III SA/Wa 1226/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz, asesor WSA Piotr Dębkowski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 września 2020 r. sprawy ze skargi A. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zarzutów egzekucyjnych oddala skargę UZASADNIENIE Naczelnik Urzędu Skarbowego W. prowadził postępowanie egzekucyjne wobec Skarżącego A.O. na podstawie własnego tytułu wykonawczego z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] obejmującego zaległości z tytułu podatku od towarów i usług w kwocie należności głównej 261.268,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę. Organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] dokonał zajęcia świadczenia emerytalnego Zobowiązanego w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Skarżący, pismem z dnia 25 stycznia 2019 r. reprezentowany przez adwokata złożył zarzuty w sprawie egzekucji. Jako podstawę prawną zarzutów oznaczył art. 33 § 1 pkt 2, pkt 7 i pkt 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2019, poz. 1438 ze zm. dalej "u.p.e.a."). Organ egzekucyjny pismem z dnia 4 lutego 2019 r. wezwał pełnomocnika Strony do uzupełnienia braków wniosku poprzez złożenie oryginału bądź poświadczonego pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącego w postępowaniu egzekucyjnym. Pełnomocnik Skarżącego, przy piśmie z dnia 18 lutego 2019 r. przesłał kserokopię pełnomocnictwa szczegółowego uwierzytelnioną jedynie na pierwszej stronie, na której brak jest wskazania danych pełnomocnika oraz zakresu udzielonego pełnomocnictwa. Druga strona, na której znajdują się wszystkie wyżej wymienione informacje została dopięta jako druga kartka bez jej uwierzytelnienia. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. w związku z zarzutami postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] zawiesił postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu z dnia [...] stycznia 2019 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] umorzył postępowanie w sprawie zarzutów jako bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że skoro pełnomocnik nie usunął braków formalnych wniesionych zarzutów, gdyż w nadesłanej kserokopii pełnomocnictwa została uwierzytelniona tylko jego pierwsza strona przez co pełnomocnictwo nie spełnia wymogów art. 33 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 1960 nr 30 poz. 168, dalej jako "k.p.a."), to zarzuty wniesione zostały przez osobę niebędącą stroną i nieposiadającą umocowania do występowania w imieniu strony. Skarżący, zażaleniem z dnia 13 grudnia 2019 r. zakwestionował postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] listopada 2019 r. Zarzucił naruszenie art. 105 § 1, art. 61a oraz art. 33 § 2 k.p.a. poprzez uznanie, że uwierzytelnienie tylko pierwszej strony pełnomocnictwa nie spełnia wymogów formalnych, co doprowadziło do umorzenia postępowania. Następnie Naczelnik Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] umorzył postępowanie egzekucyjne, prowadzone do majątku Skarżącego na podstawie przywołanego tytułu wykonawczego. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 18, art. 33 § 1 pkt 2, pkt 7 i pkt 10, art. 34 § 5u.p.e.a. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. Wskazał, że w trakcie toczącego się postępowania zainicjowanego zażaleniem z dnia 13 grudnia 2019 r. na ww. postanowienie, Naczelnik Urzędu Skarbowego W., postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020 r. umorzył postępowanie egzekucyjne, prowadzone z majątku Skarżącego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] stycznia 2019 r. Umorzenie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. postępowania egzekucyjnego spowodowało, że zakończyło się w ten sposób postępowanie wszczęte na wniosek wierzyciela domagającego się prowadzenia egzekucji, a tym samym przestał istnieć przedmiot, tj. egzekucja prowadzona w ramach umorzonego postępowania, do którego odnosiły się wniesione zarzuty. Strona w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zakwestionowała postanowienie z dnia [...] marca 2020 r., zarzucając: 1. naruszenie przepisów postępowania, w sposób istotny wywierające wpływ na treść skarżonego postanowienia, tj. art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji, podczas gdy z uwagi na podniesione uchybienia konieczne było uchylenie zaskarżonego postanowienia; 2. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 105 § 1 k.p.a., art. 61a k.p.a., art. 33 § 3 k.p.a. poprzez uznanie, że uwierzytelnienie tylko pierwszej strony pełnomocnictwa szczególnego, bez uwierzytelnienia drugiej strony nie spełnia wymogów formalnych, co doprowadziło do umorzenia postępowania, podczas gdy wzór pełnomocnictwa szczególnego określony w załączniku do rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wzorów pełnomocnictwa, pełnomocnictwa do doręczeń oraz wzorów zawiadomienia o zmianie, odwołaniu lub wypowiedzeniu tych pełnomocnictw jednoznacznie zawiera tylko jedną rubrykę służącą do uwierzytelnienia - na pierwszej stronie, na drugiej stronie nawet nie ma odpowiedniej rubryki, przy czym żadne przepisy postępowania administracyjnego nie zobowiązują do uwierzytelnienia również na drugiej stronie; Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. oraz uchylenie poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Dyrektor Izby w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należy oddalić. