I SA/Wa 1023/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Lenart WSA Emilia Lewandowska Protokolant Małgorzata Kulińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2008 r. ze skargi P. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji oddala skargę. UZASADNIENIE ISA/WA 1023/08 UZASADNIENIE Minister Skarbu Państwa decyzją Nr [...], z dnia [...] kwietnia 2008 r. na skutek rozpoznania wniosku P. o ponowne rozpatrzenie sprawy - utrzymał w mocy decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lutego 2008 r. Nr [...], odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Skarbu Państwa Nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. odmawiającej wyrażenia zgody na dokonanie czynności prawnej w zakresie rozporządzenia składnikami aktywów trwałych o wartości rynkowej przekraczającej równowartość kwoty 50.000 EURO, polegającej na sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o powierzchni [...] m2 oraz prawa własności budynku gospodarczego o powierzchni [...] m2 posadowionego na ww. nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy dla W. prowadzi księgę wieczystą KW Nr [...] - na rzecz spółki "K." Sp. z o.o. z siedzibą w W. - za cenę [...] zł. , jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. W toku postępowania administracyjnego ustalono następujący stan faktyczny: W dniu 8 października 2007 r. wpłynął do Ministra Skarbu Państwa wniosek P., w którym powołując się na art. 156 § 1 pkt 2 w związku z art. 157 § 1 k.p.a. wnosiła o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Skarbu Państwa Nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. odmawiającej wyrażenia zgody na dokonanie czynności prawnej w zakresie rozporządzenia składnikami aktywów trwałych o wartości rynkowej przekraczającej równowartość kwoty 50.000 EURO, polegającej na sprzedaży prawa użytkowania wieczystego opisanej wyżej nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ul. [...] - na rzecz spółki "K." Sp. z o.o. z siedzibą w W. - za cenę [...] złotych, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. P. zarzuciła Ministrowi Skarbu Państwa naruszenie prawa materialnego oraz zasad ogólnych postępowania administracyjnego w postępowaniu wyjaśniającym poprzedzającym wydanie decyzji z dnia [...] grudnia 2004 r. w szczególności naruszenie art. 5a ust. 1 ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa z dnia 8 sierpnia 1996 r.( Dz.U. Nr. 106, poz. 493 z pózn. zm.) naruszenie art. 22, art. 39 i art. 53 w związku z art. 109 ustawy z dnia 25 kwietnia 1997 r. o Polskiej Akademii Nauk ( Dz.U. Nr 75, poz. 469 z póz. zm.). Wniosek o wyrażenie zgody na dokonanie czynności prawnej polegającej na sprzedaży zabudowanej nieruchomości położonej w W. przy ulicy [...], P. złożyła do Ministra Skarbu Państwa w dniu 14 maja 2004 r. Minister Skarbu Państwa w dniu [...] grudnia 2004 r. odmówił wyrażenia zgody na dokonanie czynności prawnej z zakresie rozporządzenia składnikami aktywów trwałych o wartości rynkowej przekraczającej 50.000 euro. W dniu 21 grudnia 2004 r. P. wniosła sprzeciw wobec rozstrzygnięcia Ministra Skarbu Państwa. W dniu [...] stycznia 2005 r. Minister Skarbu Państwa nie uwzględnił sprzeciwu P. W dniu 11 stycznia 2005 r. P. wniosła do Sądu Okręgowego w W. w trybie art. 5c ust. 5 powołanej ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa - odwołanie w związku z nieuwzględnieniem przez Ministra Skarbu Państwa sprzeciwu P. wobec odmowy wyrażenia zgody przez Ministra Skarbu Państwa w dniu [...] grudnia 2004 r. na sprzedaż nieruchomości położonej w W., przy ul. [...]. P. wnosiła o wyrażenie przez Sąd Okręgowy w W. zgody na sprzedaż przez P. prawa użytkowania wieczystego opisanej nieruchomości gruntowej położonej przy ulicy [...] w W. Postanowieniem z dnia 23 października 2007 r. w sprawie sygn. akt. [...] Sąd Okręgowy w W. Wydział I Cywilny oddalił wniosek P. Minister Skarbu Państwa ustalił, że P. w dniu 4 grudnia 2007 r. wniosła apelację od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 23 października 2007 r. oraz że do dnia wydania zaskarżonej decyzji, apelacja w przedmiotowej sprawie nie została rozpoznana przez Sąd Apelacyjny. Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. Nr [...], odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Skarbu Państwa Nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. odmawiającej wyrażenia zgody na dokonanie czynności prawnej w zakresie rozporządzenia składnikami aktywów trwałych o wartości rynkowej przekraczającej równowartość kwoty 50.000 EURO. Minister Skarbu Państwa podkreślił, że postępowanie w przedmiocie uzyskania powyżej zgody jest postępowaniem szczególnym uregulowanym w art. 5b - 5c ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa a wskazane przepisy określają wymogi co do treści składanego wniosku, załączanej do niego dokumentacji, jak również termin rozpatrzenia wniosku, rodzaje rozstrzygnięć Ministra Skarbu Państwa oraz przysługujące państwowej osobie prawnej środki odwoławcze. Przepisy ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa me wskazują przesłanek, którymi winien się kierować Minister Skarbu Państwa, rozpatrując wnioski państwowych osób prawnych wnoszone w trybie art. 5a ust. 1 tejże ustawy. Organ wskazał, że Minister Skarbu Państwa sprawuje poprzez przepisy art. 5a - 5c powołanej ustawy, kontrolę nad mieniem państwowym należącym do pozostałych państwowych osób prawnych. Minister Skarbu Państwa zwrócił uwagę, że z konstytucyjnej zasady działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji RP) i z zasady praworządności określonej wart. 6 kpa wynika, iż nie można domniemywać rozstrzygnięcia sprawy w formie decyzji administracyjnej, tylko z okoliczności sprawy lub samego przepisu art. 104 kpa. Minister Skarbu Państwa podniósł, że przepisy art. 5a - 5c ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa nie przewidują formy decyzji administracyjnej dla rozstrzygnięć Ministra Skarbu Państwa. Art. 5c powołanej ustawy posługuje się pojęciami: "rozstrzygnięcie", "zgoda", "odmowa wyrażenia zgody", jak również "zgoda wydana z zastrzeżeniem warunków". Organ podkreślił, że zgoda Ministra Skarbu Państwa , o której mowa w art. 5a ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa, jak również odmowa wyrażenia zgody nie stanowi decyzji administracyjnej i nie podlega wyeliminowaniu z obrotu poprzez stwierdzenie jej nieważności w oparciu o przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Wskazał, że w myśl postanowień art. 5c ust. 5 i 6 ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa, odmowa wyrażenia zgody podlega kontroli sądów powszechnych, nie zaś sądów administracyjnych, a do postępowań w tych sprawach stosuje się odpowiednio przepisy części pierwszej księgi drugiej tytułu II działu IVa Kodeksu postępowania cywilnego. Minister Skarbu Państwa podniósł, że P. wnosiła odwołanie do Sądu Okręgowego w W. w związku z nieuwzględnieniem przez Ministra Skarbu Państwa sprzeciwu P. wobec odmowy wyrażenia zgody przez Ministra Skarbu Państwa w dniu [...] grudnia 2004 r. oraz, że zarzuty co do wydanego przez Ministra Skarbu Państwa rozstrzygnięcia, jak również poprzedzającego jego wydanie postępowania pokrywają się z zarzutami podniesionymi w postępowaniu cywilnym. Minister Skarbu Państwa wskazał, że postanowieniem z dnia 23 października 2007 r. w sprawie sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w W. Wydział I Cywilny oddalił wniosek P. P. w dniu 4 grudnia 2007 r. wniosła apelację od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 23 października 2007 r, która nie została rozpoznana przez Sąd Apelacyjny do dnia wydania zaskarżonej decyzji. Podniósł, że iż nie jest prawnie uzasadnione prowadzenie odrębnego postępowania w sprawie, która jest przedmiotem już toczącego się postępowania, a rozstrzygniecie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] grudnia 2004 r. zostało poddane kontroli sądów powszechnych. Minister Skarbu Państwa wskazał, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej nie wszczyna automatycznie wniosek strony, a Organ, do którego wniosek wpłynął, ma obowiązek ocenić, czy wszczęcie tego postępowania jest dopuszczalne. Stwierdzenie przeszkód do wszczęcia postępowania zobowiązuje organ do odmowy jego wszczęcia w drodze decyzji administracyjnej (art. 157 § 3 kpa). Minister Skarbu Państwa podniósł, że przeszkoda