II OZ 867/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 292/09 o oddaleniu wniosku D. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Starosty Lęborskiego z dnia [...] listopada 2008 r. zmienionego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. w sprawie ze skargi D. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...], w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE D. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. W piśmie z dnia 28 czerwca 2009 r., skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Starosty Lęborskiego z dnia [...] listopada 2008 r. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że niewstrzymanie wykonania tych postanowień może spowodować powstanie niemożliwych do odwrócenia skutków, polegających na uzyskaniu przez inwestora decyzji o pozwoleniu na budowę stacji benzynowej i, w konsekwencji, jej realizacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 31 lipca 2009 r., na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił wniosek skarżącego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że wskazana we wniosku możliwość wydania w oparciu o zaskarżone postanowienie i postanowienie Starosty Lęborskiego, o których wstrzymanie wykonania wnioskuje skarżący, decyzji o pozwoleniu na budowę stacji paliw płynnych i spowodowania przez tę decyzję nieodwracalnych skutków w sytuacji, gdy ani z akt sprawy, ani z twierdzeń pełnomocnika skarżącego nie wynika, by postępowanie w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę było wszczęte, jest perspektywą zbyt odległą i hipotetyczną, by można było ją uznać za uzasadniającą wstrzymanie wykonania postanowienia Starosty Lęborskiego, którym uzgodniono projekt decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jej realizacji oraz zaskarżonego postanowienia SKO w Słupsku. Sąd dodał ponadto, że nawet gdyby postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę stacji paliw płynnych zostało wszczęte, to też jeszcze nie można mówić o powstaniu realnego zagrożenia zaistnienia nieodwracalnych skutków. Istnieje bowiem możliwość wniesienia skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę i wnoszenia o wstrzymanie jej wykonania. D. J. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie, wskazując na okoliczności, które w jego ocenie przesądzają o niezgodności z prawem zaskarżonych postanowień, a tym samym stanowią o wysokim prawdopodobieństwie uwzględnienia skargi. W tej sytuacji, zdaniem skarżącego, odmowa wstrzymania wykonania tych postanowień jest nieuzasadniona, tym bardziej, że w oparciu o nie została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach oddziaływania na środowisko, a zatem nastąpił już dalszy tok postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, iż chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Ponadto, podkreślenia wymaga, iż przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich ponad wszelką wątpliwość nie wywołuje postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia [...] stycznia 2009 r., o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia, a tym samy brak jest podstaw do wstrzymania jego wykonania. Odnosząc się natomiast do wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia Starosty Lęborskiego z dnia [...] listopada 2008 r., w którym uzgodniono projekt decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje inwestycji wskazać należy, iż postanowienie to nie podlega wykonaniu ze względu na jego przedmiot. Postanowienie to ma bowiem jedynie charakter opiniujący, a zatem nie nadaje się do wykonania i jako takie nie może podlegać egzekucji. Dodać ponadto należy, iż trafnie zauważył Sąd I instancji, że wskazane przez skarżącego nieodwracalne skutki w postaci rozpoczęcia budowy inwestycji mogłyby wystąpić dopiero w związku z wykonaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, jednakże decyzja w tym przedmiocie podlega odrębnemu zaskarżeniu, i dopiero przypadku jej zaskarżenia do sądu administracyjnego może zostać wstrzymane jej wykonanie. W świetle powyższego, uznać należy, iż zarówno postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia [...] stycznia 2009 r., jak i postanowienie Starosty Lęborskiego z dnia [...] listopada 2008 r., nie podlegają wykonaniu. Tym samym, postanowienie Sądu z dnia 31 lipca 2009 r., mimo przedstawienia odmiennych motywów tego rozstrzygnięcia, odpowiada prawu. W przedmiotowej sprawie brak jest bowiem podstaw do zastosowania ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.