyła do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zażalenie na ww. postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 4.10.2019 r. Kwestionowanemu postanowieniu Strona zarzuciła naruszenie 169 §1 i § 4 oraz art. 217 § 1 i § 2 w związku z art. 210 § 1 w związku z art. 219 Ordynacji podatkowej poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym uzasadnieniu, w którym organ pierwszej instancji błędnie przyjął, że w niniejszej sprawie zostały spełnione wymogi do pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o rozłożenie na raty zapłaty zaległości. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia 10 stycznia 2020 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, że z art. 67b § 1 pkt 1 O.p. wynika, że otrzymawszy wniosek przedsiębiorcy o udzielenie ulgi w spłacie organ podatkowy powinien w pierwszej kolejności ustalić, o jakiego rodzaju ulgę podatnik się ubiega i w zależności od tego ewentualnie wezwać stronę do przedłożenia stosownych dokumentów. Dopiero, gdy przedsiębiorca przedłoży niezbędne dokumenty, z których będzie wynikało, że spełnia warunki do ubiegania się o pomoc określoną w art. 67b § 1 pkt 1-3 Ordynacji podatkowej organ winien rozważyć rodzaj udzielonej pomocy. Organ stwierdził, że z akt sprawy wynika, iż "A" Sp. z o.o. we wniosku z dnia 17 czerwca 2019 r. nie wskazała o jaką pomoc określoną w art. 67b § 1 pkt 1-3 Ordynacji podatkowej się ubiega oraz nie dołączyła żadnych dokumentów, z których wynikałoby o jaką pomoc wnioskuje. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem z dnia 22 lipca 2019 r. wezwał na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej "A" Sp. z o.o. m. in. do usunięcia w terminie 7 dni braków wniosku z dnia 17 czerwca 2019 r. poprzez: - sprecyzowanie żądania przez wskazanie wysokości lub ilości proponowanych rat wraz z terminem ich płatności, - sprecyzowanie żądanie przez określenie rodzaju pomocy publicznej zgodnie z treścią art. 67b § 1 Ordynacji podatkowej, - podanie pełnych i rzetelnych informacji (udokumentowanie) dotyczących uzyskanej pomocy. W wezwaniu organ pierwszej instancji pouczył stronę, że niezastosowanie do wezwania we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia - zgodnie z treścią art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Spółka odebrała przedmiotowe wezwanie w dniu 1 sierpnia 2019 r. Tym samym wskazano, że strona winna była do 8 sierpnia 2019r. usunąć ww. braki. W wyznaczonym siedmiodniowym terminie "A" Sp. nie sprecyzowała swojego żądania w zakresie pomocy określonych art. 67b § 1 pkt 1-3 Ordynacji podatkowe oraz nie dołączyła żadnych dokumentów, które wskazywałaby o jaką pomoc się ubiega. Strona pismem z dnia 2 sierpnia 2019 r. wniosła jedynie o zawieszenie postępowania z wniosku z dnia 17 czerwca 2019 r. w sprawie rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowych w podatku akcyzowym wraz z odsetkami oraz o przedłużenie terminu do sprecyzowania, uzupełnienia uzasadnienia wniosku i przedstawienia dowodów do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego tj. do czasu prawomocnego rozpatrzenia skarg na decyzje ostateczne z których wynika zadłużenie. Ponadto podniesiono, że Naczelnik Urzędu Skarbowego po rozpatrzeniu zawartych w piśmie z dnia 2 sierpnia 2019 r. wniosków "A" Sp. z o.o. pismem z dnia 28 sierpnia 2019 r. ponownie wezwał Spółkę na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej "A" Sp. z o.o. m.in. do usunięcia braków wniosku z dnia 17 czerwca 2019 r. poprzez: - sprecyzowanie żądania przez wskazanie wysokości lub ilości proponowanych rat wraz z terminem ich płatności, - sprecyzowanie żądania przez określenie rodzaju pomocy publicznej zgodnie z treścią art. 67b § 1 Ordynacji podatkowej, - podanie pełnych i rzetelnych informacji (udokumentowanie) dotyczących uzyskanej pomocy. W wezwaniu organ pierwszej instancji pouczył stronę, że niezastosowanie do wezwania we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia - zgodnie z treścią art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Spółka odebrała przedmiotowe wezwanie w dniu 16 września 2019 r. i w dalszym ciągu nie sprecyzowała swojego żądania w zakresie pomocy określonych art. 67b § 1 pkt 1-3 Ordynacji podatkowe oraz nie dołączyła żadnych dokumentów, które wskazywałaby o jaką pomoc się ubiega. Mając na uwadze powyższe jako w pełni zasadne uznano działania podjęte przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w celu zadośćuczynienia przepisom prawa. W skierowanym do wnioskodawcy wezwaniu określono okoliczności, które winny znaleźć odzwierciedlenie w treści uzupełnionego wniosku, a dodatkowo wyraźnie wskazano konsekwencje prawne związane z uchybieniem warunkom wskazanym w wezwaniu. Na podstawie tak sformułowanego pisma podatnik mógł i powinien powziąć wiedzę co