II SA/Ol 613/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody Warmińsko-Mazurskiego na uchwałę Rady Gminy Dywity z dnia 24 maja 2011 r., nr VII/41/11 w przedmiocie wymagań dla przedsiębiorcy ubiegającego sie o zezwolenie w zakresie odbierania odpadów komunalnych postanawia umorzyć postępowanie sądowe. UZASADNIENIE Rada Gminy w Dywitach podjęła w dniu 24 maja 2011 r. uchwałę Nr VII/41/11 w sprawie określenia wymagań jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy Dywity. Uchwałę tę podjęto na podstawie art. 7 ust. 3a ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008, ze zm.). W dniu 20 lipca 2011 r. Wojewoda, działając na podstawie art. 93 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591, ze zm), złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o stwierdzenie nieważności: - § 1 pkt 1 lit. a w zakresie słów "winny być one oznakowane w sposób umożliwiający identyfikację świadczącego usługę (nazwą i adresem przedsiębiorcy)" oraz słów "posiadać ważne badania techniczne odpowiednich instytucji", - § 1 pkt 1 lit. b w zakresie słów "winny być one oznakowane w sposób umożliwiający identyfikację świadczącego usługę (nazwą i adresem przedsiębiorcy)" oraz słów "posiadać ważne badania techniczne odpowiednich instytucji", - § 1 pkt 1 lit. c zdanie trzecie, - § 1 pkt 2 i § 2, uchwały Nr VII/41/11 Rady Gminy w Dywitach z dnia 24 maja 2011 r. w sprawie określenia wymagań jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy Dywity oraz o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych. W obszernym uzasadnieniu Wojewoda wskazał, iż w podjętej uchwale Rada Gminy przekroczyła upoważnienie ustawowe wynikające z art. 7 ust. 3a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz zapisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie szczegółowego sposobu określenia wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia (Dz.U. z 2006 r. Nr 5, poz. 33) poprzez zamieszczenie w uchwale postanowień dotyczących wykonywania zezwolenia i innych zapisów nakładających na przedsiębiorców obowiązki, które nie mieszczą się w art. 7 ust. 3a ww. ustawy. W odpowiedzi na skargę Gmina poinformowała, iż uznaje zasadność podniesionych zarzutów w skardze i na najbliższej sesji Rady we wrześniu 2011 r. dokonana stosownych zmian w skarżonej uchwale. W dniu 28 września 2011 r. Rada Gminy Dywity poinformowała, iż w dniu 21 września 2011 r. podjęto uchwałę nr XI/63/11 zmieniającą uchwałę w sprawie określenia wymagań jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy Dywity w zakresie wskazanym przez Wojewodę poprzez wykreślenie kwestionowanych zapisów. Wobec powyższego uchybienia zostały wyeliminowane. W załączeniu przesłano odpis uchwały Rady Gminy Dywity z dnia 21 września 2011 r. Nr XI/63/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie Wojewoda wniósł skargę na uchwałę organu jednostki samorządu terytorialnego, a zatem na podstawie art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 ustawy ppsa (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi-Komentarz, Wydanie 3, Warszawa 2008, str. 403 oraz postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2007r. sygn. akt II FSK 1259/06, niepublikowane). Stosownie do treści wskazanego przepisu, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z przekazanych Sądowi akt administracyjnych rzeczonej sprawy wynika, iż Rada Gminy Dywity po wniesieniu skargi przez Wojewodę na jej uchwałę z dnia 24 maja 2011 r. Nr VII/41/11 w sprawie określenia wymagań jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy Dywity uwzględniła zarzuty w niej zawarte i usunęła wadliwe zapisy uchwały - aktu prawa miejscowego poprzez podjęcie nowej uchwały zmieniającej Nr XI/63/11 z dnia 21 września 2011 r., w której skreślono zakwestionowane zapisy. Nastąpiło więc zdarzenie, w następstwie którego przestała istnieć przyczyna wszczętego postępowania sądowoadministracyjnego. Skoro w niniejszej sprawie organ skorzystał z możliwości autokontroli w trybie art. 54 § 3 ustawy ppsa. eliminując z obrotu prawnego po wniesieniu skargi wadliwe zapisy aktu prawa miejscowego, postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa. O zwrocie kosztów postępowania sądowego nie orzeczono z uwagi na fakt, iż strona skarżąca dotychczas takich kosztów nie poniosła.