I SA/Rz 746/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Barbara Stukan-Pytlowany /spr./ Sędziowie NSA Jacek Surmacz WSA Kazimierz Włoch Protokolant sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 18 grudnia 2007r. sprawy ze skarg J.G. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2007r. nr nr: [...], [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów - oddala skargi - UZASADNIENIE I SA/Rz 746/07 UZASADNIENIE Decyzjami z dnia (...) lipca 2007r. nr [...] i [...] Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu odwołań J.G. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (...) marca 2007r. nr (..)określającej prawidłową kwotę podatku od towarów i usług w związku z importem towaru zgłoszonego wg zgłoszenia celnego (...) z dnia (...) grudnia 2007r. w wysokości 4.885 zł i określającej niedobór w tym podatku w wysokości 3.877 zł oraz od decyzji z tej samej daty nr (..) określającej prawidłową kwotę podatku od towarów i usług w związku z importem towaru zgłoszonego wg zgłoszenia celnego (...) z dnia (...) grudnia 2007r. w wysokości 2.115 zł i określającej niedobór w tym podatku w wysokości 1.355 zł – utrzymał w mocy obie decyzje organu pierwszej instancji. W dniu 27 grudnia 2006r. J. G. złożył zgłoszenia celne – zaewidencjonowane przez Oddział celny w (...) pod poz. (...) wnioskując o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu sprowadzonych ze Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej towarów w postaci motocykla używanego marki Harley – Davidson Road King rok produkcji 2001 i pojazdu terenowego Ruad Yamaha rok produkcji 2006 obliczył cło w wysokości odpowiednio 250zł i 303 zł oraz podatek VAT w wysokości 1008 zł i 760 zł. Organ celny przyjął powyższe zgłoszenia celne jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (Dz.Urz. WEL 302 z 19.10.1992r. ze zm.- powołanego dalej jako WKC ), a następnie przystąpił do ich weryfikacji w trybie art. 68 WKC. Po przeprowadzonej kontroli Naczelnik Urzędu Celnego uznał, iż zachodzą uzasadnione podstawy do zakwestionowania wartości transakcyjnej towaru objętego obu zgłoszeniami celnymi wg przedstawionych rachunków nr (..) z dnia 11.VIII.2006r. i bez numeru z dnia 16.XII.2005 r. i ustalił wartość celną metodami zastępczymi. Następnie wydał decyzje nr: 1) (...) z dnia (...).III.2007r. w której za wartość celną towaru przyjął kwotę 20 949 - zł i określił dług w kwocie 1257 zł oraz stwierdził, że kwota wynikająca z długu celnego zaksięgowana wg zgłoszenia celnego w wysokości 250 zł jest niższa od kwoty prawnie należnej i dlatego dokonał retrospektywnego zaksięgowania kwoty 1007 zł stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą wynikającą z długu celnego prawnie należną a kwotą zaksięgowaną wg zgłoszenia celnego oraz 2) decyzji z dnia (..).III.2007r. nr (..)w której za wartość celną towaru przyjął kwotę 8.738zł i stwierdził, iż kwota wynikająca z długu celnego zaksięgowana wg zgłoszenia celnego w wysokości 303 zł jest niższa od kwoty prawnie należnej wynoszącej 874 zł. W konsekwencji dokonał retrospektywnego zaksięgowania kwoty 571 zł stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą wynikającą z długu celnego, prawnie należną a kwotą zaksięgowaną wg zgłoszenia celnego. Rozstrzygnięcia jakie zapadły w sprawie długu celnego miały bezpośredni wpływ na postępowanie w sprawie określenia w prawidłowej wysokości kwoty podatku od towarów i usług, jako że wg art. 29 ust. 13 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 54, poz. 535 ze zm. powoływanej dalej - u.p.t.u.) podstawą opodatkowania w imporcie jest wartość celna powiększona o należne cło. Z uwagi na powyższe wyżej opisanymi decyzjami z dnia (..) marca 2007r. Naczelnik Urzędu Celnego określił prawidłowe kwoty podatku od towarów i usług i kwoty powstałego niedoboru w tym podatku. J. G. wniósł odwołania, w których podniósł, iż są one konsekwencją złożenia odwołań od decyzji ustalających wartość celną i należne cło. Dyrektor Izby Celnej wyżej opisanymi decyzjami z dnia (..) lipca 2007r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, iż stosownie do treści art. 19 ust. 7 u.p.t.u. obowiązek podatkowy w imporcie powstaje z chwilą powstania długu celnego a zgodnie z art. 33 ust. 1 u.p.t.u. podatnicy o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku z uwzględnieniem obowiązujących stawek. Wg treści art. 29 ust. 13 u.p.t.u. podstawą opodatkowania w imporcie jest wartość celna powiększona o należne cło oraz o podatek akcyzowy, gdy przedmiotem importu są towary opodatkowane tym podatkiem. Z uwagi na powyższą konstrukcję podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług ustalenie wartości celnej towaru oraz należności celnych stanowi podstawę dla ustalenia podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości. Zgłoszenie celne podlega sprawdzeniu przez organ celny m.in. co do prawidłowości wyliczonego podatku od towarów i usług gdy organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniach celnych kwota podatku została wykazana nieprawidłowo Naczelnik Urzędu Celnego w oparciu o art. 33 ust. 2 u.p.t.u. wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. Decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (..) III 2007r. określające wartość celną w prawidłowej wysokości oraz wysokość cła