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do zakwestionowania przez Skarżącego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W., w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniesionych zarzutów za bezprzedmiotowe. Zarzuty, o których mowa w art. 33 u.p.e.a., stanowią podstawowy środek ochrony zobowiązanego przed niezasadnym bądź niezgodnym z prawem wszczęciem i prowadzeniem egzekucji w ramach danego postępowania egzekucyjnego. Zgłaszane są one organowi egzekucyjnemu i do tego organu należy rozstrzygnięcie o zasadności bądź bezzasadności, bądź też niedopuszczalności zarzutów. Postępowanie polegające na rozpatrzeniu zarzutów i zajęciu stanowiska co do ich zasadności ma prowadzić do merytorycznego załatwienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Sąd w pełni podziela pogląd NSA zawarty w wyroku z dnia 28 maja 2014 r. (sygn. akt II FSK 1607/12), że skoro postępowanie egzekucyjne, w ramach którego prowadzona jest dana egzekucja, wszczęta na podstawie danego tytułu wykonawczego, zostało umorzone, to postępowanie w przedmiocie zarzutów na ową egzekucję, staje się bezprzedmiotowe. Znika bowiem przyczyna, dla której organ egzekucyjny zobowiązany byłby do zbadania, czy prowadzona egzekucja jest niezasadna ze względu na trafność zarzutów podniesionych przez zobowiązanego w oparciu o art. 33 pkt 1-10 u.p.e.a. Wraz z umorzeniem postępowania egzekucyjnego, automatycznie i jednocześnie zostaje umorzona egzekucja prowadzona w ramach tego postępowania, zatem rozpoznanie ww. zarzutów wniesionych przez zobowiązanego, a zmierzających do umorzenia postępowania egzekucyjnego lub zastosowania mniej uciążliwego środka (art. 34 § 4 u.p.e.a.) staje się bezprzedmiotowe i organ administracyjny może umorzyć postępowanie w sprawie tych zarzutów, sięgając po normę zawartą w art. 105 § 1 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. (zob. prawomocny wyrok WSA w Gliwicach z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 1056/16). W rozpoznawanej sprawie postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec Skarżącego zostało umorzone postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] stycznia 2020 r., a więc w trakcie toczącego się przed organem odwoławczym postępowaniem zainicjowanym zażaleniem z dnia 13 grudnia 2019r. Zakończyło się zatem w ten sposób postępowanie wszczęte na wniosek wierzyciela domagającego się prowadzenia egzekucji, a tym samym przestał istnieć przedmiot, tj. egzekucja prowadzona w ramach umorzonego postępowania, do którego odnosiły się wniesione zarzuty. Na mocy art. 38 § 1 pkt 1 k.p.a. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Będzie to miało miejsce, gdy w wyniku rozpoznania sprawy rozstrzygnięcie organu odwoławczego pokrywa się z rozstrzygnięciem organu I instancji. Utrzymanie w mocy decyzji oznacza utrzymanie jej koniecznego elementu jakim jest rozstrzygnięcie. W rozstrzygnięciu - osnowie decyzji zostaje bowiem wyrażona wola organu administracji załatwiającego sprawę w tej formie. O ile może mieć miejsce wydanie decyzja bez uzasadnienia, np. decyzja wydana zgodnie z żądaniem strony, to nie może być decyzji bez rozstrzygnięcia. W razie gdy organ utrzymuje w mocy decyzję I instancji należy uznać, iż w szczególności utrzymał w mocy jej rozstrzygnięcie, a nie uzasadnienie. W ocenie Sądu, w dacie wydania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (tj. w dniu [...] marca 2020 r.) niemożliwe było podjęcie innego rozstrzygnięcia, niż utrzymanie w mocy postanowienia o umorzeniu postępowania w sprawie zarzutów. Chociaż kwestia prawidłowości uzupełnienia przez pełnomocnika braków formalnych zarzutów poprzez nieuwierzytelnienie w nadesłanej kopii pełnomocnictwa również drugiej jego strony pozostała nierozstrzygnięta przez organ drugiej instancji, to organ ten trafnie wskazał, że "w sytuacji braku egzekucji, do której odnosiły się zgłoszone przez Skarżącego zarzuty (...) brak było przedmiotu, w odniesieniu do którego należałoby badać merytorycznie kwestie objęte zarzutami". Nie mogły zaistnieć postulowane przez Skarżącego rozpoznania zażalenia na postanowienie z dnia [...] listopada 2019 r. Naczelnika Urzędu Skarbowego W. o umorzeniu postępowania w sprawie zarzutów jako bezprzedmiotowego z uwagi na to, że brak było już spornego postępowania egzekucyjnego, którego mogły dotyczyć zarzuty. Wobec braku postępowania egzekucyjnego niewskazane jest eliminowanie z obrotu prawnego rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, jeśli w sprawie nie może być wydane rozstrzygnięcie o innej, niż miało miejsce, treści. Z tych powodów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, "p.p.s.a."), orzekł, jak w sentencji.