II OZ 1104/09

SENTENCJA Dnia 14 grudnia 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2009 roku, sygn. akt II SA/Kr 1068/09 pozostawiające bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. B., St. B. i S. B. na decyzje Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2009 roku, nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE W dniu 30 lipca 2009 roku M. B. złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W główce przedmiotowego wniosku byli wprawdzie wymienieni również St. B. i S. B., jednakże wniosek ten został podpisany wyłącznie przez M. B. Ponieważ wniosek nie został złożony na formularzu PPF, Sąd wezwał M. B., St. B. i S. B. do uzupełniania jego braków formalnych w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 sierpnia 2009 roku. Postanowieniem z dnia 26 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pozostawił wniosek S. B. bez rozpoznania w związku z nie uzupełnieniem jego braków formalnych w zakreślonym terminie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S. B. W zażaleniu podniesiono, że skarżący nie jest stroną przedmiotowego postępowania i nie powinien ponosić jego kosztów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy złożyła jedynie M. B., co wynika z końcowego fragmentu uzasadnienia tego wniosku. Zatem tylko ona powinna była zostać wezwana do złożenia przedmiotowego wniosku na urzędowym formularzy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał natomiast do uzupełniania braków formalnych tego wniosku jeszcze dwie osoby – S. B. i St. B. Osoby te nie składały wniosku o przyznanie im prawa pomocy. Jak również nie podpisały się na wniosku złożonym przez M. B., mimo iż ich nazwiska znajdowały się w jego główce. Ponadto S. B. w sprzeciwie od zarządzenia referendarza oraz w zażaleniu na postanowienie Sądu o pozostawieniu jego wniosku bez rozpoznania, podkreślił że nie jest stroną przedmiotowego postępowania, a w konsekwencji nie powinien być obciążany związanymi z nim kosztami sądowymi. Biorąc powyższe pod uwagę należało stwierdzić, że skarżący nie ubiegał się o przyznanie mu prawa pomocy albowiem nie uważał się on za stronę niniejszego postępowania. W tej sytuacji brak było podstaw do wzywania skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, jak również wydania zaskarżonego postanowienia. Już tylko ubocznie należy zauważyć, że w związku z konsekwentnie składanymi przez skarżącego oświadczeniami, iż nie jest on stroną postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie winien rozważyć powyższe i ewentualnie zreasumować swoje zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu. Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.