I SA/Wr 936/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 6 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. W. i L. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. O/Z w W. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W skardze na oznaczoną w komparycji decyzję pełnomocnik skarżących wniósł o wstrzymanie jej wykonania. W motywach wniosku wskazano, że wykonanie skarżonej decyzji może narazić skarżących na ujemne skutki w sferze majątkowej oraz do czasu rozpoznania sprawy przez Sąd na stan niepewności związanej z oczekiwaniem na wynik sporu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu aktu w całości lub części stanowi zatem odstępstwo od generalnej reguły i jako takie jest dopuszczalne po spełnieniu przesłanek o których mowa wyżej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania skarżonego aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Dla wykazania, że zachodzą przesłanki o których mowa w § 3 art. 61 p.p.s.a , nie jest wystarczający sam wywód strony. Jej stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej i majątkowej ( post. NSA z dnia 30 listopada 2004 r. GZ 120/04 nie publ. ). Zatem jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to uznać należy, że brak jest przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd . Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, że skarżący nie uzasadnili wniosku o wstrzymanie, nie wykazali w jaki sposób wykonanie skarżonej decyzji spowoduje skutki określone w powołanym przepisie, w szczególności nie przedstawili swojej sytuacji finansowej i majątkowej. Samo stwierdzenie, że wykonanie decyzji może narazić skarżących na ujemne skutki w sferze majątkowej oraz do czasu rozpoznania sprawy przez Sąd na stan niepewności związanej z oczekiwaniem na wynik sporu nie stanowi przesłanki uzasadniającej udzielenie ochrony tymczasowej przez Sąd. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w sentencji.