VII SA/Wa 1133/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), Sędziowie sędzia WSA Tomasz Janeczko, sędzia WSA Mirosław Montowski, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. znak [...] w przedmiocie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej jako: "SKO", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020, poz. 256 ze zm., dalej jako "k.p.a.") oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj.: Dz. U. z 2018 r., poz. 570 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania B. B. (dalej jako: "skarżący", od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2019 r. znak: [...] o skierowaniu B. B. na egzamin teoretyczny i praktyczny sprawdzający kwalifikacje w zakresie prawa jazdy kat. B, utrzymał w mocy ww. decyzję z dnia [...] listopada 2019 r.. Z akt postępowania wynika, że Komendant [...] Policji wnioskiem z dnia 25 lutego 2019 r., zwrócił się do Prezydenta [...] o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji B. B. do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień. We wniosku wskazano, że B. B. (dalej jako "skarżący") w okresie od dnia 9 października 2017 r. do dnia 1 lipca 2018 r. otrzymał łącznie 29 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Prezydent [...] (dalej jako "Prezydent", "organ I instancji") w dniu [...] marca 2019 wszczął postępowanie administracyjne w sprawie skierowania B. B. na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień, a następnie decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. znak: [...], powołując się na art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 110 ze zm., dalej jako "p.r.d.") w związku z art. 14 ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957) oraz art. 104 i art. 107 k.p.a., orzekł o skierowaniu skarżącego na egzamin teoretyczny i praktyczny sprawdzający kwalifikacje w zakresie prawa jazdy kat. B. Organ I instancji, przywołując treść art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d., wskazał, że kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienia do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów, a w niniejszej sprawie z wniosku Komendanta [...] Policji z dnia25 lutego 2019 r. wynika, że skarżący w okresie od dnia 9 października 2017 r. do dnia 1 lipca 2018 r. otrzymał łącznie 29 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego Skarżący pismem z dnia 21 listopada 2019 r. złożył odwołanie od powyższej decyzji. Wskazał, że w samym 2018 r. nie przekroczył 24 punktów karnych, tylko organy Policji wraz z organem I instancji do punktów karnych z 2017 r. dodali punkty karne z 2018 r. Jednocześnie w ocenie skarżącego Policja dopuściła się oszustwa, informując Sąd Rejonowy w [...] dla [...] [...] Wydział [...], że dniu 1 lipca 2018 r. miał w organizmie 0,15 mg/l i 0,14 mg/l alkoholu, co nie przekracza 2 promili. Skarżący podkreślił, że w dniu 30 czerwca 2018 r. pił piwo, ale rano, i nie 1,5 litra, ale jedną puszkę. Tym samym w jego ocenie Policja sfałszowała wynik alkomatu. Policja wymusiła także podpis na sfałszowanym protokole groźbą zabrania samochodu na parking policyjny na koszt skarżącego. W dalszej części obszernego uzasadnienia odwołania skarżący podnosił fakt zamordowania jego żony "L. B. przez lekarzy ze szpitala wojskowego MON z ul. [...] i lekarzy ze szpitala na ul. [...] w [...]" oraz fakt zniszczenia jego samochodu marki [...] przez osoby trzecie na polecenie cyt.: "Komendanta Policji". Zanegował także badania lekarskie i psychologiczne [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] oraz Wojskowego Instytutu Medycyny Pracy w [...]. Podkreślił, że w czasie PRL był osobą prześladowaną i uzyskał azyl polityczny w Republice Federalnej Niemiec. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy ww. decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2019 r. W uzasadnieniu skargi organ przytoczył treść art. 136 ust. 1 z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2020 r. poz. 1268 ze zm.), art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 130 p.r.d. Ponownie wskazał, że z wniosku. Komendanta [...] Policji z dnia 25 lutego 2019 r bezsprzecznie wynika, że B. B. w omawianym okresie wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego (w sposób opisany we wniosku), za co otrzymał łącznie 29 punktów karnych. Rozstrzygnięcie w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji ma charakter rozstrzygnięcia związanego, co oznacza, iż w przypadku zaistnienia przesłanek w nim określonych organ administracyjny ma obowiązek wydać rozstrzygnięcie określone w tym przepisie. B. B. pismem z dnia 9 maja 2020r. złożył Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję SKO w [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. Skarżący powtórzył zarzuty i argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. W skierowanym do Sądu piśmie procesowym z dnia 18 sierpnia 2020 r. skarżący powtórzył swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zarówno Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] jak i Prezydent [...] wydając zaskarżoną decyzję oraz decyzję I instancji nie naruszyli przepisów prawa. