II SA/Wa 1000/11
Sądy administracyjne2011-10-18
Sygnatura
II SA/Wa 1000/11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2011-10-18
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie
Sędziowie
Iwona Malicka
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 18 października 2011 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, adwokata w sprawie ze skargi E. Z. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać E. Z. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
UZASADNIENIE
E. Z. po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z dnia 7 października 2011 r., oddalającego jego skargę na decyzję Ministra Obrony Narodowej, wystąpił o przyznanie mu w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, adwokata.
W uzasadnieniu wniosku podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Podniósł, że obecnie otrzymuje emeryturę w wysokości 857,65 zł brutto - 738,46 zł netto. Oświadczył też, że oprócz mieszkania o powierzchni 38 m2 nie posiada żadnego majątku.
Do stałych niezbędnych kosztów utrzymania skarżący zaliczył:
- opłaty za mieszkanie – 315 zł,
- opłaty za energię elektryczną - 47,25 zł,
- opłaty za gaz – 88 zł za dwa miesiące.
Do wniosku skarżący dołączył kserokopie odbioru emerytury oraz bieżących opłat za mieszkanie i faktury za gaz.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Na wstępie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie na skarżącym nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych.
Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Natomiast należało zbadać, czy jest zasadny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego.
Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających
z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje sam w gospodarstwie domowym, utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 738,65 zł netto. Nie posiada oszczędności, ani majątku. Stałe niezbędne wydatki, związane z utrzymaniem mieszkania wynoszą około 406 zł miesięcznie, co oznacza, że na utrzymanie pozostaje mu około 330 zł na miesiąc.
W związku z powyższym należy uznać, że obecna sytuacja finansowa E. Z. nie pozwala na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niego, a więc spełnia on przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu.
Jednocześnie - w związku z tym, że skarżący, wnosząc o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, wskazał, że jego wniosek obejmuje przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata – przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego (wskazanego we wniosku jako pierwszego).
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.