III SA/Kr 1201/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 listopada 2020 r. sprawy ze skargi K. J. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie rozpoznania skargi na działanie organu postanawia: skargę odrzucić. UZASADNIENIE Pismem z dnia 12 października 2020 r. skarżący K. J. wniósł skargę na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie nieuzasadnionego rozpoznania sprawy w trybie skargowym. Pismem z dnia 22 października 2020 r. Komendant Wojewódzki Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Organ poinformował, że K. J. wniósł do Komendanta Wojewódzkiego Policji drogą elektroniczną pismo z dnia 23 sierpnia 2020 roku zatytułowane "ponaglenie", (...) wobec niezałatwienia do dnia dzisiejszego, (...) braku działania w mojej sprawie wniesionej podaniem z dnia 18 stycznia 2009 roku o uznanie okresów mojej służby czynnej w MO/Policja, jako pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu". Komendant Wojewódzki Policji dokonał zbadania zarzutów zawartych w przesłanym piśmie K. J. na zasadach określonych w przepisach działu VIII K.p.a. i w dniu 24 września 2020 roku rozpatrzył skargę i przekazał przez platformę e-PUAP odpowiedź do [...], uznając sprawę za ostatecznie wyjaśnioną. W ocenie Komendanta Wojewódzkiego Policji skarga K. J. powinna ulec odrzuceniu jako niedopuszczalna. Organ wskazał, że przedmiotem skargi K. J. jest rozpoznanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji pisma skarżącego z dnia 23 sierpnia 2020 roku w trybie uregulowanym działem VIII K.p.a. "Skargi i wnioski". Pismo K. J. z dnia 23 sierpnia 2020 roku zatytułowane "Ponaglenie", zdaniem organu, zostało prawidłowo zakwalifikowane jako skarga na działanie Komendanta Powiatowego Policji i właściwie rozpoznane. Wskazać należy, że postępowanie, którego dotyczy ww. "ponaglenie", zainicjowane zostało przez K. J. podaniem z dnia 18 stycznia 2009 roku, prowadzone było przez Komendanta Powiatowego Policji w oparciu o przepisy działu VII k.p.a. i zakończone postanowieniem nr [...] z dnia 10 lipca 2009 roku, którym odmówiono skarżącemu wydania zaświadczenia żądanej treści. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy przez Komendanta Wojewódzkiego Policji postanowieniem nr [...] z dnia 14 września 2009 roku, a następnie podlegało kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2010 roku, sygn. akt III SA/Kr 1043/09, skargę na ww. postanowienie oddalił. Tym samym przedmiotowe postępowanie zostało ostatecznie rozstrzygnięte i prawomocnie zakończone. Organ podkreślił, że kwestia bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w powyższym postępowaniu zaświadczeniowym była wielokrotnie przedmiotem wnoszonych przez skarżącego pism i wniosków, które poddawane były również kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. I tak m.in. w przedmiotowym zakresie orzekano: wyrokiem z dnia 11 lutego 2014 roku III SAB/Kr 75/13 oddalającym skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji; wyrokiem z dnia 20 września 2018 roku III SAB/Kr 114/18 oddalającym skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niezałatwienia postępowania wyjaśniającego [...]; postanowieniem z dnia 8 stycznia 2019 roku III SAB/Kr 161/18 odrzucającym skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie nierozpoznania podania z dnia 18 stycznia 2009 roku o wydanie zaświadczenia dla potrzeb postępowania emerytalnego; postanowieniem z dnia 10 lipca 2019 roku III SAB/Kr 75/13 odrzucającym skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie wniosku z dnia 18 stycznia 2009 roku o wydanie zaświadczenia. W trakcie 2020 roku K. J. składał tożsame, nieuzasadnione i bezpodstawne "ponaglenia" kilkukrotnie, m.in. w dniu 8 stycznia 2020 roku [...]), 9 stycznia 2020 roku ([...]), 20 stycznia 2020 roku ([...]), 23 maja 2020 roku ([...]). Komendant Wojewódzki Policji analizując treść wniesionego w dniu 23 sierpnia 2020 roku pisma oraz biorąc pod uwagę wskazane powyżej okoliczności faktyczne sprawy, zakwalifikował pismo strony jako skargę w rozumieniu przepisów działu VIII K.p.a. oraz ją rozpatrzył, informując skarżącego o dokonanych ustaleniach i uznaniu sprawy za ostatecznie wyjaśnioną pismem z dnia 24 września 2020 roku [...]. Zdaniem organu skarga złożona przez K. J. jest w istocie skargą na działanie organu, wniesioną na gruncie skargi powszechnej. W związku z tym nie mieści się ona w katalogu czynności i aktów poddanych kontroli sądu administracyjnego, który zawiera art. 3 § 2 p.p.s.a., i winna podlegać odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W sytuacji nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej organ wniósł o oddalenie jej w całości jako bezzasadnej, bowiem pismo skarżącego zatytułowane "ponaglenie" z dnia 23 sierpnia 2020 roku dotyczy bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w sprawie, która - jak wskazano powyżej - została prawomocnie i ostatecznie zakończona zarówno na szczeblu organów Policji jak i w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W zakresie tej sprawy w obiegu prawnym znajduje się prawomocne postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 14 września 2009 roku [...] kończące sprawę w instancji oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2010 roku, sygn. akt III SA/Kr 1043/09, oddalający skargę na ww. rozstrzygnięcie. Sama kwestia bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w ramach postępowania [...] również wielokrotnie była przedmiotem prawomocnych i ostatecznych rozstrzygnięć organów Policji, jak i wyroków i postanowień WSA w Krakowie. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zainicjowanej skargą sąd administracyjny obowiązany jest ocenić jej dopuszczalność, w tym dopuszczalność drogi sądowej. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd skargę odrzuca. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest czynność Wojewódzkiego Komendanta Policji polegająca - zdaniem skarżącego – na nieprawidłowym rozpoznaniu pisma skarżącego w trybie skargowym. Komendant Wojewódzki Policji pismo skarżącego z dnia 23 sierpnia 2020 r. zakwalifikował jako skargę w trybie przepisów działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 256; powoływanej dalej jako "k.p.a.") i przeprowadził postępowanie skargowe. Zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Zdaniem Sądu organ prawidłowo zakwalifikował pismo skarżącego z dnia 23 sierpnia 2020 r. jako skargę powszechną (skargę w trybie działu VIII k.p.a.), gdyż zawiera ono zarzuty dotyczące nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy, nie zawiera natomiast innych wniosków, które pozwalałyby na zakwalifikowanie pisma jako wniosku w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym czy zabezpieczającym. Prawidłowo też powołał organ treść art. 239 § 1 k.p.a. zgodnie z którym w przypadku gdy skarga, w wyniku jej rozpatrzenia, została uznana za bezzasadną i jej bezzasadność wykazano w odpowiedzi na skargę, a skarżący ponowił skargę bez wskazania nowych okoliczności - organ właściwy do jej rozpatrzenia może podtrzymać swoje poprzednie stanowisko z odpowiednią adnotacją w aktach sprawy - bez zawiadamiania skarżącego. Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania skargowego nie są bowiem ani decyzjami administracyjnymi, ani postanowieniami, ani aktami lub czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Warszawie z 17 sierpnia 2005 r., I SA/Wa 1271/04, LEX nr 191974). Mając zatem na uwadze, że skarga w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.