III OZ 672/22

SENTENCJA Dnia 8 listopada 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.J., C.J., J.J. i F.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 9 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SA/Sz 176/22 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi W.J., C.J., J.J. i F.J. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Szczecinie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 16 grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody podziemnej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 9 sierpnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił W.J., C.J., J.J. i F.J. (dalej: skarżący) przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Szczecinie z 16 grudnia 2021 r. w przedmiocie ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody podziemnej. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Szczecinie z 16 grudnia 2021 r., która to skarga nie zawierała własnoręcznych podpisów. W piśmie z 21 marca 2022 r. adwokat D.T. zgłosiła się jako pełnomocnik skarżących i wniosła o przesyłanie korespondencji w sprawie na adres kancelarii adwokackiej. Do pisma załączyła kserokopię dokumentu pełnomocnictwa udzielonego jej przez skarżących. Ponadto przedstawiła dowód uiszczenia przez W.J. wpisu sądowego w kwocie 300 zł. Następnie, odpowiadając na wezwanie Sądu I instancji pełnomocnik skarżących przedłożył oryginał pełnomocnictwa, podpisany przez wszystkich skarżących. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 5 maja 2022 r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi przez własnoręczne podpisanie skargi przez wszystkich skarżących lub nadesłanie oryginału skargi podpisanej własnoręcznie przez wszystkich skarżących. Postanowieniem z 14 czerwca 2022 r. Sąd I instancji odrzucił skargę skarżących. Skarga podpisana przez wszystkich skarżących została przesłana 1 lipca 2022 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Odmawiając przywrócenia terminu Sąd I instancji wskazał, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi była dwukrotnie awizowana, tj. 10 maja 2022 r. i 18 maja 2022 r., a następnie zwrócona Sądowi. Okoliczność, że pełnomocnik skarżących był w placówce pocztowej 16 maja 2022 r., gdzie jak wskazuje wydano mu korespondencję urzędową z Sądu Apelacyjnego, nie świadczy o uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu. Złożony przez pełnomocnika skarżących wydruk elektronicznego potwierdzenia odbioru przesyłki w sprawie I ACa 468/22 nie wskazuje nawet placówki pocztowej. Pełnomocnik skarżących powinien przedstawić urzędnikowi pocztowemu otrzymane awizo o nadejściu konkretnej przesyłki. Jeśli natomiast pełnomocnik skarżących przedstawił kilka awizo o nadejściu przesyłek pocztowych, to powinien upewnić się, czy otrzymał wszystkie przesyłki objęte zawiadomieniami. Pełnomocnik skarżących nie kwestionuje bowiem, że nie otrzymał awiza w tej sprawie. Zażalenie na powyższe postanowienie z 9 sierpnia 2022 r. złożyli skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.). sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny akceptuje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia okoliczności niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Sąd I instancji prawidłowo uznał, że reprezentowani przez fachowego pełnomocnika skarżący nie uprawdopodobnili, że uzupełnienie braków formalnych skargi po terminie było następstwem okoliczności, za które pełnomocnik nie ponosi odpowiedzialności. Pełnomocnik skarżących wskazuje jedynie, że nie wydano mu przesyłki zawierającej wezwanie, nie wyjaśniając nawet, czy przedstawił w urzędzie pocztowym odpowiednie awizo. Jednocześnie pełnomocnik skarżących nie podjął żadnych czynności związanych z ewentualnymi nieprawidłowościami w obsłudze przesyłek awizowanych przez urząd pocztowy. Sąd I instancji prawidłowo więc orzekł, że przy dołożeniu należytej staranności, skarżący mogli dochować terminu i uzupełnić braki formalne skargi. Powyższe oznacza, że oceniając wniosek o przywrócenie terminu Sąd I instancji prawidłowo uznał, że skarżący nie uprawdopodobnili przesłanek do przywrócenia terminu. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.