I SA/Łd 603/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak Sędziowie Sędzia WSA Paweł Kowalski Asesor WSA Cezary Koziński (spr.) Protokolant Tomasz Furmanek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2008 r. sprawy ze skargi W. J. i Z. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego postanawia 1. otworzyć na nowo zamkniętą rozprawę, 2. zawiesić postępowanie sądowe. UZASADNIENIE I SA/Łd 603/08 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia [...]. (wpływ do organu podatkowego [...]r.) Państwo Z. i W.J. zwrócili się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z prośbą o udzielenie pisemnej interpretacji co do sposobu i zakresu zastosowania przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – opodatkowania sprzedaży działek budowlanych wyodrębnionych z gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. W ocenie wnioskodawców sprzedaż takich działek budowlanych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W postanowieniu z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. uznał za nieprawidłowe stanowisko podatników przedstawione we wniosku. Po rozpoznaniu zażalenia stron, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] r. nr [...], powołując się na przepis art. 14b § 5 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zmienił powyższe postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego, uznając jednocześnie stanowisko wnioskodawców za nieprawidłowe. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższe rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej Państwo W. i Z. J. stwierdzili, iż w ich ocenie zaskarżona decyzja obarczona jest błędem, gdyż niewłaściwie, w sposób ukierunkowany, została przeprowadzona analiza i wykładnia odpowiednich przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a także niedostatecznie zostały uwzględnione wszystkie okoliczności sprawy. Uznanie skarżących jako podatników prowadzących działalność gospodarczą i planujących zbywać składniki majątku tej działalności jest nieadekwatne do okoliczności faktycznych. Planowane sprzedaże działek powodowane są wiekiem, poziomem dochodów i potrzebami życiowymi – oboje skarżący są inwalidami (mąż I grupy, żona II grupy), nie mają dzieci i innych spadkobierców. Oznacza to, że nie prowadzą działań spekulacyjnych i tym samym nie można zaliczyć ich do handlowców, jak też rolników. W przekonaniu skarżących organy podatkowe powinny uznać ich jednoznacznie za osoby nieprowadzące działalności gospodarczej, zamierzające dokonać zbycia majątku osobistego, co byłoby zgodne z tezą wyroku NSA z dnia 29 października 2007 r. o sygn. akt I FPS 3/2007. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Z akt administracyjnych sprawy jednoznacznie wynika (na co zwrócił także uwagę organ pierwszej instancji), że wniosek skarżącej Spółki o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego wpłynął (doręczono za pośrednictwem Poczty) do Urzędu Skarbowego w T. w dniu 4 lipca 2007 r. Z dniem 1 lipca 2007 r. nastąpiła zmiana przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) i od tej daty pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną) mógł wydać minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego (art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej zmieniony przez art. 1 pkt 6 w związku z art. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw /Dz.U. Nr 217, poz. 1590/). Zgodnie z art. 4 ust. 1 w/w ustawy z dnia 16 listopada 2006 r., wnioski o wydanie pisemnych interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnych sprawach wniesione przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy podlegają rozpatrzeniu na podstawie przepisów ustawy – Ordynacja podatkowa, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2007 r. W sprawie tej pojawił się problem właściwości rzeczowej organów podatkowych do wydawania aktów w przedmiocie udzielania pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. W podobnym stanie faktycznym i prawnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 26 sierpnia 2008 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 136/08, stwierdził nieważność decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. Wyrok ten jest nieprawomocny. Art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) stanowi, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W tym przypadku zasadnym jest zawieszenie postępowania sadowego do czasu uprawomocnienie się w/w wyroku w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 136/08 z uwagi na wymóg jednolitości orzecznictwa. Sąd uznał w tym przypadku iż rozstrzygnięcie tej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania. Z tych względów orzeczono jak w sentencji. D.T.