III OSK 5460/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy sprostowania z urzędu oczywistej omyłki w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2022 r., sygn. akt III OSK 5460/21 w sprawie ze skargi M.L. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Bydgoszczy z dnia 2 lipca 2020 r., nr 9/2020 w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2022 r., w ten sposób, że w miejsce po słowach "skargi kasacyjnej" zamiast "M.L." wpisać "Komendanta Wojewódzkiego Policji w Bydgoszczy". UZASADNIENIE Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie zaś z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisu o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Jako sprostowanie niedokładności (nieścisłości) można rozumieć m.in. właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania, czy też ich pełnej nazwy. Za błąd pisarski uznaje się natomiast widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widoczną mylną pisownię lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy rozumiany jest zaś jako błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Z kolei "inna oczywista omyłka" to pojęcie, które ma znacznie szerszy zakres jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. W niniejszej sprawie w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 października 2022 r. błędnie oznaczono skarżącego kasacyjnie. Błąd w powyższym zakresie uznać należało za oczywistą omyłkę. Skargę kasacyjną bowiem w rozpoznawanej sprawie wywiódł Komendant Wojewódzki Policji w Bydgoszczy. Tym samym zaszła podstawa do sprostowania przedmiotowego wyroku. W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.