I C 1154/25

<p>Sygn. akt: I C 1154/25</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 5 grudnia 2025 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie Przewodniczący: SSO Andrzej Kieć</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2025 roku w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">J. K.</span> </p> <p>przeciwko Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>oddala powództwo (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 191(1);art. 191(1) § 3)">art. 191^{<!-- -->1} § 3 kpc</a>).</p> <p>SSO Andrzej Kieć</p> <p>Sygn. akt I C 1154/25</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 191(1))">art. 191^{<!-- -->1} k.p.c.</a> ustawodawca wprowadził tryb postępowania w przypadku oczywistej bezzasadności powództwa. Wynika z jego treści, że w przypadku stwierdzenia oczywistej bezzasadności powództwa pomija się wszystkie czynności, które ustawa nakazuje podjąć w następstwie wniesienia pozwu, jako niecelowe (§ 1 i 2). W następstwie tego sąd może oddalić powództwo na posiedzeniu niejawnym, nie doręczając pozwu osobie wskazanej jako pozwany ani nie rozpoznając wniosków złożonych wraz z pozwem (§ 3).</p> <p>Powód <span class="anon-block">J. K.</span> dochodził roszczeń o zadośćuczynienie przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Okręgowemu w <span class="anon-block">(...)</span>. W uzasadnieniu pozwu wskazał, iż Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">(...)</span> wydając wyrok z dnia 10 czerwca 2025 roku dopuścił się fundamentalnego naruszenia prawa, wyrządzając powodowi szkodę poprzez naruszenie jego praw zagwarantowanych konstytucyjnie oraz naruszenie jego dóbr osobistych. Zarzucił nadużycie uprawnień przez sędziego referenta, wydającego decyzje procesowe w sprawie, w celu ochrony funkcjonariuszy prokuratury i sądu przed odpowiedzialnością prawną.</p> <p>W ocenie Sądu powództwo jest oczywiście bezzasadne. Treść pozwu nie wskazuje na istnienie stanu faktycznego mogącego uzasadniać odpowiedzialność cywilnoprawną Skarbu Państwa czy sędziego – funkcjonariusza publicznego – w związku z wykonywaniem przez niego funkcji orzeczniczych. Jest oczywiste, że tego rodzaju działanie nie może być oceniane jako bezprawne, a nadto z całą pewnością nie prowadziło do naruszenia jakichkolwiek dóbr prawnie chronionych powoda. Nadto przytaczając podstawę faktyczną powództwa powód w ocenie Sądu nie wykazuje związku pomiędzy działalnością pozwanej jednostki organizacyjnej Skarbu Państwa a dochodzonymi przez siebie roszczeniami. Powód formułuje konkretne zastrzeżenia przeciwko referentowi konkretnego postępowania w zakresie prowadzonych w ramach tego postępowania konkretnych czynności, tym niemniej nie może stanowić to podstawy uwzględnienia powództwa. Nadto należy wskazać, iż apelacja przysługuje w każdej sprawie zakończonej merytorycznym rozstrzygnięciem sądu I instancji – bez względu na rodzaj sprawy i wartość przedmiotu zaskarżenia, zatem powód również mógł wnieść apelację od wyroku na zasadach ogólnych, w przypadku, gdy nie zgadzał się z treścią merytorycznego rozstrzygnięcia sądu w swojej sprawie.</p> <p>Zastrzeżenia formułowane przez powoda nie mogą w ocenie sądu skutkować odpowiedzialnością cywilnoprawną pozwanego. Zdaniem Sądu powód na poparcie swoich twierdzeń nie podaje żadnych przekonujących dowodów nakazujących sądowi rozpoznanie sprawy w inny sposób aniżeli w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 191(1))">art. 191^{<!-- -->1} kpc</a>. Został złożony jedynie sam pozew wraz z odpisem. Nie stanowi to dowodu istnienia oraz zasadności zgłaszanych roszczeń. Powód w żaden sposób nie uwiarygodnił a tym bardziej nie wykazał zachodzenia przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej (szkoda, bezprawność i zawinienie zachowania, adekwatny związek przyczynowy pomiędzy szkodą a zachowaniem). Czynności powoda, zdaniem Sądu, stanowią nadużycie prawa procesowego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 4(1))">art. 4^{<!-- -->1} kpc</a>) i nie zasługują na ochronę.</p> <p>Mając powyższe na uwadze powództwo należało oddalić jako oczywiście bezzasadne na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 191(1);art. 191(1) § 3)">art. 191^{<!-- -->1} § 3 kpc</a>, co jednocześnie uchroni powoda przez obciążaniem kosztami przegranego procesu, a Skarb Państwa przed finansowaniem kosztów takiego postępowania.</p> <p>SSO Andrzej Kieć</p> </div>