II OZ 822/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia V. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2021 r. sygn. akt IV SA/Wa 1045/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi V. D. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2021 r. sygn. akt IV SA/Wa 1045/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę V. D. (dalej "skarżący") na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2021 r. w przedmiocie zobowiązania do powrotu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł w dniu [...] kwietnia 2021 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej) do WSA w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2021 r. w przedmiocie zobowiązania do powrotu. Zaskarżona decyzja została przez organ wysłana skarżącemu w dniu [...] marca 2021 r. Jednakże, jak wynika z adnotacji poczynionej na przesyłce przez doręczyciela placówki pocztowej, przesyłki nie podjęto w terminie. Placówka pocztowa bezskutecznie zawiadomiła adresata pisma o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (awizo z dnia [...] marca 2021 r.), po czym w dniu [...] marca 2021 r. zwróciła nieodebraną przesyłkę organowi. Na podstawie akt sprawy Sąd niepodjętą w terminie przesyłkę, zawierającą zaskarżoną decyzję, uznał za skutecznie doręczoną skarżącemu w dniu [...] marca 2021 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem [...] kwietnia 2021 r. Tymczasem skargę skarżący wniósł dopiero w dniu [...] kwietnia 2021 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie. W piśmie z dnia [...] października 2021 r., stanowiącym uzupełnienie zażalenia, pełnomocnik podniósł, że doręczyciel nie poczynił stosownej adnotacji na dowodzie doręczenia przesyłki, adresat bowiem musi być zawiadomiony zarówno o próbie doręczenia przesyłki jak i miejscu gdzie może ją odebrać i terminie odbioru, a zwrotne potwierdzenie odbioru musi być wypełnione czytelnie wraz z podpisem listonosza. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W niniejszej sprawie spór dotyczy okoliczności przyjęcia czy organ, a za nim Sąd I instancji dysponowały dowodami potwierdzającymi wystąpienie przesłanek wynikających z art. 44 § 4 k.p.a. Odnośnie do głównego zarzutu zażalenia, a mianowicie braku odnotowania na kopercie, czy i gdzie pozostawiono zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki, wskazać należy, że brak jest w niniejszej sprawie podstaw do przyjęcia, że awizo nie zostało pozostawione w jednym z miejsc wymienionych w art. 44 § 2 k.p.a. i że tym samym doręczenie zastępcze nie może być uznane za skuteczne. Podkreślenia wymaga, że domniemanie doręczenia przesyłki wynikające z art. 44 § 4 k.p.a. jest domniemaniem usuwalnym i może zostać obalone przeciwdowodem. W szczególności w razie wątpliwości co do skuteczności doręczenia przesyłki (np. spowodowanych uprawdopodobnionymi twierdzeniami strony, że nie została prawidłowo zawiadomiona o przesyłce) jej nadawca może skorzystać z prawa wniesienia reklamacji w placówce operatora pocztowego, bądź zrzec się tego uprawnienia na rzecz adresata (zob. art. 61 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159 ze zm.), a także wydane na podstawie tego przepisu rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 13 października 2003 r. w sprawie reklamacji powszechnej usługi pocztowej w zakresie przesyłki rejestrowanej i przekazu pocztowego (Dz. U. Nr 183, poz. 1795 ze zm.). Nadto podkreślić również należy, że sama tylko okoliczność, iż na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki brak jest informacji o miejscu pozostawienia awiza nie uprawnia jeszcze do twierdzenia, że taka przesyłka w trybie doręczenia zastępczego została doręczona nieprawidłowo, czyli niedoręczona. Z akt niniejszej sprawy nie wynika aby strona poczyniła próby dokonania reklamacji i przedstawiła przekonywujące dowody podważające skuteczność doręczenia. Pełnomocnik strony podnosi natomiast, że to organ powinien dysponować niebudzącymi wątpliwości dowodami potwierdzającymi prawidłowe doręczenie. Takie stanowisko nie zasługuje na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.