do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej może mieć charakter podmiotowy albo podmiotowy, a taka sytuacja zachodzi, gdy nie istnieje decyzja administracyjna, której ważność należy poddać ocenie. Wskazał, że tego rodzaju sytuacja występuje w przedmiotowej sprawie. Podkreślił, że zgoda Ministra Skarbu Państwa, o której mowa w art. 5a ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa, jak również odmowa wyrażenia zgody nie stanowi decyzji administracyjnej, nie można zatem stosować do ww. rozstrzygnięć przepisów kpa, w tym przepisów o stwierdzeniu nieważności decyzji administracyjnej. W dniu 12 marca 2008 r. wpłynął do Ministra Skarbu Państwa wniosek P. o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy P. stwierdziła, iż sprawa której przedmiotem jest wyrażenie przez Ministra Skarbu Państwa zgody z art. 5a ust. 1 ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa na dokonanie określonej czynności prawnej przez państwową osobę prawną (w tym wypadku - P.), jest sprawą administracyjną. Skoro zaś przedmiotowa sprawa ma charakter sprawy administracyjnej, to jej rozstrzygniecie zgodnie z zasadą domniemania decyzji, powinno nastąpić w formie decyzji administracyjnej Minister Skarbu Państwa decyzją Nr [...], z dnia [...] kwietnia 2008 r. na skutek rozpoznania wniosku P. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lutego 2008 r. Nr [...]. Organ odwoławczy wskazał, ze zgoda Ministra Skarbu Państwa, o której mowa w art. 5a ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa, jak również odmowa wyrażenia zgody nie stanowi decyzji administracyjnej. Przez ww. zgodę należy rozumieć jednostronne oświadczenie woli Ministra Skarbu Państwa o charakterze cywilnoprawnym dopuszczając stosowanie w drodze analogii w zakresie formy prawnej tego rozstrzygnięcia art. 63 § 1 kc. W myśl postanowień art. 5c ust. 5 i 6 ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa odmowa wyrażenia zgody podlega kontroli sądów powszechnych, nie zaś sądów administracyjnych. Podniósł, że Minister Skarbu Państwa wyraża zgodę na dokonanie czynności prawnej, na podstawie której P. rozporządziła prawem użytkowania wieczystego. W obu przypadkach chodzi o zgodę na dokonanie czynności rozporządzającej mieniem państwowej osoby prawnej. Skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia 29 kwietnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła P. Wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji, której zarzucała naruszenie : - art. 24 § 1 pkt 5 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a., poprzez wydanie jej przez pracownika organu podlegającego wyłączeniu z mocy prawa, - art. 1 pkt 1 oraz 104 k.p.a., poprzez bezpodstawne i nie mające oparcia w obowiązujących przepisach odmówienie uznania rozstrzygnięcia Ministra Skarbu Państwa nr [...] z [...] grudnia 2004 r. za decyzję administracyjną, - art. 7, 8, 9, 10, 77, 80, 81, 107 § l i 3 k.p.a., poprzez nieuwzględnienie przy jej wydawaniu całości materiału dowodowego istniejącego w sprawie, a tym samym zaniechanie przeprowadzenia wyczerpującego postępowania wyjaśniającego; oraz naruszenie prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: - art. 5a ust. l ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 493 z późn. zm) poprzez jego błędną interpretację i odmowę uznania wydanego na jego podstawie rozstrzygnięcia za decyzję administracyjną. W uzasadnieniu skargi P. podnosiła, że zarówno decyzję z dnia [...] lutego 2008 r., jak i zaskarżoną decyzję z dnia [...] kwietnia 2008 r. wydał, działając osobiście, Minister Skarbu Państwa A. G.. Tym samym doszło do naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. Podtrzymał stanowisko, że oba typy rozstrzygnięć (a zatem zarówno zgoda, jak i odmowa jej udzielenia) należy uznać za decyzje administracyjne. Wskazał, że Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały z dnia 4 sierpnia 2006 r.,( III CZP 50/2006, OSNC zesz. 6 (2007), poz. 2007, poz. 80, Biul.SN zesz. 8 (2006), poz. 10) odnoszącej się m. in. do kwestii charakteru prawnego zgody Ministra Skarbu Państwa z art. 5a ust. l ustawy o wykonywaniu uprawnień, stwierdza w sposób wyraźny, iż: "specyfika spraw objętych hipotezą art. 5c ust. 5 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r.