III SA/Gl 929/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia sprostować oczywistą omyłkę w sentencji i uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 października 2009 r. sygn. akt III SA/Gl 929/09, w ten sposób, że w wersie 10 sentencji oraz wersie 3 uzasadnienia wpisać prawidłowy numer zaskarżonej decyzji: nr [...]. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 października 2009 r. wydał postanowienie w sprawie ze skargi M.S. W sentencji i uzasadnieniu postanowienia omyłkowo wpisano jako nr decyzji: "[...]", podczas gdy prawidłowy numer, który wynika z akt administracyjnych to: "[...]." Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej ustawą P.p.s.a.); "Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki". Z kolei stosownie do art. 166 P.p.s.a.: "Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej." Wynika stąd, że sprostować można także postanowienie. Jakkolwiek ustawa nie mówi tego wprost, to wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. post. SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155). Odnosząc treść tego przepisu do rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, że omyłkowe wpisanie niewłaściwego numeru decyzji w sentencji i uzasadnieniu postanowienia było skutkiem błędu pisarskiego. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie cytowanego art. 156 § 1, w związku z § 2 ustawy P.p.s.a., który stanowi, że sprostowanie Sąd może orzec na posiedzeniu niejawnym, postanowił jak w sentencji.