do swych powinności związanych z zainicjowanym postępowaniem, jednak tego nie uczynił. Odnosząc się natomiast do zarzutu z zażalenia zgodnie, z którym pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie ulgi w spłacie było przedwczesne wskazano że organ pierwszej instancji już np. w dniu 28 sierpnia 2019 r. mógł pozostawić wniosek strony bez rozpatrzenia, gdyż nie usunęła ona braków wniosku w wyznaczonym terminie. Wystosowanie przez organ kolejnego wezwania do usunięcia w terminie 7 dni braków wniosku o udzielenie ulgi, było działaniem na korzyść strony dającym jej dodatkowy czas na uzupełnienie przedmiotowych braków, z czego "A" Sp. o.o. nie skorzystała. Na marginesie zauważono, iż w sytuacji gdy wniosek strony o udzielenie ulgi w spłacie z dnia 17 czerwca 2019 r. nie został merytorycznie rozpoznany, stronie nie została zamknięta droga do ubiegania się o ulgę w spłacie w oparciu o ponownie i prawidłowo sformułowany i udokumentowany wniosek, który przedstawić może właściwemu organowi - w zależności od swej woli - w dowolnym momencie. Podsumowując zdaniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku "A" Sp. z o.o. z dnia 17 czerwca 2019 r. o udzielenie ulgi w spłacie w postaci rozłożenia na raty zapłaty wszystkich zaległości Spółki w podatku akcyzowym było zasadne, a organ nie dopatrzył się zarzucanych naruszeń prawa przez organ pierwszej instancji. Nie zgadzając się z ww. postanowieniem organu z dnia 10 stycznia 2020 r. nr [...] "A" Sp. z o.o. skorzystała z prawa wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Zaskarżonemu postanowieniu Dyrektora Izby Administracji Skarbowej strona skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art, 239 Ordynacji podatkowej; 2) art. 169 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej; 3) art. 217 § 1 i § 2 w związku z art. 210 § 4 w związku z art. 219 Ordynacji podatkowej poprzez niewłaściwe zastosowanie. Z uwagi na powyższe "A" Sp. z o.o. wniosła o: uchylenie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 10 stycznia 2020 r. [...] oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 4 października 2019 r. nr [...]. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia podstawą dla jego wydania były przepisy sformułowane w art. 169 Ordynacji podatkowej regulujące tryb postępowania w razie stwierdzenia uchybień i braków podania. Przepis § 1 tego artykułu stanowi, iż jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Zgodnie z treścią art. 67a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek. W myśl art. 67b § 1 pkt 1 ww. ustawy organ podatkowy na wniosek podatnika prowadzącego działalność gospodarczą może udzielać ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, określonych w art. 67a: 1) które nie stanowią pomocy publicznej; 2) które stanowią pomoc de minimis - w zakresie i na zasadach określonych bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis; 3) które stanowią pomoc publiczną (...). Z przytoczonych powyżej regulacji prawnych wynika, że w przypadku spraw podatkowych dotyczących rodzajów i form ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, odsetek za zwłokę, lub opłaty prolongacyjnej wszczęcie postępowania w sprawie następuje na wniosek podatnika. Organ podatkowy związany jest zaś treścią wniosku w tym sensie, że może prowadzić postępowanie tylko w sprawie takiej formy pomocy (art. 67b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa) i tego rodzaju ulgi, o jaką strona wyraźnie wnosi (art. 67a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa). Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że w przedmiotowej sprawie "A" Sp. z o.o. wskazała we wniosku z dnia 17 czerwca 2019 r. jedynie o jaki rodzaj ulgi w spłacie się stara (tj. o rozłożenie na raty zapłaty zaległości podatkowych - art. 67a § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Z uwagi na fakt, iż "A" Sp. z o.o. jest osobą prawną prowadzącą działalność gospodarczą, zastosowanie znajduje w tym przypadku również art. 67b Ordynacji podatkowej. Stąd też we wniosku o ulgę Spółka powinna była wskazać również formę wnioskowanej pomocy (art. 67b § 1 ww. ustawy). Tymczasem jak wynika z akt sprawy "A" Sp. z o.o. we wniosku z dnia 17 czerwca 2019 r. nie wskazała o jaką o pomoc określoną w art. 67b § 1 pkt 1-3 Ordynacji podatkowej się ubiega oraz nie dołączyła żadnych dokumentów, z których wynikałoby o jaką pomoc wnioskuje. