I SA/Wr 1773/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ w K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Jak wynika z akt sprawy, stanowiącą przedmiot skargi w sprawie interpretację indywidualną Ministra Finansów (działającego przez Dyrektora Izby Skarbowej w P.) z dnia [...] r. strona skarżąca wraz prawidłowym pouczeniem o terminie jej ewentualnego zaskarżenia otrzymała w dniu [...] r. Pismem z dnia 7 października 2009 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik strony (radca prawny) złożył skargę na w/w interpretację przepisów prawa podatkowego, kierując ją, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, a więc z pominięciem dyspozycji art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), który stanowi, iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Po otrzymaniu nadesłanej w ten sposób skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w dniu 15 października 2009 r. (data stempla pocztowego) pismo to wraz z załącznikami i kopertą przesłał na adres organu, zgodnie z właściwością. Tymczasem, termin skutecznego wniesienia skargi w sprawie, zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozpoczął swój bieg w dniu 28 lipca 2009 r. i upływał w dniu 26 sierpnia 2009 r. (środa) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Wymogi skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego regulują m.in. przepisy art. 53 § 1 i 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej u.p.s.a.), wprowadzając ustawowe wymogi tak co do terminu, jak i sposobu zaskarżenia aktów administracyjnych. I tak, przepis art. 53 § 1 u.p.s.a. stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 u.p.s.a. wymaga z kolei, by skargę wnieść za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W stanie faktycznym sprawy, wniesiona skarga, jakkolwiek została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, naruszała oba powołane przepisy. Po pierwsze, została wniesiona z pominięciem dyspozycji art. 54 § 1 u.p.s.a., tj. skierowana została bezpośrednio do Sądu (w dodatku niewłaściwego), po drugie, do Sądu właściwego w sprawie w rozumieniu art. 14 u.p.s.a., tj. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w/w skarga wpłynęła już po upływie terminu wymaganego dla skutecznego wniesienia skargi. Pomijając kwestie procesowe związane z wniesieniem skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (dodatkowo nie będącego właściwym w sprawie) należy podnieść, iż jak wynika z akt sprawy, już w chwili nadania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (7 października 2009 r.) skarga była spóźniona o ponad miesiąc w stosunku do terminu wymaganego przez przepis art. 53 § 1 u.p.s.a. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych, zaskarżoną interpretację indywidualną strona skarżąca otrzymała w dniu 27 lipca 2009 r. Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 u.p.s.a. termin skutecznego wniesienia skargi mijał w dniu 26 sierpnia 2009 r. (środa). Tymczasem, skargę złożono (data stempla pocztowego) w dniu 7 października 2009 r., a zatem z ponad miesięcznym uchybieniem trzydziestodniowego terminu do skutecznego wniesienia skargi, liczonego od dnia doręczenia skarżonego aktu. Z uwagi na powyższą okoliczność, drugorzędnego znaczenia nabiera fakt, iż strona skarżąca kierując skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zastosowała się do pouczenia organu jakie zostało dołączone do decyzji. Okoliczność ta nie może mieć wpływu na kwestię terminowości złożenia skargi w sprawie, albowiem pouczenie strony przez organ zarówno co do ustawowego wymogu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, jak i pośredniego trybu jej wnoszenia (tj. za pośrednictwem organu) było prawidłowe. Mając na uwadze przedstawione argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie dyspozycji art. 58 § 1 pkt 2 u.p.s.a. orzekł jak w sentencji.