II SA/Sz 854/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. C. na decyzję Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty świadczenia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] sierpnia 2022 r., L. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...], w przedmiocie odmowy wypłaty emerytury za czerwiec 2022 r. W pouczeniu decyzji Zakład Ubezpieczeń Społecznych wskazał, że przysługuje od niej prawo wniesienia odwołania do Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, za pośrednictwem ww. organu, w terminie miesiąca od doręczenia decyzji. W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skargę jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego należało odrzucić. Zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1009 z późn. zm.) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Przepis art. 4779 § 1 k.p.c. określa, że odwołania od decyzji organów rentowych lub orzeczeń wojewódzkich zespołów do spraw orzekania o niepełnosprawności wnosi się na piśmie do organu lub zespołu, który wydał decyzję lub orzeczenie, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ lub zespół, w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji lub orzeczenia. Wskazać należy, że wojewódzkie sądy administracyjne są uprawnione jedynie do rozpoznawania spraw z zakresu działania Prezesa ZUS dotyczących umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek wskazanych w art. 28 i art. 29 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Regulacja ta wynika bezpośrednio z § 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1773 z późn. zm). Kwestionowana przez skarżącą decyzja z dnia [...] sierpnia 2022 r. została wydana na podstawie art. 26 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1205 z późn. zm.), dotyczącym odmowy wypłacenia osobie uprawnionej do renty z tytułu niezdolności do pracy z ubezpieczenia wypadkowego oraz do emerytury na podstawie odrębnych przepisów, zależnie od jej wyboru, przysługującej renty powiększonej o połowę emerytury albo emerytury powiększonej o połowę renty, w sytuacji gdy osoba uprawniona osiąga przychód powodujący zawieszenie prawa do świadczeń lub zmniejszenie ich wysokości określony w ustawie o emeryturach i rentach z FUS, niezależnie od wysokości tego przychodu. Nie jest to zatem decyzja, o której mowa w powołanym powyżej przepisie § 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 22 lutego 2017 r. Jakkolwiek zatem – stosownie do przywołanego w skardze art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – j.t.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd administracyjny jest właściwy do rozpatrywania skarg na decyzje administracyjne, to jednak z mocy przywołanych wyżej przepisów szczególnych decyzja wydana w niniejszej sprawie nie zalicza się do aktów podlegających kognicji sądów administracyjnych. Końcowo wskazać należy, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o przysługujących środkach zaskarżenia, z którego wynikało, że odwołanie należy wnieść do właściwego Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, za pośrednictwem organu, który decyzję wydał, w terminie miesiąca od doręczenia decyzji. Zatem skarżąca posiadała wiedzę na temat prawidłowego zaskarżenia decyzji. Z tego względu skargę należało odrzucić jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.