wpłynęły na zmianę podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia (..).VII.2007r. J. G. wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w których wnosił o uchylenie zaskarżonych decyzji i umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonych decyzji oraz poprzedzających ich decyzji organu I instancji i przekazanie spraw temu organowi do ponownego rozpoznania. W skargach zarzucono naruszenie: - art. 29 WKC poprzez uznanie, iż wartość towaru za jaką nabył ją skarżący nie może być wartością transakcyjną towaru, - art. 187 § 1 i 191 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, - art. 178 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez odebranie stronie możliwości czynnego udziału w postępowaniu, bowiem w piśmie z dnia 5 lipca 2007r. poinformował go o przedłużeniu załatwienia sprawy do 17 sierpnia 2007r., a już w dniu 26 lipca 2007r. wydał zaskarżone decyzje. Skarżący podkreślił, ze wniesienie skarg na decyzje w przedmiocie podatku od towarów i usług jest konsekwencją kwestionowania prawidłowości rozstrzygnięć w zakresie długu celnego. W odpowiedziach na skargi Dyrektor Izby Celnej wniósł o ich oddalenie i podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 u.p.t.u. opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. import towarów. Obowiązek podatkowy w imporcie towarów z uwagi na treść art. 19 ust. 7 u.p.t.u. powstaje z chwilą powstania długu celnego. Zdarzeniem powodującym powstanie obowiązku podatkowego w niniejszej sprawie był import towarów w postaci motocykla Harley Davidson Road King rok produkcji 2001 i pojazdu terenowego Ruad Yamaha rok produkcji 2006 ze Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej na podstawie zgłoszeń celnych z dnia (..) grudnia 2006r. nr (...)i nr (...). Stosownie do art. 33 ust. 1 u.p.t.u. podmioty o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy obowiązane są do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku z uwzględnieniem obowiązujących stawek. Postawą opodatkowania w imporcie wobec treści art. 29 ust. 13 u.p.t.u. jest wartość celna powiększona o należne cło, a gdy przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym – powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. Rozstrzygnięcia jakie zapadły w sprawie długu celnego w postaci decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (..) marca 2007r. nr (..)w którym stwierdzono, że kwota wynikająca z długu celnego zaksięgowana wg zgłoszenia celnego nr (..)z dnia (..)grudnia 2006r. jest niższa od kwoty prawnie należnej która wynosi 1257 zł i decyzji z tej samej daty nr (..)w której stwierdzono, iż kwota wynikająca z długu celnego zaksięgowana wg zgłoszenia celnego nr (..)z dnia 27 grudnia 2006r. jest niższa od kwoty prawnie należnej, która wynosi 874 zł – miały bezpośredni wpływ w sprawie określenia prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług. Decyzje powyższe zostały utrzymane w mocy decyzjami Dyrektora Izby Celnej z dnia (..) lipca 2007r. (..). Zgłoszenia celne podlegały sprawdzeniu przez organ celny co do prawidłowości wyliczonego podatku od towarów i usług. Skoro organ celny stwierdził, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo Naczelnik Urzędu Celnego był uprawniony i zobowiązany do w oparciu o art. 33 ust. 2 u.p.t.u. wydać decyzję określającą podatek VAT w prawidłowej wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 20.12.2007 r. sygn. akt I SA/Rz 744/07 oddalił skargi wniesione przez J. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (..).07.2007 r. nr (..)i nr (..)w przedmiocie długu celnego. W tej sytuacji w niniejszej sprawie nie mogą podlegać badaniu przez Sąd w granicach rozpoznawanej sprawy zarzuty skargi wymierzone w legalność decyzji w przedmiocie długu celnego. W skardze podniesiony został również zarzut naruszenia art. 178 § 1 Ordynacji podatkowej na skutek ograniczenia skarżącemu czynnego udziały w postępowaniu i obrony swego stanowiska, jako, że w piśmie w dnia 5 lipca 2007 r. organ II instancji przedłużył termin załatwienia sprawy do dnia 17 sierpnia 2007 r., a już w dniu 27 lipca 2007 r. wydał zaskarżone decyzje. W ocenie Sądu powyższy zarzut również jest bezzasadny. W piśmie z dnia 29 maja 2007 r. organ odwoławczy poinformował pełnomocnika skarżącego o przysługującym mu z mocy art. 123 § 1 i 178 § 1 Ordynacji podatkowej prawie do czynnego udziału w postępowaniu z możliwością składania wyjaśnień, przedstawiania dowodów i zapoznania się z aktami sprawy. W piśmie z dnia 15 czerwca 2007 r. poinformowano stronę o zakończeniu postępowania zgodnie z art. 200 Ordynacji podatkowej i o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Pismo to zostało doręczone pełnomocnikowi strony 22.06.2007 r. Mimo upływu wyznaczonego terminu, w trybie art. 200 Ordynacji Podatkowej skarżący nie wnosił żadnych zastrzeżeń, wniosków ani nie zapoznał się z aktami sprawy – nie wnioskował również o przedłużenie tego terminu. W tej sytuacji zarzut zawarty w skardze przy uwzględnieniu, że skarżący nie wskazał w jaki konkretnie sposób ograniczono jego uprawnienia procesowe, jest bezzasadny. Z uwagi na powyższe ponieważ organy celne nie naruszyły prawa materialnego ani procesowego skargi jako bezzasadne podlegały oddaleniu w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270).