II OZ 1266/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2010 roku, sygn. akt IV SA/Po 805/10 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. T. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 26 października 2010 roku, sygn. akt IV SA/Po 805/10 o Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wstrzymał na wniosek S. T. wykonanie zaskarżonej decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, zawartym w skardze z 5 września 2010 r. a uzupełnionym pismem z 12 października 2010 r., S. T. podkreślił, że posadowienie ogrodzenia zgodnie z załączonym szkicem narusza postanowienie Sądu Rejonowego w Koninie w sprawie ustanowienia drogi koniecznej (z 20 września 2004 r., sygn. akt I Ns 950/03) i jednocześnie uniemożliwia dojazd samochodem ciężarowym do jego posesji. Skarżący wskazał, że wywóz nieczystości może odbywać się tylko za pomocą samochodu ciężarowego. Ponadto przez wybudowanie ogrodzenia zgodnie z projektem zostanie utrudniony dojazd straży pożarnej jak i służb medycznych. Powyższe okoliczności zostały udowodnione przed Sądem powszechnym, co skutkowało ustanowieniem drogi koniecznej. Uzasadniając postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd pierwszej instancji wskazał, że decyzja Wojewody Wielkopolskiego o uchyleniu decyzji organu I instancji i umorzeniu postępowania w sprawie zgłoszonych robót budowlanych kwalifikuje się do aktów podlegających wykonaniu, ponieważ na mocy powyższej decyzji strona dokonująca zgłoszenia jest uprawniona do rozpoczęcia robót wskazanych w tym zgłoszeniu. W ocenie Sądu, okoliczności przedstawione przez skarżącego, a w szczególności możliwość utrudnienia dojazdu pojazdom straży pożarnej i służb medycznych wskazuje, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo poniesienia strat na życiu i zdrowiu. W zażaleniu na powyżej opisane postanowienie, R. K. wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie do ponownego rozpoznania. Wnosząca zażalenie podniosła, że decyzja Wojewody Wielkopolskiego o uchyleniu decyzji i umorzeniu postępowania w I instancji nie nadaje się do wykonania w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej jako p.p.s.a.). Poza tym zarzucono, że skarżący nie wykazał, aby wykonanie tej decyzji pociągało za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ "nie uzasadnił w ogóle swojego żądania i nie przedstawił argumentacji", która pozwoliłaby na przyjęcie, że wykonanie decyzji może wywołać znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki dla skarżącego. Skarżący wskazał jedynie ogólnikowo na rzekomy brak swobodnego dojazdu do jego posesji. Skarżąca, na podstawie zgłoszenia zamiaru wykonania ogrodzenia nabyła prawo do jego wykonania zgodnie (stosownie do treści art. 30 pkt 5 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.; dalej jako prawo budowlane). Natomiast działania organu I instancji po upływie w/w terminu uznać należy za bezprzedmiotowe – dlatego słuszna i konieczna jest decyzja organu II instancji o uchyleniu decyzji w całości i umorzeniu postępowania przed organem I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, iż chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że 31 maja 2010 r. wpłynęło zgłoszenie informujące o zamiarze realizacji budowy ogrodzenia na działce ewid. 246/9 od strony drogi. Decyzją z [...] czerwca 2010 r. (znak [...]) organ I instancji wniósł sprzeciw na podstawie art. 30 ust. 7 pkt 4 prawa budowlanego. Decyzję doręczono inwestorowi 1 lipca 2010 r. Organ II instancji uznając, że termin 30 dni na wyrażenie przez organ administracyjny sprzeciwu oznacza obowiązek doręczenia w tym terminie sprzeciwu zainteresowanemu inwestorowi (powołując wyrok NSA z 16 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1926/08), uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie przed organem I instancji. Na końcu wskazano jeszcze, że inwestor wykonując planowaną inwestycję "zobowiązany jest postępować zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym także z wszelkimi postanowieniami podjętymi przez sądy powszechne". W niniejszej sprawie, uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania oznacza, że inwestor może przystąpić do wykonywania robót budowlanych (art. 30 ust. 5 prawa budowlanego), w związku z tym, że w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniósł skutecznie, w drodze decyzji, sprzeciwu. W świetle przedstawionego stanu faktycznego, wstrzymanie wykonania decyzji organu drugiej instancji polega w istocie na zawieszeniu jej skutku prawnego, uniemożliwiając inwestorowi rozpoczęcie zamierzonych robót budowlanych. W tym zakresie należy uznać, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że decyzja Wojewody Wielkopolskiego z [...] sierpnia 2010 r. nadaje się do wstrzymania, a S. T. wykazał, że wykonanie tej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.