Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SO/Op 100/05

Sądy administracyjne2008-10-20
Sygnatura
II SO/Op 100/05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia
2008-10-20
Rodzaj
Postanowienie WSA w Opolu

Sędziowie

Teresa Cisyk

Rozstrzygnięcie

Odrzucono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. W. i M. W. z dnia 11czerwca 2008 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 12 maja 2008 r., sygn. akt II SO/Op 100/05 o odrzuceniu zażalenia D. W. i M. W. z dnia 29 kwietnia 2008 r. na pismo Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 1 kwietnia 2008 r. informujące o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: odrzucić zażalenie M. W. UZASADNIENIE Pismem z dnia 11 czerwca 2008 r. D. W. i M. W. wnieśli zażalenie na postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 12 maja 2008 r. (sygn. akt II SO/Op 100/05), o odrzuceniu zażalenia D. W. i M. W. z dnia 29 kwietnia 2008 r., na pismo Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 1 kwietnia 2008 r. informujące o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tut. Sądu z dnia 17 lipca 2006 r. (sygn. akt II SO/Op 100/05) o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Wobec tego, że na zażaleniu brak było podpisu M. W., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu pismem z dnia 5 września 2008 r. wezwał M. W. do usunięcia braku formalnego w/w zażalenia. Wezwanie zawiera pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, spowoduje jego odrzucenie. Powyższe wezwanie zostało doręczone skutecznie M. W. w dniu 23 września 2008 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu, M. W. nie zastosował się do wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zażalenie M. W. należało odrzucić. Zażalenie jako środek odwoławczy od wskazanych w ustawie postanowień niekończących postępowania w sprawie oraz zarządzeń przewodniczącego wydawanych w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowane zostało w dziale IV, rozdziale 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.". Przedmiotem zażaleń są postanowienia i zarządzenia wydane w toku postępowania, z reguły o charakterze wpadkowym. Wyjątkowo zażalenie można wnieść od postanowienia kończącego postępowanie, gdy ustawa wyraźnie tak stanowi ( np. odrzucenie skargi kasacyjnej – art. 194 § 1 pkt 7 P.p.s.a. albo odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku – art. 194 § 1 pkt 4 P.p.s.a. ). Jak stanowi przepis art. 194 § 1 P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tymże przepisie. Ponieważ w myśl przepisu art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, zastosowanie znajdują odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, wskazać należy, iż do postępowania niniejszego zastosowanie będzie miał również art. 178 P.p.s.a., w którym ustawodawca wskazał przesłanki stanowiące o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Odnosząc zatem do niniejszej sprawy, na zasadzie przywołanego wyżej art. 197 § 2 P.p.s.a. uznać należy, że w przypadku wniesienia zażalenia po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnego, jak również w przypadku nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków zażalenia, sąd na posiedzeniu niejawnym zażalenie to odrzuca. Zażalenie bowiem, w myśl art. 194 § 3 P.p.s.a., winno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, a zatem stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. winno zawierać podpis wnoszącego zażalenie. Podkreślić w tym miejscu należy, iż podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Podpis musi zawierać w charakterze pisma ściśle osobiste cechy podpisującego, co pozwala na identyfikację tej osoby, a w efekcie stwierdzenie, czy podpis jest autentyczny ( por. F. Rosengarten: "Podpis i jego znaczenie w prawie cywilnym", opubl. "Palestra" 1973 r., nr 1, str. 11 – 12 ). Jego istnienie na zażaleniu jako piśmie procesowym, jest zatem niezbędnym elementem formalnym tego pisma. W niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 12 maja 2008 r. wnieśli D. W. i M. W.. Wynika to z treści zażalenia, w którym jako strona skarżąca zostały wskazane właśnie wyżej podane osoby. Zażalenie podpisała jednakże wyłącznie D. W., brak jest natomiast podpisu M. W.. Wobec powyższego, w wykonaniu zarządzenia z dnia 4 września 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wezwał M. W. do usunięcia braku formalnego zażalenia z dnia 12 maja 2008 r. przez jego podpisanie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pouczając o tym, że w przypadku niezastosowania się do treści wezwania, zażalenie M. W. zostanie odrzucone. Pismo wzywające do usunięcia braków zażalenia zostało doręczone M. W. w dniu 23 września 2008 r., do rąk jego żony D. W., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Doręczenia powyższego dokonano zatem skutecznie, w trybie zastępczym wynikającym z art. 72 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Skoro doręczenie było skuteczne, termin do dokonania żądanej czynności upłynął w dniu 30 września 2008 r. Pomimo upływu wskazanego terminu, M. W. nie podpisał zażalenia. Skoro M. W. nie usunął braku formalnego zażalenia, zażalenie to należało odrzucić na zasadzie art. 178 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 194 § 3 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., co też Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.