VI SO/Wa 19/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 19 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2008 r. sygn. akt VI SO/Wa 19/08 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie z wniosku N. o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnymi postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia sprzeciwu UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2008 r. sygn. akt VI SO/Wa 19/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw N. od zarządzenia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2008 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie z wniosku N. o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismem z dnia 12 stycznia 2009 r. N. wniosło zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jednocześnie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu. Jako okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu wnioskodawca podniósł, iż nie doręczono mu wezwania do uzupełnienia braków formalnych, jak również nie poinformowano go (awizowanie) o fakcie skierowania na jego adres pism Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnioskodawca zwrócił również uwagę na powolne działanie Poczty Polskiej, które w jego ocenie, nie pozostaje bez wpływu na sytuację procesową strony. Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2009 r. sygn. akt I OZ 643/09 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie wnioskodawcy na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 16 grudnia 2008 r. o odrzuceniu sprzeciwu. W uzasadnieniu postanowienia Sad wyższej instancji odniósł się m. in. do wniosku strony o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu wskazując, iż pozostaje on poza jego kognicją i ewentualnie winien być przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu, jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Jak przyjęto w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). Przystępując do analizy treści wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu podkreślić należy, iż przedmiotowy wniosek został złożony w terminie, a zatem możliwa jest jego merytoryczna ocena. Przytoczone przez wnioskodawcę okoliczności tj.: nie doręczenie przez Pocztę Polską wezwania Sądu oraz nie pozostawienie przez pracownika poczty awiza informującego o przesyłce, w ocenie Sądu, nie uprawdopodobniają, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż wezwanie Sądu z dnia 6 listopada 2008 r. było dwukrotnie awizowane (po raz pierwszy w dniu 14 listopada 2008 r., a następnie w dniu 24 listopada 2008 r.) a zatem brak jest podstaw do tego, żeby kwestionować prawidłowość doręczenia. W świetle powyższego, nieodbieranie przez wnioskodawcę kierowanej do niego korespondencji wskazuje jednoznacznie na brak należytej dbałości o swoje sprawy, a tym samym uniemożliwia stwierdzenie, że nie zaistniała w sprawie przesłanka winy. Podkreślić należy, iż przywrócenie terminu jest instytucją służącą ochronie zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Taka ochrona przysługuje jednak wyłącznie w przypadku, kiedy strona nie mogła dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Z przytoczonych przez wnioskodawcę okoliczności nie wynika, aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Na marginesie podkreślić należy, iż w dniu 13 sierpnia 2009 r. wnioskodawca uiścił wymagany prawem wpis od skargi w wysokości 100 złotych, a zatem niezwłocznie po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia wnioskowi o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a zostanie nadany dalszy bieg. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.