II SA/Rz 1545/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki okapu dachu budynku mieszkalno-usługowego - postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...] nakazującą B. G. rozbiórkę okapu dachu budynku mieszkalno-usługowego usytuowanego przy ul. [...] w R. na działkach nr ewid. 3093/2 i 3094, nad ścianą szczytową od strony działki ewid. nr 3078. Z powyższą decyzją nie zgodziła się B. G. – reprezentowana przez K. G. W skardze poza zarzutami odnoszącymi się do kwestionowanej decyzji zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Podniosła, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wyjaśniła, że na wcześniejszym etapie postępowania sprawa była przedmiotem kontroli przez WSA w Rzeszowie, który to postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Jej zdaniem stan faktyczny sprawy nie uległ zmianie. Nadal przedmiotem rozpoznania jest decyzja nakazująca rozbiórkę spornych okapów, które stanowią część dachu, są z nim trwale związane. Ich rozbiórka może spowodować zaburzenie nośności całego dachu i zniszczenie go wraz z całym budynkiem. Z kolei odbudowa całego dachu spowoduje po stronie skarżącej znaczne, niepowetowane koszty materialne. Wskutek wykonania nałożonego obowiązku nastąpiłaby istotna i trwała zmiana rzeczywistości. Powrót do stanu poprzedniego wymagałby dodatkowego nakładu sił i środków ze strony skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej jako "P.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym art. 61 P.p.s.a. Należy przy tym zaznaczyć, że na tym etapie postępowania Sąd nie dokonuje oceny zaskarżonej decyzji. Zostanie bowiem ona poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. W ocenie tut. Sądu, wniosek B. G. zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawczyni na mocy zaskarżonej decyzji zobowiązana została do rozbiórki okapu dachu budynku mieszkalno-usługowego usytuowanego przy ul. [...] w R. Zdaniem Sądu wykonanie tejże decyzji spowodowałoby możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Już sama rozbiórka ww. okapów budynku mieszkalno-usługowego, przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody. Tut. Sąd podziela pogląd zaprezentowany w postanowieniu WSA w Białymstoku z dnia 3.08.2008r., sygn. akt II SA/Bk 352/2006 (patrz: LexPolonica nr 1241556), stwierdzającym, że trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Dlatego też, mając na uwadze powyższą argumentację, wniosek B. G. uznano z uzasadniony i na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.