[ustawy o wykonywaniu uprawnień] polega na tym, że przewidziane tym przepisem uprawnienia Ministra do spraw Skarbu Państwa sprowadzają się do wydawania w ramach nadzoru władczych decyzji nad czynnościami prawnymi państwowych osób prawnych w zakresie rozporządzenia mieniem państwowym (art. 5a). Skarżący podniósł, że na administracyjnoprawny charakter przedmiotowej sprawy nie ma żadnego wpływu fakt, że na poziomie sądowego postępowania odwoławczego (w wypadku nieuwzględnienia przez Ministra Skarbu Państwa sprzeciwu od odmowy wyrażenia przedmiotowej zgody) została ona poddana reżimowi ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (części pierwszej księgi drugiej tytułu II działu IV a ), Oznacza to bowiem jedynie, że na poziomie tegoż sądowego postępowania odwoławczego, jedynie w sytuacji ściśle określonej przez ustawodawcę na gruncie ustawy o wykonywaniu uprawnień, a dokładnie: w jej art. 5c ust. 5, staje się ona, zgodnie z art. 1 k.p.c., sprawą cywilną w sensie formalnym. Nie zmienia to jednak faktu, że na etapie postępowania jurysdykcyjnego przed Ministrem Skarbu Państwa znajdują - na podstawie art. 5a ustawy o zasadach wykonywania uprawnień w zw. z art. 1 pkt 1 k.p.a. zastosowanie podstawowe reguły polskiej procedury administracyjnej, a nieprzestrzeganie ich przez ten organ przy wydawaniu decyzji o wyrażeniu lub odmowie wyrażenia zgody powoduje konieczność stwierdzenia jej nieważności w trybie art. 156 i nn. K.p.a. ze wszystkimi tego konsekwencjami. Minister Skarbu Państwa w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga wniesiona w rozpatrywanej sprawie jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Stosownie do art. 5 a ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa, Państwowe osoby prawne są obowiązane uzyskać zgodę ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa na dokonanie czynności prawnej w zakresie rozporządzenia składnikami aktywów trwałych w rozumieniu przepisów o rachunkowości, zaliczonymi do wartości niematerialnych i prawnych, rzeczowych aktywów trwałych lub inwestycji długoterminowych, w tym oddania tych składników do korzystania innym podmiotom na podstawie umów prawa cywilnego lub ich wniesienia jako wkładu do spółki lub spółdzielni, jeżeli wartość rynkowa przedmiotu rozporządzenia przekracza równowartość w złotych kwoty 50.000 euro, obliczonej na podstawie średniego kursu ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski według stanu z dnia wystąpienia o zgodę. Czynność prawna dokonana z naruszeniem wymienionego wyżej obowiązku jest nieważna. Stosownie do art. 5c powołanej ustawy zgoda, o której mowa w art. 5a ust. 1, jest wyrażana na czas oznaczony, nie dłuższy niż rok. Państwowej osobie prawnej przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu do ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisemnie uzasadnionego rozstrzygnięcia. W przypadku nieuwzględnienia sprzeciwu przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa w terminie 14 dni od dnia doręczenia sprzeciwu, państwowej osobie prawnej przysługuje prawo wniesienia w terminie 7 dni odwołania do sądu. Sąd w terminie 14 dni wyznacza rozprawę. Do rozpatrywania spraw, stosuje się odpowiednio przepisy części pierwszej księgi drugiej tytułu II działu IVa Kodeksu postępowania cywilnego. W przedmiotowej sprawie istota rozstrzygnięcia sprowadza się do ustalenia czy zgoda Ministra Skarbu Państwa, o której mowa w art. 5a - 5c powołanej ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa, na dokonanie czynności prawnej w zakresie rozporządzenia składnikami aktywów trwałych jest decyzją administracyjną. Na wstępie należy zauważyć, że zawarte w art. 104 § 1 kpa stwierdzenie, iż załatwienie sprawy następuje przez wydanie decyzji, odnosi się tylko do sytuacji, gdy z mocy przepisów prawa materialnego załatwienie sprawy powinno nastąpić w tej formie prawnej. Wydając decyzję administracyjną, trzeba dysponować wyraźną podstawą prawną, i to w niewątpliwy sposób wynikającą z ustawy. Brak podstawy prawnej w obowiązującym ustawodawstwie powoduje, że nie ma podstaw do wydania indywidualnego