I SA/Kr 1677/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 sierpnia 2015r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości za kwiecień 2015r. postanawia: - odrzucić skargę - UZASADNIENIE Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 sierpnia 2015r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości za kwiecień 2015r. została skutecznie doręczona Stronie skarżącej w dniu 25 sierpnia 2015 r. wraz z pouczeniem, że przysługuje na nią skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, którą wnosi się za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia. Skarga na powyższą decyzję została wniesiona w dniu 25 września 2015r. (data stempla pocztowego). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Termin ten wynosi 30 dni i liczony jest od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Jest ono równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego upłynął w dniu 24 września 2015r., natomiast skarga została złożona w dniu 25 września 2015r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Podkreślić należy, że przedmiotowa decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o trybie jej zaskarżenia. Z tego względu Sąd orzekł jak w sentencji, skargę odrzucając na zasadzie art. 58 §1 pkt 2 oraz §3 p.p.s.a.