I SA/Ol 375/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 25 września 2008 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. Przedsiębiorstwo A w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE M. S. w związku z wniesioną skargą z dnia 28 lipca 2008 r. na wymienioną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania w całości decyzji objętych skargą W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż wniosek jest zasadny z uwagi na wysokość kwoty zobowiązania podatkowego (488.268 zł), która znacznie przekracza jej możliwości płatnicze, jak i fakt, że decyzje organów obu instancji obarczone są istotnymi wadami prawnymi. W ocenie skarżącej ewentualna egzekucja należności, przy tak dużej kwocie zobowiązania oraz konieczność wypłaty wynagrodzeń, ponoszenia innych bieżących kosztów, przy braku zasobów finansowych i ewentualnym zajęciu rachunku bankowego, spowoduje utratę płynności finansowej, a w konsekwencji konieczność likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. Stąd wykonanie decyzji grozi wystąpieniem nieodwracalnych skutków zagrażających egzystencji podatnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powołanego przepisu wynika, iż to wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Wskazując na ukształtowane na gruncie powołanego przepisu orzecznictwo sądowe i dorobek przedstawicieli doktryny podnieść należy, iż przyjmuje się, że "szkoda", o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest zaś interpretowane w doktrynie jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W kontekście powyższych uwag, zdaniem Sądu, należy podzielić stanowisko skarżącej, iż natychmiastowe wykonanie decyzji może spowodować znaczną dla niej szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Z treści wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wynika, iż skarżąca prowadzi działalność gospodarczą i zatrudnia 6 osób, a likwidacja prowadzonej działalności pozbawi źródła utrzymania zarówno rodzinę skarżącej, jak i rodziny zatrudnionych osób. Rozpoznając przedmiotowy wniosek, Sąd uznał zatem, że konieczność zapłaty zobowiązania podatkowego w wysokości 488.268 zł przez skarżącą w chwili obecnej mogłaby spowodować likwidację prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Mając powyższe na uwadze, uznając iż na obecnym etapie postępowania wykonania decyzji mogłoby doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody, a nawet spowodować trudne do odwrócenia skutki, na mocy przepisu art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.