rozstrzygnięcia w trybie przewidzianym w kpa. Przepisy art. 5a - 5c ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa nie przewidują formy decyzji administracyjnej dla rozstrzygnięć Ministra Skarbu Państwa. Art. 5c powołanej ustawy posługuje się pojęciami: "rozstrzygnięcie", "zgoda", "odmowa wyrażenia zgody", jak również "zgoda wydana z zastrzeżeniem warunków". W konsekwencji stwierdzić należy, iż powyższa zgoda, czy też odmowa wyrażenia takiej zgody stanowi wyraz władztwa wykonywanego w innej formie działania administracji niż decyzja. Nie stanowi decyzji administracyjnej. W myśl postanowień art. 5c ust. 5 i 6 powołanej ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa odmowa wyrażenia zgody podlega kontroli sądów powszechnych, nie zaś sądów administracyjnych. Do postępowań w tych sprawach stosuje się odpowiednio przepisy części pierwszej księgi drugiej tytułu II działu IVa Kodeksu postępowania cywilnego. Oznacza to stosowanie przepisów o postępowaniu nieprocesowym dotyczących spraw z zakresu przepisów o przedsiębiorstwach państwowych i o samorządzie załogi przedsiębiorstwa państwowego (art. 691 Kpc). Zgoda Ministra Skarbu Państwa, o której mowa w art. 5a ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa czy też odmowa zgody ma charakter uznaniowy. Zauważyć należy, że celem ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa jest kontrola uprawnień wynikających z praw majątkowych Skarbu Państwa przez państwowe jednostki organizacyjne w zakresie legalności, gospodarności i racjonalności obrotu własnością państwową. Funkcja Ministra Skarbu Państwa w tym zakresie sprowadza się w szczególności do przeciwdziałania sytuacjom, w których państwowe podmioty niezasadnie wyzbywają się mienia. Wśród uprawnień majątkowych Skarbu Państwa mieści się nadzór właścicielski na gospodarką mieniem państwowym państwowych osób prawnych, sprawowany przez Ministra Skarbu Państwa według przepisów ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa Minister Skarbu Państwa dokonuje oceny czy jego zdaniem konkretna czynność prawna jest zasadna z punktu widzenia polepszenia kondycji danej państwowej jednostki organizacyjnej i zajmuje stanowisko w formie oświadczenia woli. Decyzja administracyjna może być wydana wyłącznie w takiej sprawie, która jest sprawą administracyjną, a ponadto przepis prawa przewiduje załatwienie tej sprawy przez organ administracji w formie decyzji. Sytuacja taka nie zachodzi w sprawie niniejszej. Należy również stwierdzić, ze niezasadny jest zarzut naruszenia art. 24 § 1 pkt. 5 kpa Wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie można zaliczyć wprost do środków odwoławczych, a to z tego względu, że nie spełnia on podstawowego warunku uruchomienia toku instancji. Wniesienie takiego środka nie powoduje przesunięcia kompetencji do rozpoznania lub rozstrzygnięcia sprawy na organ wyższego stopnia, lecz ponownie powierza ją temu samemu organowi. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i wywołanego nim postępowania nie znajdują zastosowania przepisy dotyczące odwołań i postępowania odwoławczego, które związane są z cechą dewolutowności odwołania. W przypadku podejmowania decyzji w trybie art. 127 § 3 kpa nie ma również zastosowania nakaz wyłączenia pracownika przewidziany w art. 24 § 1 pkt 5 kpa, w sprawie, w której brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji. Nie można bowiem mówić o niższej i wyższej instancji, gdyż obie decyzje zostaną wydane przez ten sam organ. Kompetencja do ponownego rozpatrzenia sprawy jest powierzona temu samemu organowi. Do rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym jest mowa w art. 127 § 3 kpa uprawniony jest minister jako organ lub samorządowe kolegium odwoławcze w zakresie swojej właściwości. Minister jako organ jednoosobowy wydał decyzję we własnym imieniu, zgodnie z przysługującymi mu kompetencjami. Stwierdzić zatem należy, iż podpisanie decyzji wydanej w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy przez tę samą osobę, która podpisała decyzję wydaną w pierwszej instancji, nie stanowi naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 kpa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.