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2019 r. znak: [...] orzekającą o skierowaniu skarżącego na egzamin teoretyczny i praktyczny sprawdzający kwalifikacje w zakresie prawa jazdy kat. B. Materialnoprawną podstawę decyzji stanowi przepis art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d., zgodnie z którym kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 p.r.d. Przepis ten co prawda już nie obowiązuje, został bowiem uchylony na mocy art. 125 pkt 10 lit. g ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami z dniem 4 czerwca 2018 r., natomiast przepis przejściowy zawarty w art. 136 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami. nakazuje jego stosowanie do zdarzeń, jakie zaistniały w czasie jego obowiązywania. Stanowi on, że w przypadku gdy naruszenia przepisów ruchu drogowego popełnione przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957 oraz z 2019 r. poz. 730, dalej jako "ustawa zmieniająca"), skutkowały przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a w przypadku kierowców, którzy dopuścili się tych naruszeń w okresie jednego roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy - liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. W tym celu Policja może przetwarzać dane zgromadzone w trybie art. 130 p.r.d. (także już nieobowiązującego) w myśl którego Policja prowadził Komunikat, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ww. ustawy zmieniającej nie został ogłoszony; zatem w dacie orzekania przez organy w niniejszej sprawie przepis art. 140 p.r.d., którego uchylenie mocy obowiązywania ww. ustawą zmieniającą z dnia 9 maja 2018 r. zostało przesunięte w czasie (tj. do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ww. art. 13 ust. 1 przywołanej ustawy zmieniającej), nadal obowiązywał i mógł stanowić podstawę prawną wydanych decyzji. Tym samym w sprawie należało dokonać oceny, czy spełnione zostały przesłanki zastosowania art. 140 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d. W ocenie Sądu w postępowaniu w przedmiocie skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji organ je prowadzący nie ma uprawnień do weryfikacji przypisanej kierowcy liczby punktów, związany jest natomiast informacją o liczbie punktów. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko to należy uznać za ugruntowane. Reprezentacyjny dla powyższych wywodów jest wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 maja 2018 r., sygn. akt I OSK 1593/16 (CBOSA), w którym przyjęto, że ani starosta, ani samorządowe kolegium odwoławcze, prowadząc postępowania w sprawie dotyczącej uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Organy te - po myśli art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d. - wiąże wniosek komendanta wojewódzkiego Policji o skierowanie danego kierowcy na egzamin sprawdzający jego kwalifikacje, który to wniosek jest składany, gdy w ewidencji wykazane zostało, że kierowca ten przekroczył limit 24 punktów karnych. Nie zwalnia to oczywiście organu od możliwości wglądu do ewidencji kierowców i ustalenia, że liczba punktów w niej wpisana równa się podanej w informacji, ale nie oznacza to możliwości kwestionowania liczby uwidocznionej w ewidencji. Decyzja, jaką na podstawie tego przepisu wydaje starosta (a prezydent miasta na prawach powiatu) jest tak zwaną decyzją związaną, co oznacza, że organ ten jest zobligowany do jej wydania. Ograniczony zakres przesłanek do jej wydania powoduje, że organ nie ma obowiązku prowadzenia postępowania dowodowego mającego na celu ustalenie jeszcze innych okoliczności, zwłaszcza, że organ ten nie jest uprawniony do weryfikowania ilości przypisanych kierowcy punktów karnych przez organ kontroli ruchu. Z powołanych przepisów wynika jednoznacznie, że w przypadku złożenia stosownego wniosku przez organ kontroli ruchu drogowego - którym z mocy art. 129 p.r.d. jest komendant wojewódzki policji (a na postawie art. 6 ust. 4 ustawy o Policji także Komendant [...] Policji) - właściwy starosta zobligowany jest do skierowania kierowcy na badania psychologiczne. Organ ten nie ma więc wyboru co do możliwości skorzystania lub nie z powyższego obowiązku. Starosta nie posiada również uprawnień do badania celowości wniosku otrzymanego od komendanta wojewódzkiego Policji, czy też kontrolowania prawidłowości naliczenia przez ten organ liczby punktów karnych podanych we wniosku. Organ ten (Komendant [...] Policji), co należy podkreślić, ma również kompetencję do usuwania punktów karnych. