II SA/Go 484/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 27 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim adwokatowi J.D. kwotę 600 zł (sześćset złotych) podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu, obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE Postanowieniem dnia 18 grudnia 2007r. sygn. akt II SA/Go 697/07 referendarz sądowy przyznał skarżącemu T.Ś. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Na podstawie tego orzeczenia Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata J.D., której skarżący udzielił stosownego pełnomocnictwa. Wyrokiem z dnia 3 września 2009r., sygn. akt II SA/Go 484/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę T.Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007r. nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu i jednocześnie przyznał adwokatowi J.D. kwotę 1200 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu. Po zapoznaniu się z treścią uzasadnienia, pełnomocnik skarżącego sporządził opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego od powyższego wyroku oraz wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zgodnie z załączonym do opinii zestawieniem. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) -zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA sygn. OSK 93/04 z 15 czerwca 2004r., LEX nr 125777). Stosownie bowiem do przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka ta za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej, która obliczona w niniejszej sprawie zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a" wskazanego wyżej rozporządzenia wynosi 1200 zł. Jednocześnie należy zauważyć, iż zgodnie z postanowieniem NSA z 22 grudnia 2004r., OZ 720/04, LEX nr 156687, pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 p.p.s.a., w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. W przypadku, gdy pomoc prawna polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik powinien wykazać, że opinia została sporządzona i przekazana stronie. Sąd ustalając, czy pomoc prawna została udzielona, może poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik załączył do opinii pismo z dnia [...] października 2009r., adresowane do T.Ś., oraz potwierdzenie jego nadania na poczcie, z którego wynika, że opinia została przesłana do skarżącego. Z uwagi na powyższe w przedmiotowej sprawie należało zasądzić na rzecz pełnomocnika tytułem sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stawkę w wysokości 600 złotych. Stawkę tę, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.