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Skarbowego prawidłowo pismem wezwał na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej "A" Sp. z o.o. m.in. do usunięcia w terminie 7 dni braków wniosku z dnia 17 czerwca 2019 r. poprzez: - sprecyzowanie żądania przez określenie rodzaju pomocy publicznej zgodnie z treścią art. 67b § 1 Ordynacji podatkowej, - podanie pełnych i rzetelnych informacji (udokumentowanie) dotyczących uzyskanej pomocy. Jak wynika z akt sprawy, w wezwaniu organ pierwszej instancji pouczył stronę, że niezastosowanie się do wezwania we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia - zgodnie z treścią art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Spółka odebrała przedmiotowe wezwanie w dniu 1 sierpnia 2019 r.. Tym samym stwierdzić należy, że strona winna była do 8 sierpnia 2019 r. usunąć wskazane braki. W wyznaczonym siedmiodniowym terminie "A" Sp. o.o. nie sprecyzowała swojego żądania w zakresie pomocy określonych art. 67b § 1 pkt 1-3 Ordynacji podatkowe oraz nie dołączyła żadnych dokumentów, które wskazywałaby o jaką pomoc się ubiega. Strona pismem z dnia 2 sierpnia 2019 r. wniosła jedynie o zawieszenie postępowania z wniosku z dnia 17 czerwca 2019 r. w sprawie rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowych w podatku akcyzowym wraz z odsetkami oraz o przedłużenie terminu do sprecyzowania, uzupełnienia uzasadnienia wniosku i przedstawienia dowodów do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego tj. do czasu prawomocnego rozpatrzenia skarg na decyzje ostateczne, z których wynika zadłużenie. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku strona wskazała, że wyznaczony wezwaniem organu termin (siedmiodniowy wynikający z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej) na uzupełnienie braków wniosku z dnia 17 czerwca 2019 r. jest zbyt krótki, gdyż wykonanie wezwania wymaga zgromadzenia i przeanalizowania obszernej dokumentacji wskazanej w wezwaniu oraz sporządzenia obszernych oświadczeń. Wskazany w przepisie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej siedmiodniowy termin na usunięcie braków podania jest terminem ustawowym i nie ma możliwości ani skracania, ani wydłużania tego terminu, co zauważył słusznie organ rozstrzygający w niniejszej sprawie. Z akt sprawy wynika także, że Naczelnik Urzędu Skarbowego po rozpatrzeniu zawartych w piśmie z dnia 2 sierpnia 2019 r. wniosków "A" Sp. z o.o. pismem z dnia 28 sierpnia 2019 r. ponownie wezwał Spółkę na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej "A" Sp. z o.o. m.in. do usunięcia braków wniosku z dnia 17 czerwca 2019 r. poprzez: - sprecyzowanie żądania przez określenie rodzaju pomocy publicznej zgodnie z treścią art. 67b § 1 Ordynacji podatkowej, - podanie pełnych i rzetelnych informacji (udokumentowanie) dotyczących uzyskanej pomocy. W wezwaniu organ pierwszej instancji także pouczył stronę, że niezastosowanie się do wezwania we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia - zgodnie z treścią art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Spółka odebrała przedmiotowe wezwanie w dniu 16 września 2019 r. i w dalszym ciągu nie sprecyzowała swojego żądania w zakresie pomocy określonych art. 67b § 1 pkt 1-3 Ordynacji podatkowe oraz nie dołączyła żadnych dokumentów, które wskazywałaby o jaką pomoc się ubiega. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał za prawidłowe działania podjęte przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. W skierowanym do wnioskodawcy wezwaniu określono okoliczności, które winny znaleźć odzwierciedlenie w treści uzupełnionego wniosku, a dodatkowo wyraźnie wskazano konsekwencje prawne związane z uchybieniem warunkom wskazanym w wezwaniu. Na podstawie tak jasno sformułowanego pisma podatnik mógł i powinien powziąć wiedzę co do swych powinności związanych z zainicjowanym postępowaniem, jednak tego nie uczynił. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, zarzuty strony dotyczące naruszenia wskazanych przepisów Ordynacji podatkowej, należy uznać za niezasadne. Odnosząc się natomiast do zarzutu strony, zgodnie z którym pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie ulgi w spłacie było przedwczesne, ponieważ nie zostało wydane ostateczne postanowienie w sprawie zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 28 sierpnia 2019 r. nr [...] (dotyczące odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przedłużenia terminu do usunięcia braków podania, o którym mowa w art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej oraz odmowy zawieszenia postępowania wszczętego na wniosek "A" Sp. z o.o. w sprawie rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowych z tytułu podatku akcyzowego) wskazać należy, że powyższe rozstrzygnięcie pozostawało bez wpływu na możliwość wydania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego postanowienia pozostawiającego wniosek Spółki bez rozpatrzenia. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że organ odwoławczy prawidłowo zaakceptował rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Uznając, że w sprawie prawo nie zostało naruszone, Sąd orzekł o oddaleniu skargi ( art. 151 p.p.s.a.).