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 9 sierpnia 2013 r. (sygn. akt I OSK 503/12), w sytuacji w której danemu podmiotowi zostało przyznane prawo do prowadzenia określonej ewidencji, rejestru czy innego wykazu, ten podmiot jest odpowiedzialny za prawidłowe jego prowadzenie i zgodność z prawem dokonywanych wpisów. Inny organ administracyjny, w toku prowadzonego przez siebie postępowania, takich kompetencji nie posiada i jest związany treścią danych zawartych w ewidencji. Z taką też sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skoro ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzi komendant wojewódzki Policji (Komendant [...] Policji) i organ ten dokonuje wpisów do ewidencji, przy czym wpisy ostateczne są dokonywane na podstawie prawomocnych wyroków, mandatów i orzeczeń, które tylko w odrębnym postępowaniu mogą zostać uchylone, to starosta (prezydent miasta) jest związany wnioskiem w tym sensie, że nie ma uprawnień do badania prawidłowości wpisów w zakresie ilości punktów karnych ani też badania, czy kierowca, którego wniosek dotyczy, faktycznie dopuścił się wykroczenia drogowego Z tego względu kwestia prawidłowości dokonanych wpisów, a co za tym idzie – wykreślanie posiadanych punktów, nie może być rozpatrywana ani w postępowaniu administracyjnym, w którym przesłanką rozstrzygnięcia jest ilość punktów uwidocznionych w prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego Policji ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, tak jak ma to miejsce w sprawie skierowania kierowcy na egzamin teoretyczny i praktyczny sprawdzający kwalifikacje w zakresie kierowania pojazdami, o jakim mowa w art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d., jak również w postępowaniu sądowym prowadzonym ze skargi na decyzje wydane w takich sprawach. Wobec powyższego jeszcze raz należy stwierdzić, że ani starosta ani samorządowe kolegium odwoławcze, prowadząc odrębne postępowanie w sprawie skierowania kierowcy na egzamin teoretyczny i praktyczny sprawdzający kwalifikacje w zakresie kierowania pojazdami, nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Wiążący jest w tym zakresie wniosek komendanta wojewódzkiego Policji wskazujący liczbę przypisanych punktów przekraczającą limit 24 punktów, co w myśl art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d. uzasadnia wydanie decyzji o skierowaniu kierowcy na na egzamin teoretyczny i praktyczny sprawdzający kwalifikacje w zakresie kierowania pojazdami. Zauważenia wymaga, że w treści wniosku Komendanta [...] Policji z dnia 25 lutego 2019 r. o skierowanie B. B. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień wynika, że skarżący w okresie od dnia 9 października 2017 r. do dnia 1 lipca 2018 r. otrzymał łącznie 29 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W tym okresie wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, tj. - w dniu 9 października 2017 r. spowodował zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego – kolizja drogowa (przyznano 6 punktów); - w dniu 1 marca 2018 r. nie dostosował się do znaków i sygnałów drogowych (przyznano 1 punkt); - w dniu 9 kwietnia 2018 r. spowodował zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego – kolizja drogowa (przyznano 6 punktów); - w dniu 1 lipca 2018 r. spowodował zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego – kolizja drogowa, oraz kierował pojazdem mechanicznym w stanie po spożyciu alkoholu (łącznie (przyznano 16 punktów). W ocenie Sądu, mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie nie doszło do uchybienia przepisom prawa zarówno materialnego jak i procesowego. Zarzuty skarżącego w znacznej części dotyczą załączonego przez skarżącego jak i znajdującego się w aktach sprawy prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla [...] w [...], [...] Wydział [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. sygn. akt [...], w którym uznano skarżącego za winnego tego że: - w dniu 1 lipca 2018 r. będąc po spożyciu alkoholu (I badanie – o,15 mg/l, II badanie – 0,14 mg/l) kierował samochodem (czyn z art. 87 § 1 k.w. w związku z art. 45 ust. 1 pkt 1 p.r.d.) - w ww. dniu naruszył zasady przewidziane w art. 23 ust. 1 pkt 3 lit. b p.r.d. w ten sposób, że kierując samochodem podczas cofania nie zachował należytej ostrożności oraz nie upewnił się, czy za pojazdem nie znajdują się przeszkody – dwa inne samochody, w wyniku czego doprowadził do zderzenia z nimi, uszkadzając jw., czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym (czyn z art. 86 § 1 k.w. w związku z art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d.); i wymierzono skarżącemu grzywnę w wysokości 500 zł oraz orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 8 miesięcy. Powyższy wyrok sądu powszechnego jest prawomocny, a badanie rozstrzygnięcie w nim zawartego oraz okoliczności które doprowadziły do wydania takiego rozstrzygnięcia nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Także irrelewantne dla niniejszej sprawy są podnoszone przez skarżącego okoliczności śmierci jego żony, uszkodzenia jego samochodu, licznych konfliktów z organami Policji czy też działalność opozycyjna w czasach PRL. Na marginesie wskazać należy, że błędnie podnosi skarżący, że liczba 24 punktów, która stanowi przesłankę do skierowania na omawiany egzamin, odnosi się do punktów przyznanych w danym roku kalendarzowym. Zgodnie z art. 130 ust. 2 p.r.d.. (który w niniejszej sprawie ma zastosowanie) punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów. Biorąc powyższe pod uwagę należy przyjąć, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny podlega oddaleniu na podstawie przepisu art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ----------------------- 2