VII SA/Wa 1556/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2009 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2009 r., Nr [...], Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania E. K., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., Nr [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu inwestorowi C. i S. Ś. pozwolenia na budowę - rozbudowę istniejącej hurtowni zoologicznej o część magazynową, na terenie działki ew. nr [...], przy ul. [...] w W., [...]. Opisana wyżej decyzja Prezydenta [...] zapadła na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 oraz 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592, ze zm.) w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 41, poz. 361, ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku, uzupełnionego w dniu 15 kwietnia 2009 r. przez inwestorów - S. i C. Ś.. Organ I instancji wskazał, że do wniosku załączono wymagane oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przedłożony projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r. o warunkach zabudowy, jest kompletny , został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane oraz posiada wymagane prawem opinie i uzgodnienia. Organ kreślił w decyzji obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego wskazując , że obejmuje on działki nr ew. [...]. Rozstrzygnięcie Prezydenta m.st. Warszawy zostało zaskarżone do Wojewody [...] przez E. K., która zarzuciła organowi pominięcie istotnych okoliczności, mających wpływ na wynik sprawy, tj. dokonanych przez nią uzgodnień co do przebiegu przyłącza wodociągowego i kanalizacyjnego oraz sporządzenia dokumentacji projektowej, w związku z przysługującą jej służebnością na nieruchomości objętej przedmiotową inwestycją. Zaskarżoną decyzją, po rozpatrzeniu ww. odwołania, Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., Nr [...]. W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisami art. 32, art. 34 oraz art. 35 Prawa budowlanego. Skoro inwestor spełnił wymagania określone w art. 35 ust 1 i art. 32 ust 4, to właściwy organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4). Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda [...] wskazał, że w świetle poczynionych ustaleń pozostają one bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie. W szczególności, projekt budowlany dotyczący rozbudowy hurtowni na działce obciążonej służebnością, nie uniemożliwia doprowadzenia do nieruchomości władnącej mediów. Natomiast ewentualne zobowiązania wynikające z umów cywilno-prawnych mogą być dochodzone przed sądem powszechnym. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła E. K., wnosząc o uchylenie decyzji Wojewody Nr [...], jako wydanej z naruszeniem przepisów prawa, a w szczególności: art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, poprzez niezastosowanie przedmiotowego przepisu i pominięcie uzasadnionego interesu skarżącej w postaci zapewnienia możliwości wykonania uprawnienia wynikającego z istniejącej służebności gruntowej; art. 7, art. 77, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez poczynienie wadliwych ustaleń faktycznych oraz pominięcie i nierozważnie całokształtu materiału dowodowego sprawy, a także nieuwzględnienie słusznego interesu strony. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd administracyjny, sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rzeczą tutejszego Sądu, było zatem dokonanie oceny zaskarżonej decyzji z punktu widzenia zgodności z przepisami prawa materialnego i postępowania administracyjnego, oraz trafności ich wykładni. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ podniesione w niej zarzuty są bezzasadne, a zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiadają przepisom prawa. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że decyzja wydawana w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę nie ma charakteru uznaniowego, bowiem zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (por. wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Gl 823/07, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 540/08, Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2008 r. sygn. akt II OSK 1428/07, orzeczenia publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W razie spełnienia przez inwestora wymagań określonych w art. 32 ust. 4, tj. posiadania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz złożenia wniosku o pozwolenie na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także dokonaniu określonych w art. 35 ust. 1 sprawdzeń, właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Z akt sprawy wynik, że do wniosku o pozwolenie na budowę inwestorzy dołączyli: oświadczenie o dysponowaniu działką nr [...] na cele budowlane, projekt budowlany (wykonany przez osobą uprawnioną, sprawdzony, uzgodniony pod względem zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz wymagań higienicznych i zdrowotnych), decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2008 r., Nr [...], o warunkach zabudowy w okresie jej ważność ([...] brak jest obowiązujących planów zagospodarowania przestrzennego dla terenu, na którym znajduje się przedmiotowa inwestycja; z akt nie wynika też by inny wnioskodawca uzyskał pozwolenie na budowę). Z projektu budowlanego – jego części opisowej oraz części graficznej wynika, że przedmiotowa inwestycja zgodna jest z ustaleniami ww. decyzji o warunkach zabudowy, jak również przepisami techniczno-budowlanymi, w szczególności z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690, ze zm.), w zakresie usytuowania obiektu budowlanego i jego odległości od granicy z działkami sąsiednimi. W trakcie toczącego się postępowania Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r., Nr [...], wezwał inwestorów do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w złożonej dokumentacji, poprzez: dostarczenie ekspertyzy technicznej stanu konstrukcji i elementów budynku, dokonanie zapisu, że inwestycja nie zwiększy zapotrzebowania na media oraz przedstawienie opinii komunikacyjnej Inżyniera Ruchu [...]. Przy piśmie 15 kwietnia 2009 r. inwestorzy złożyli wymagane dokumenty. Ponadto, przedmiotem trwającego postępowania administracyjnego przed organem I instancji była kwestia planowanego przebiegu - przez działkę inwestorów oznaczoną nr ew. [...] - mediów służących do obsługi działki nr [...], należącej do E. K. w związku z przysługującą jej służebnością. Z dokumentów zebranych w tej sprawie wynika, że jeszcze przed złożeniem wniosku o uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę inwestorzy wyjaśniali kwestię przebiegu przez ich działkę, mediów służących obsłudze działki skarżącej. Zaproponowana została przez inwestorów również trasa ich przebiegu. Z umowy o ustanowieniu służebności gruntowej (akt notarialny z dnia 5 września 2000 r., Repertorium A nr [...]) wynika, że jej przebieg winien być uzgodniony z właścicielem działki. W piśmie z dnia 21 kwietnia 2009 r. inwestorzy wskazali, że mimo realizacji inwestycji, wzdłuż północnej granicy ich działki znajduje się wolny pas ziemi o szerokości 18 m, przez który można swobodnie przeprowadzić wymienione w akcie notarialnym media E. K.. W ocenie Sądu z powyższy ustaleń wynika, że niniejsze postępowanie w sprawie uzyskania pozwolenia na budowę zostało przeprowadzone zgodnie z ww. przepisami ustawy Prawo budowlane. Z tego względu Prezydent [...] nie mógł odmówić inwestorom udzielenia pozwolenia na budowę. Należy wskazać, że na wynik niniejszego postępowania nie ma wpływu okoliczności podnoszone przez skarżącą dotyczące planowanego przez nią i projektowanego przebiegu mediów związanych ustanowionym prawem służebności na działce inwestorów o nr ew. [...]. Bezzasadny jest zatem zarzut skarżącej o naruszeniu art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego. W toku niniejszego postępowania była bowiem brana pod uwagę ewentualna ochrona interesu E. K.. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowa inwestycja - zgodnie z projektem zagospodarowania działki nr ew. [...] obciążonej służebnością - pozostawia pas gruntu o szerokości ok. 18 m, umożliwiający realizację prawa służebności właścicielowi działki nr [...]. Projekt budowlany zgodny jest zatem z oświadczeniem inwestorów złożonym przy piśmie z dnia 21 kwietnia 2009 r., w który wskazywali na pozostawienie pasa gruntu, dla realizacji prawa służebności. Fakt, że skarżąca zaplanowała inny przebieg mediów, z którym koliduje inwestycja, nie ma znaczenia dla oceny jej dopuszczalności. W samej umowie służebności nie jest wskazana lokalizacji mediów, a jej ewentualny przebieg ma być uzgodniony z właścicielem działki obciążonej służebnością. Przedmiotowej inwestycji nie można uzależniać od planowanych, przyszłych inwestycji władającego służebnością. Zgodnie z przepisem art. 288 Kodeksu cywilnego - służebność gruntowa powinna być wykonywana w taki sposób, żeby jak najmniej utrudniała korzystanie z nieruchomości obciążonej. To skarżąca, zatem winna wykonać przysługujące jej uprawnienie, podporządkowując się interesowi właścicieli działki nr 21/33. W wyroku z dnia 23 października 2001 r. sygn. akt I CKN 380/99 (publ. LEX nr 52634) Sąd Najwyższy wskazał, że właściciel nieruchomości władnącej nie może w dążeniu do rozwoju gospodarczego własnej nieruchomości zwiększyć bez żadnych konsekwencji niedogodności nieruchomości służebnej. Nie może w szczególności oczekiwać, że gdy będzie tego wymagał rozwój gospodarczy jego nieruchomości, właściciel nieruchomości służebnej będzie dostosowywał się do tego rozwoju (...). Takie oczekiwanie byłoby nieuprawnione w świetle art. 288 k.c. Mając na uwadze powyższą argumentację, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).